เข้าสู่ระบบHuminga siya nang malalim, pinipigilan ang panginginig ng kanyang boses."Kung sakaling isilang ang bata at hindi man lang niya makilala ang sarili niyang lolo... kaya ninyo ba talaga iyon?"Umaasa si Cynthia na tatamaan ang konsensya ni Dante. Akala niya, kapag binanggit niya ang bata, kahit paano
"Kasalanan ito ni Sylvie," mariin niyang sabi, puno ng poot ang kanyang tinig. "Siya ang gumawa nito. Sigurado akong siya ang nasa likod ng lahat!"Bigla niyang naalala si Vince.Para bang may huling ilaw na sumindi sa madilim niyang isip, agad na sumibol ang pag-asa sa kanyang puso. Kung ayaw tumul
Maaga pa lamang kinabukasan, tila sabay-sabay na nakatanggap ng isang misteryosong utos ang mga pangunahing news platform sa syudad. Halos magkakasabay nilang inilabas ang isang nakakagulat na balita na kayang yumanig sa buong mundo ng negosyo.Marlon Palma, ang namumuno sa Palma Group, ay matagal n
Namutla si Marilyn. Napaatras siya nang kaunti, tila biglang nawala ang lakas sa kanyang katawan."Ngayon, tapos na ang lahat," dagdag ni Sylvie. "It's time to end this."Wala nang naisagot si Marilyn. Hindi niya kayang salubungin ang mga mata ni Sylvie, kaya napayuko na lamang siya at mahigpit na h
"Ikaw..." Halos hindi lumabas ang boses niya. Tumingala siya kay Sylvie, kitang-kita ang takot sa kanyang mga mata. "Saan mo nakuha ang mga ito?"Bahagyang kumurba ang labi ni Sylvie, ngunit walang saya sa kanyang ekspresyon. Puro malamig na pangungutya lamang."Akala mo ba hindi ko malalaman?"Hind
Walang pakialam si Sylvie sa mga ekspresyong makikita sa mukha nina Marlon at Marilyn. Sa halip na magpaliwanag, dire-diretso siyang naglakad patungo sa mga baitang ng hagdan, hindi man lamang lumilingon sa dalawa. Sa bawat hakbang niya, lalong tumitibay ang kanyang pasya. Nang marating niya ang pin
Tumingin siya kay Kienna, galit at poot ang nasa mga mata. “Kahit kailan, hindi mo siya makakalimutan, don’t you?”“No, Irish. Kahit ikasal man si Kienna, wala na sa akin ‘yon. Dahil I am not like you! You’re crazy, you can’t move on! Kaya itigil mo na ito.” giit ni Bryan. “Hinding-hindi kita kayang
“So ginagamit mo si Kian?”“Mmm.”Dumulas nang marahan ang daliri ni Kerstyn sa malamig na salamin, nag-iiwan ng guhit. “Why not? He can use me… so I can use him too.”Sa kabilang linya, natahimik si Avi nang ilang segundo bago bumuntong-hininga. “Kerstyn… that’s Kian. Five years older lang siya sa
“Three… two…”Pagbagsak ng huling bilang, bumukas ang pinto.Hindi biglaan pero malamig, mabigat, at nakakahilo ang presensiya. Parang biglang lumiit ang paligid.“Kian….”Agad namutla ang lahat ng nandoon kanina pang nagmamagaling. Parang sabay-sabay silang naupos, nanginginig na parang mga dahong
“Be good,” sabi niya. “Let’s eat first.”Mainit ang mga pagkain sa mesa, pero nawalan si Kerstyn ng gana. Lalo na’t ramdam niya ang tingin ni Kian, sobrang hayag, sobrang malalim, para bang may nakatagong kalahating ngiti ang bawat tingin.Hindi iyon tingin ng pagiging gentle. Hindi iyon tingin ng c







