LOGINHindi niya napigilang mamula. Uminit ang kanyang mga pisngi hanggang sa mga tainga, at pakiramdam niya'y para siyang inilapit sa naglalagablab na apoy. Hindi niya alam kung paano haharapin ang biglang paglapit nito, lalo na't tila wala itong balak na umatras.“I…” Mahina siyang nagsalita, ngunit aga
“Fierra, asawa mo ako.”Sandali siyang tumigil bago nagpatuloy, bahagyang bumaba ang tinig ngunit nanatiling mariin ang kanyang mga salita. “Ibinigay ko sa iyo ang emergency number ko para magamit mo kapag may nangyaring hindi maganda. Hindi iyon para itago mo lang sa cellphone mo.”Dahan-dahang nag
Pagkabukas ng p***o ng silid sa ospital, nakita ni Jaena si Fierra na nakasandal sa ulunan ng kama habang hawak ang cellphone sa kaliwang kamay. Walang gana itong nag-i-scroll sa screen, tila sinusubukang magpalipas ng oras habang naghihintay na may mangyari.Nang marinig ang pagbukas ng p***o, agad
“Kuya, hindi naman ako uminom—”“Kung sinasabi kong nakainom ka, ibig sabihin, hindi ka dapat magmaneho.”Hindi na siya binigyan ni Jaelan ng pagkakataong magpaliwanag. Binuksan na nito ang p***o sa driver's seat at bago sumakay ay bahagya siyang nilingon.“Sumakay ka na. Ako na ang maghahatid sa iy
Ibinigay ni Fierra ang pangalan ng ospital. Ilang ulit pa siyang pinaalalahanan ni Jaena na huwag munang masyadong gumalaw at hintayin siya roon. Pagkatapos, agad nang pinatay ng babae ang tawag upang makapaghanda sa pag-alis.Nang mailapag ni Fierra ang cellphone sa mesa, saka lamang siya nakapagpa
Nang makita niya ang pangalang Jaelan, natigil ang kanyang daliri sa ibabaw ng screen.Matagal siyang nag-alinlangan. Hindi niya alam kung bakit bigla siyang nakaramdam ng kaba sa simpleng pagtawag sa sarili niyang asawa. Marahil ay dahil sa mga nangyari kamakailan, o marahil ay may bahagi sa kanyan
“Dad, no! Kaya ko naman po. At saka, gabi na rin po. Bukas po ay makakauwi na ako, magpahinga na po kayo. Hindi niyo na po kailangan akong samahan. Hindi ko rin po pwedeng iwanan si Oliver dito,” mahaba niyang paliwanag. Si Oliver naman ay tila naputol ang buntot, hindi niya alam ang sasabihin lalo
Chapter 37:***Habang binabagtas ng kotse ang kalsada, halos hindi mapakali si Kienna. Kanina pa siya nakatitig kay Oliver na seryosong nagmamaneho, pero imbes na lumamig ang loob niya, lalo lamang siyang uminit sa inis.“Oliver! Where are you taking me?” madiin niyang tanong, halos gusto niyang su
Nagulat si Ramon sa narinig mula kay Mark. “That’s a good thing,” sagot niya, ngunit may halong pag-aalala ang tono. “It’s just that… alam mo naman ang anak kong ‘yon, matigas ang ulo. I don’t know if he’ll agree.”Alam niyang mahirap pilitin si Oliver. Ngayon, pumapayag na si Tina, ngunit kung mism
Pagkarating nila sa salon, sinalubong agad sila ng mabangong amoy ng lavender shampoo at ang marahang tugtog ng instrumental music sa background. Eleganteng puti at gold ang interior, may malalaking salamin sa bawat gilid at mga staff na naka-all black uniform.“Welcome, ma’am,” bati ng receptionist







