LOGIN“No, no, no… Don’t say that, Eliana. Ethan is yours, anak natin siya. I know I was wrong and I promise I will fix everything as soon as possible, just don’t say such things,” mahinahon kong sabi pa sa kanya habang inaalis ang ilang butil ng luhang hindi na rin niya napigilan pang kumawala sa kanyang mga mata.Isang pilit na ngiti naman ang kanyang ibinigay sa akin bago lakas-loob na sinalubong ang aking tingin. “It’s okay. Naiintindihan ko naman,” wika pa niya bago bahagyang lumayo sa akin at bumalik sa kanyang kama at naupo roon. “That night when you pushed me away, I realized at that moment my position in your life, sa buhay ninyo ni Ethan. Narealize ko na kahit anong gawin ko, hindi talaga siya magiging akin. Siguro ito yung karma ko kasi hindi pa man siya nabubuo, ibinenta ko na siya sa iyo,” malungkot at lumuluhang patuloy pa niya.Mabilis naman ang aking naging pagkilos at agad na lumapit sa kanyang pwesto. “Don’t say that, Eliana, please! It’s all my fault, okay. Ako ang lumapi
“Mommy, look, I already know how to write my name.” Proud na sabi ni Ethan habang tumatakbo. Hawak pa rin nito ang isang papel kung saan niya isinulat ang kanyang pangalan, habang kami naman ni Emma ay nakasalampak lang sa sahig habang naglalaro ng kanyang mga Barbie doll.It happens that Eliana also has a working from home setup today while Roa needs to go to the hospital, kaya naman kaming apat lang ang magkakasama ngayon. Nasa eskwela rin kasi ang mga kapatid ni Eliana.We didn’t teach Ethan to write or read at a very young age.Mag-aapat na taon pa lang naman ang bata kaya naman hangga't maaari ay gusto kong i-enjoy niya muna ang paglalaro habang hindi pa siya pumapasok sa eskuwela. Pero sadyang matalino lang siguro ang anak namin dahil sa pamamagitan lang ng panonood at pag-oobserba ay natututunan niya ang ilang mga bagay gaya na lang ng kanyang pagsusulat. Kaya naman pala ilang beses siyang nagtanong sa akin kanina kung ano ba ang buo niyang pangalan. Even though I didn’t see what
Hindi ako mapalagay habang inaantay si Davos dito sa may hotel. Hawak ko ngayon ang hibla ng buhok ni Emma maging ang isang cotton swab na ginamit ko kanina sa pagkuha ng specimen ng laway niya habang nililinis ko siya. Mabuti na lang rin at walang ibang tao sa bahay kanina at bago pa dumating si Eliana ay nagawa ko na ang lahat ng kailangan ko. I take two specimen para sa gagawin naming DNA test para na rin mas makasigurado.“Boss, pasensya na may dinaanan pa ako kanina,” hinging paumanhin ni Davos nang makalapit sa akin.“It’s okay,” simpleng tugon ko naman sa kanya. I also push towards him the things that we need in the DNA test kaya naman kahit wala pa akong sabihin ay batid na rin niya ang gagawin.“I want you to bring this to US. Mas mabilis ang proseso nila doon na tatagal lang ng halos ilang araw kaysa dito sa bansa,” bilin ko pa sa kanya.“Masusunod boss. Meron ka pa bang ibang bilin?” tanong pa niya.“Keep it a secret between the two of us. Gusto ko lang lumipad ka na ngayon
Elijah Theodore MartinezSinusubukan kong alamin sa isip ko ang tagpong iyon sa mall, kung saan tinawag ako ni Emma na daddy, pero kahit anong pilit ko ay hindi pa rin ito mawala sa isip ko. Somehow, I feel happy, and I want to believe that she is really mine, even though there’s part of me still saying that she is Roa’s.“Boss…” pagkuha ni Davos sa aking atensyon matapos itong pumunta sa bar kung saan ako naroon ngayon. I left Ethan to Eliana right after we got home earlier. Gusto rin ng anak namin na makatabi si Eliana sa pagtulog kaya naman pinayagan ko na lang din, at dahil wala naman si Ethan sa akin ngayon kaya naman mas minabuti ko na lang din ang lumabas ng bahay para na rin makapag-isip-isip.“Seat, let’s have a drink,” sabi ko naman sa kanya sabay abot ng isang baso at bote ng alak.“Problem?” usisa naman niya habang nagsasalin ng alak sa kanyang baso.Inikot-ikot ko naman nang marahan ang alak sa basong aking hawak habang nakatuon ang aking atensyon doon.“Ilang taon na nga
"Emma, Papa needs to go now. Promise I will come back quickly," dinig kong sabi ni Roa sa umiiyak na si Emma habang nakayakap ito nang mahigpit sa kanyang leeg. Kakatapos ko lang ring maligo at handa na sanang umalis para sa pagpunta ko sa hotel nang makita ko silang dalawa."Anong nangyayari? Bakit umiiyak si Emma?" kunot-noong tanong ko naman nang makalapit ako sa kanilang dalawa at pilit na kinukuha si Emma mula kay Roa."Noooo!… I want Papa!…" patuloy na pagwawala pa rin ng bata dahil sa pilit na pagkuha ko sa kanya."Tinawagan ako sa ospital. May aksidente daw at walang surgeon ngayon kaya ako ang tinawagan nila. We were playing a while ago at nang nagpaalam ako na aalis, nag-iyak na siya," paliwanag naman ni Roa. Bakas rin ang awa sa kanyang mga mata ngunit wala rin naman siyang magawa."It’s okay. Ako na ang bahala kay Emma. Isasama ko na lang siya sa hotel. Ang mabuti pa ay umalis ka na, the patients there need you," sabi ko naman.Mabigat man ang loob ay napilitan rin si Roa n
“Ouch!!!” daing ni Roa dahil sa paghampas ko sa kanyang braso. Kasalukuyan kaming nandito ngayon sa dalampasigan sa labas ng bahay na aming tinutuluyan matapos naming mapatulog si Emma sa aking kwarto.“Kanina ka pa hampas nang hampas sa akin. Minsan may kasama pang kurot, aba Grace tao din ako, nasasaktan,” madramang sabi pa nito habang hinihimas ang kanyang braso na aking hinampas.“Nakakainis ka kasi! Imbis na tulungan mo ako para mailayo si Emma kay Theo, mas tinulak mo pa si Theo para mag-stay dito,” naiinis kong sabi sa kanya bago tinungga ang isang can ng beer sa aking tabi. Hindi naman ako madalas umiinom, minsan lang talaga 'pag maraming gumugulo sa aking isip.“Bakit parang kasalanan ko pa? Aba, Grace, gusto ko lang ipaalala sa 'yo. Inako ko ang pagiging ama ni Emma para hindi lang malaman ni Theo ang totoo. Kung hindi ko iyon ginawa, baka malamang nakikipag-agawan ka naman sa anak mo,” seryosong sabi pa niya.Alam ko naman iyon at malaki ang pasasalamat ko sa kanya dahil sa
Eliana Grace HerreraIt's past ten when we finish eating our dinner, at sa buong durasyon na 'yon ay hindi maipinta ang mukha ni Theo. Imbis na magkatapat ang aming upuan ay inilipat niya ang kanya sa aking tabi upang mas malapit siya sa akin."May gusto ka pa bang kainin?" mahinang tanong nito sa
Patuloy lang akong sumunod kay Theo mula sa bilihan ng cellphone hanggang sa makarating kami sa department store kung saan patuloy pa rin itong nagtitingin ng iba't ibang damit. Ni hindi man lang ako pinapansin ng lalaki kahit na ano pang sabihin ko sa kanyang tabi.Muling iniabot ni Theo sa akin an
Hindi ko alam kung gaano katagal ang aking tulog pero tila ang aking katawan ay hindi pa rin nakakabawi sa pagod. Bahagya akong kumilos patagilid sa aking kanan at ganoon na lang ang aking pagdaing nang makaramdam ako ng hapdi at kirot sa aking kaselanan."Hey, are you okay?" paos na tanong naman n
Elijah Theodore MartinezMaingay, magulo, at walang tigil na tuksuhan ang aking naririnig mula nang makapasok kami sa loob ng bahay nila Eliana, pero magkagayon man ay hindi pa rin maalis sa aking mukha ang ngiti sa aking nakikita sa mga kapatid ni Eliana."Wow! Tingnan mo Elise, may spam," manghan







