تسجيل الدخولJACQUELINE POV HINDI ko na nga napigilan si Russell sa mga nais niyang gawin. Pagkatapos namin bumlii ng bag sa isang boutique, lumapit naman kami sa isa pa. At mga shop na dinaanan namin, hindi talaga pwedeng lumabas kami na wala siyang dagdag na bitbit. Kahit na ano ang pigil ko k sa kanya na huwag niya nang bilhin, ayaw talagang makinig. Ang dami niyang katwiran. Ang dami niyang palusot at kung hindi ko pa sinabi sa kanya na kailangan ko nang bumalik ng School, ayaw pa talagang paawat sa kakabili ng kung anu-ano "Hihintayin na kita." kasalukuyan nang nakahinto ang sasakyan sa tapat ng building na university nang sabihin niya ang katagang iyun. Isang oras lang naman ang klase ko ngyaung hapon. Hindi naman magtatagal sa paghihintay sa akin itong si Russell kaya kaagad na din akong pumayag "Wala ka bang ibang lakad? Baka mamaya, ma-bored ka na niyan?" seryosong tanong ko "NO...don't worry, hawak ko ang oras ko. Isa pa, nagmessage nga pala si Mommy sa akin, sa bahay na daw
JACQUELINE POV NATAPOS kaming kumain na wala naman akong ibang nahahalata mula kay Russell. Maliban sa seryoso niyang mukha at walang tigil na pasulyap-sulyap sa kinauupuna nila Jillian at Ralph Alexander, wala naman siyang ibang mga bagay na ginawa. Pagkatapos namin kumain, hinawakan niya ang kamay ko habang naglalakad kami palabas ng restaurant. Hindi ko alam kung pang show lang ba iyun, pero ayaw ko nang isipin Lalo na at nagiging normal na lang sa aming dalawa nitong si Russell na hinawakan niya ang kamay ko sa tuwing nasa labas kami "Gusto mo bang magshopping na muna?" habang naglalakad kami, narinig ko ang malambing ng tono ng boses ni Russell. Napahinto ako sa paghakbang at nakangiting hinarap siya "Alas dos pa ang sunod kong klase. May time pa ako pero ano naman ang bibilihin natin?" nakangiting tanong ko sa kanya Saglit siyang nag-isip at hinila niya ako patungo sa kalapit na boutique. "Dito, pumili ka ng gusto mo at bibilhin ko." nakangiti niyang wika. Kaaga
JACQUELINE POV “N-Nandito ang mag-asawang Jillian at Ralph Alexander…” mahina kong bulong kay Russell habang pilit kong iniiwas ang tingin sa direksyon ng dalawa. Ang totoo, gusto ko lang namang makuha muli ang attention niya. Kanina kasi ay maayos pa kaming nag-uusap, pero matapos niyang mapansin sina Jillian ay bigla na lamang siyang natahimik. Tahimik siyang nakatitig sa cellphone niya habang paminsan-minsan ay may tine-type roon. Para tuloy akong nawalan ng kasama. Unti-unting bumigat ang pakiramdam ko habang palihim ko siyang pinagmamasdan. Kanina lang ay ang lambing-lambing niya sa akin, pero ngayon ay parang biglang lumamig ang atmosphere sa pagitan naming dalawa. Hindi ko maiwasang kabahan. Bigla tuloy pumasok sa isip ko na baka… baka hindi pa talaga siya totally naka-move on kay Jillian. At sino ba naman ako para hindi maintimidate? Napakaganda ni Jillian, makinis, elegante, at halatang galing sa mayamang pamilya. Kahit babae ako, aminado akong agaw-atensyon t
JACQUELINE POV HINDI TOTOO IYAN! Wala akong sinasabing ganiyan!” mariing depensa kaagad ni Aimee habang nanlalaki ang mga mata niya sa galit at pagkabigla. Halata sa mukha niya ang pagpipigil ng emosyon, ngunit imbes na matinag ako ay lalo lamang akong nainis. Tumaas ang isang kilay ko habang matalim ko siyang tinitigan. “Talaga ba? Eh bakit parang ikaw mismo ang unang-unang nagkalat ng issue?” malamig kong tanong. Bahagya siyang napaatras at tila nawalan ng maisasagot. Humalukipkip lang ako at saka mariing inirapan siya. Wala na akong balak pahabain pa ang argumento dahil sayang lang sa oras. Pagkatapos noon ay tumalikod na ako at naglakad palayo kasama ang mga kaibigan ko na kanina pa tahimik na nakamasid sa nangyayari. Ramdam ko pa rin ang matalim na tingin ni Aimee mula sa likuran ko ngunit pinili kong huwag na lamang siyang pansinin. Alam ko naman na wala na siyang laban sa akin eh. Hindi na ako nakatira sa poder nila kaya wala na ding dahilan para tiisin ko ang pangit
JACQUELINE POV “Hoy, tumigil na nga kayo. Kayo talaga, kung anu-ano na naman iyang mga sinasabi ninyo sa akin.” natatawa ngunit bahagyang nahihiyang wika ko habang pabiro silang tinitingnan. Magkakatabi kaming naglalakad sa hallway ngunit halos hindi na ako mapakali dahil sa walang tigil nilang panunukso. Pakiramdam ko tuloy ay lalo lamang umiinit ang pisngi ko sa bawat salitang naririnig ko. “Hmp! Lahat naman ng sinasabi namin ay totoo. Tingnan mo nga ang sarili mo ngayon. Nagba-blush ka na naman!” kaagad din na sagot ni Lilia habang nakangisi. “Aba, oo nga!” dagdag naman ni Jezzie dahilan para sabay-sabay silang tumawa. Napailing na lamang ako habang pilit na itinatago ang pagkainis at hiya. Hindi ko na lang sila pinansin pa at mas pinili kong magpatuloy sa paglalakad papunta sa classroom namin. Ngunit bago pa man ako tuluyang makarating doon, bigla akong napatigil nang may humarang sa daraanan ko. Agad na nagsalubong ang mga kilay ko nang makita ko kung sino iyon.
JACQUELINE POV KAGAYA ng sinabi kanina ni Russell, kumain muna kami ng breakfast bago niya ako inihatid sa school. Tahimik lang kaming kumain kanina sa isang mamahaling café na malapit lang sa bahay kung saan kami nakatira. Hindi ko nga alam kung bakit dito pa kami sa café kumain ng agahan eh. Pwede naman na sana sa bahay. Ahhh, siguro, gusto niya talagang gumastos kaya ganoon. Baka wala nang mapaglagyan sa dami ng pera. Habang kumakain kami, hindi ko pa rin maiwasang mailang habang pinapanood siyang kumikilos. Napakaayos niya sa lahat ng bagay, mula sa paraan ng paghawak niya ng kutsara hanggang sa pagsubo at pagnguya. Samantalang ako, pakiramdam ko hanggang ngayon ay hindi pa rin ako sanay sa mundo niya. May pera si Daddy pero kagaya ng nasabi ko na, hindi ako lumaki sa karangyaan. Pagkatapos naming kumain, agad na din kaming bumalik ng kotse. Kagaya ng kahapon, agaw-pansin na naman ang ginamit niyang sasakyan. Ibang brand ng sports car na naman ang gamit niya. Hind
CASSANDRA VILLARAMA POV "Teka lang, saan tayo pupunta? Kung gusto mong ikutin ang mall na ito, ikaw na lang. Huwag mo na akong idamay at pagod na ako." hindi ko mapigilang wika kay Neilson sabay hila ng kamay ko na hawak pa rin nito hangang ngayun Hindi ko alam kung saan kami patutungo. Kanina
CASSANDRA “CASSY” VIILLARAMA “HAYSST, ang bigat mo!” angal ko habang maayos kong ipinapasok sa loob ng kotse ang isang istrangherong lalaki na nasipa ko sa bayag kanina. Wala eh, kahit naman hindi kaaya-aya ang nangyari sa akin ngayung gabi, tao pa rin naman ako. May konsensya, damdamin at higi
CASSANDRA “CASSY” VILLARAMA POV “Cassandra! Cassandra, saan ka pupunta? Cassandra!” tawag sa akin ni Neilson. Yamot na yamot naman akong napatigil sa paghakbang at naiinis ko itong hinarap. “Ano ba? Bakit ka ba tawag nang tawag sa pangalan ko? May dapat pa ba tayong pag-uusapan, Mr. Bracken?” P
CASSANDRA 'CASSY' VILLARAMA “Mukha din siyang mabait. Sayang nga lang at magmamadali. Pero at least nag nice to meet you naman sa akin.” Narinig kong muling wika ni Amy. "Mabait iyun kagaya ko. By the way, tapos ka na bang mamili?” tanong ko dito. Nakangiti naman itong tumango “OO..tapos na.







