ログインNasa huling klase pa noon si Fierra sa paaralan nang hapon. Naka-silent ang kaniyang telepono, ngunit nang silipin niya ito, napansin niyang mahigit isang dosenang missed calls na ang natanggap niya. Iisa lamang ang numerong paulit-ulit na tumatawag, ang kay Fiona.Bahagya siyang napataas ng kilay.
Sa unang pagkakataon matapos malaman ang mga banta ni Fiona, hindi na ganoon kabigat ang takot na nararamdaman niya. Kahit may iba pa itong itinatagong plano, hindi na niya kailangang harapin ang lahat nang mag-isa.Kinabukasan ng gabi, natanggap ni Jaelan ang resulta ng ipinagawang imbestigasyon.N
Napansin ni ang bahagyang pagod sa mga mata ni Fierra. Iniabot niya ang kamay at marahang ginulo ang buhok nito bago nagsalita. “Well done. Magaling ang ginawa mo. Kung ilalabas natin ang mga ebidensiyang ito, sapat na ang mga iyon para patunayang ikaw ang orihinal na gumawa ng mga disenyong inaang
“Tumanggi ka?”“Mm.”Dalawang segundo munang natahimik ang kabilang linya bago muling narinig ang tinig ni Jaelan. Kalmado iyon, ngunit may katiyakang sapat para mapanatag siya. “Nasaan ka ngayon? Susunduin kita.”“Hindi na kailangan. Magta-taxi na lang ako pauwi.”“Send me your location.”Hindi nag
Pagkatapos, iniangat niya ang ulo at muling tiningnan si Fiona. Kalmado man ang kaniyang mukha, hindi nag-iwan ng puwang para sa pag-aalinlangan ang kaniyang tinig.“Hindi ako aatras.”Agad na nagbago ang ekspresyon ni Fiona. Halatang hindi nito inaasahan ang naging sagot niya.“Ano'ng sinabi mo?” B
Sandaling nawala ang ngiti sa mukha ni Fiona, ngunit agad din nitong naibalik ang dati nitong kalmadong anyo. Para bang hindi ito nagustuhang kontrahin ni Fierra, subalit pilit pa rin nitong pinanatili ang kumpiyansa sa sarili.“Kung ganoon, maghintay ka na lang at tingnan mo kung ano ang magiging t
Iba na siya sa lalaking nasa alaala ni Kerstyn, ang batang may hawak na basketball sa isang kamay, puno ng sigla at init ng kabataan. Ngayon, bagama’t may bahagya pang kabataan sa mukha nito, mas malinaw ang pagiging kalmado at matatag. Diretso ang tindig habang pumapasok sa gusaling pang-negosyo, a
“Masaya,” sagot niya nang walang pag-aalinlangan.“Kung masaya ka, masaya na rin ako.”Sanay si Kerstyn sa ganitong maliliit na laro, mga salitang may lambing, mga titig na may pang-akit, na para bang ang lahat ng emosyon niya ay nasa kamay ni Kian.At tulad niya, tinatamasa rin iyon ni Kian. Hinigp
“Kahit marami?”Ngumiti si Kian, halatang nabasa ang iniisip niya. Bahagya siyang yumuko at dahan-dahang ngumiti. “Sa’yo ang card ko. Unlimited. Swipe mo lang.”Sa kanya, sapat na ang secondary card.Nagpalitan sila ng card, isang munting laro, isang tahimik na kasunduan, at isang uri ng lambing na
Agad na itinabing ni Via ang katawan niya kay Kerstyn, para protektahan ito. Nakapulupot ang mga braso niya sa dibdib, at lantad ang pagkainip sa boses.“Bernard, gusto kong bilhin ang shares ng Lozada Corp.. Bakit mo dinadamay si Kerstyn?”“Alisin muna natin ang usapang acquisition.” Malamig ang to







