Chapter Two:

Ginawa ni Georgina ang lahat para makawala sa pagkakahawak ng lalaki pero malakas ito. Dahil sa matangkad ito at matipuno ang katawan ay parang langgam lamang siya kumpara sa isang elepante. Kahit nagsisisigaw siya upang kunin ang atensyon ng mga dumaraan ay walang pakialam sa kanya ang lalaki at pabagsak siya nitong ipinasok sa loob bago ito sumunod para masiguradong hindi siya makatakas.

“Start the car.” Mawtoridad na utos nito sa driver na kaagad namang tumalima. Kahit hindi ito tumingin kay Georgina ay ramdam na ramdam ng dalaga kung gaano kalamig ang emosyon sa mga mata nito nang marinig ang matigas nitong boses.

Nang umandar ang sasakyan ay sumunod ang mga tauhan ng lalaki. Ilang kotse rin ang nakasunod sa kanila kaya lalong nagduda si Georgina na miyembro ng isang mafia ang katabi niya. May alam siya sa self-defense, kaya niyang makipaglaban, pero matagal na niyang kinalimutan ang gawaing iyon dahil nagbibigay iyon nang masakit na alala sa kanya.

“Saan mo ako dadalhin? Buksan mo ang pinto, bababa ako. Hindi tama ‘tong ginagawa mo, kidnaping ‘to!” Walang tigil ang bunganga ni Georgina habang niraratrat ang katabi. Sinubukan niyang buksan ang pinto kahit pa umaandar iyon pero hindi iyon bumukas dahil naka-lock at driver lang ang may access. “Kung hindi mo ‘to bubuksan, sisirain ko ang bintana at tatalon ako.”

Yes, she was talking nonsense but was desperate to get out of the car.

Nilingon siya ng lalaki at binigyan nang malamig na tingin. “Gusto mo bang i-tape ko ‘yang bibig mo para tumahimik ka?”

Biglang naisara ni Georgina ang bibig at tumahimik. Lalong lumalakas ang hinala niya na miyembro ng mafia ang lalaki. Hindi lang basta miyembro, baka lider pa ito lalo na at narinig niya kanina ang isa sa tauhan nito na tinatawag itong boss.

Nang hindi na siya nagsasalita ay muli siyang tinitigan nang matalim ng lalaki bago nito ibinalik ang tingin sa daan. Pero paano kakayanin ni Georgina ang katahimikan? Hindi siya sanay kaya muli siyang nagtatatalak at ininda ang matalim na tingin na ipinukol sa kanya ng lalaki.

“Hindi ako titigil sa pagsasalita hanggang marindi ‘yang tainga mo at ibaba mo ako sa sasakyang ito!” pagpupumilit niya.

Hindi siya pinansin ng lalaki bagkus ay kinuha nito ang cellphone at may tinawagan. Inignora siya nito na para ba isa siyang agiw na anumang oras ay liliparin ng hangin. Naiinis na bumuga ng hangin si Georgina at naikamot ang daliri sa buhok habang naiiritang nilingon ang lalaki.

“Sinabi ko nang buksan mo ang pinto at bababa ako!” She insisted and waited. Hindi niya napansin na dahil sa pinagpawisan siya kanina, ang make-up na ginamit bilang bulutong ay unti-unting natutunaw at dumaloy iyon pababa sa kanyang pisngi, kaya nang humarap sa kanya ang lalaki ay nagulat ito at napamura.

“Fuck! What the fuck!”

Hindi maintindihan ni Georgina kung bakit ganoon na lang ang gulat ng lalaki pero malakas siyang napahagalpak ng tawa dahil sa nakakatawang ekspresyon nito.

“What's with you?” tanong niya sa englis na may british accent. Alam niyang nakakatawa ang hitsura niya pero mas nakakatawa ang reaksyon ng lalaki.

Naiinis siyang tinalikuran ng lalaki at nagsalita pero ang driver ang kinausap nito. “Unlock the door and let this woman jump out of the car, but don't stop driving. Let her do what she wants!”

Napangisi si Georgina nang makita ang asar-talong mukha ng lalaki at tumingin sa labas ng bintana. Sa isang boss ng mafia na katulad ng katabi ay hindi ito ganoon kabrutal tulad ng mga naeengkwentro niya noong nasa trabaho pa siya. Nakita niya sa sulok ng kanyang mata na kinausap ng lalaki ang driver. Nang marinig niya ang pag-click sa lock ng pinto at tumingin sa salamin sa harap ay nagkasalubong ang mata nila ng driver. Binawi niya ang tingin ang tingin at muling sinulyapan ang lalaking katabi pero hindi ito nakatingin sa kanya. Hinayaan niya ito at mabilis na tinanggal ang suot na seatbelt, mabuti na lang at hindi siya nito pinosasan.

Lumawak ang pagkakangisi niya saka mabilis na binuksan ang pinto at tumalon kahit umaandar pa ang kotse. Ang akala niya ay nagtagumpay na siya pero muli na naman siyang napigilan ng lalaki na dumukwang at niyakap siya sa beywang saka binuhat at pinaupo sa kandungan nito bago isinuot ang seatbelt kasama ang katawan niya. Mabilis namang inihinto ng driver ang kotse at bumaba upang isara ang pinto bago nagpatuloy sa pagmamaneho.

“Are you trying to get yourself killed, woman?” may inis sa boses na sigaw nito sa harap ni Georgina. Bumubuga sa mukha niya ang mabangong hininga nito dahil gasino lang ang pagitan nila.

“Ang sabi mo tatalon ako, e sinunod lang naman kita,” nang-aasar na sagot niya na lalong ikinagalit ng lalaki.

Naningkit ang mata nito habang habol ang hininga sa galit. “Kapag inulit mo pa ‘yun ay hindi mo na makikita ang liwanag ng araw,” banta nito.

Inirolyo niya ang mga mata bago ito sinagot. “Tinatakot mo ba ako?”

Tumaas ang sulok ng labi nito bago hinigpitan ang pagkakayakap sa beywang niya. “Tinatakot? Sa tingin mo sapat ang salita ko para takutin kita? Itanim mo sa kukute mo na mas ito ang nakakatakot.” Bahagya itong gumalaw at nanlaki ang mata ni Georgina nang matuklasan kung saan nakasentro ang upo niya.

“Bastos!” Nagsisisigaw na pinagsusuntok niya ito sa dibdib. “Bitiwan mo ako, ano ba!”

Pero hindi siya pinakinggan ng lalaki. At kahit naramdaman ng dalaga ang matigas na ugat nito sa ilalim niya ay hindi siya nito pinaalis sa pagkakaupo sa hita nito bagkus ay kinuha nito ang posas mula sa kung saan saka pinosasan ang isa niyang kamay ang ang kamay nito. Napamaang si Georgina sa nakita at wala na siyang nagawa dahil hanggang pagbaba ng sasakyan ay nakaposas ang kamay nila ng lalaki na hanggang ngayon ay hindi pa niya nakikilala.

Sa isang hotel siya dinala ng lalaki at habang naglalakad ay sari-saring senaryo na ang bumubuo sa isip niya kung paano takasan ang lalaki ngunit imbes na dalhin siya nito sa kuwarto ay sa banquet hall siya nito dinala. Nang makapasok nga sila ay nakakalulang dekorasyon ang bumungad sa kanya. Marami rin ang tao sa loob na pawang nakasuot ng suits at gowns. Napatingin si Georgina sa sarili at nanliit pero hindi pa rin niya maintindihan kung bakit siya dinala dito. Umugong ang bulungan at pati ang malumanay na musika ay huminto dahil sa biglang pagpasok nilang dalawa. Hindi kaya ia-auction siya nito para sa malaking halaga? Hindi ba iyon ang karamihan sa mga mafia?

Dire-diretso ang lakad nila hanggang makarating sila sa stage kung saan inabutan ng emcee ng microphone ang lalaki na agad naman nitong kinuha.

“Maraming salamat sa pagpunta. Ngayong gabi ay nais kong ipakilala sa inyo ang babaeng aking pakakasalan.” Pagkasabi niyon ay humarap sa kanya ang lalaki at binigyan siya ng pekeng ngiti bago isinuot ang diamond ring sa kanyang daliri. Para iyong isinukat dahil tamang-tama ang sukat para sa kanya.

Habang si Georgina ay nanlalaki ang mata at hindi makapaniwalang nakatingin dito. Babaeng pakakasalan? Ano ‘to?