Chapter >> 3 - Meet Again

"Ser Randolf!" tumakbo ang katulong papunta sa amo niyang lalaki. "Ser, gusto po akong paalisin ni Ma'am Kiera," sumbong nito.

Kitang-kita ni Kiera ang pagkunot ng noo ng asawa niya sa kanya, bagaman tagusan ang kanyang mga tingin. Tila nakagawa siya ng malaking kasalanan.

"Totoo ba 'yun, Kiera? Bakit naman gusto mong paalisin si Rona?" sinenyasan ni Randolf ang katulong na umalis na.

Nadagdagan ang galit na nararamdaman ni Kiera. Siya ang asawa ni Randolf, pero mas kinakampihan pa nito ang katulong nang hindi man lang tinatanong kung ano ba ang nangyari. Idagdag pa ang paglingkis ni Nerissa dito na parang sawa, habang nakangisi pa sa kanya. "Sinisisi mo ako, ganun ba? Randolf, bakit ibang tao ang kinakampihan mo kaysa sa sarili mong asawa? Hindi kaya, may something na kayo ni Rona? O, baka naman..." humarap siya sa direksyon ni Nerissa. "May UMAAHAS na pala sa 'yo nang hindi ko nalalaman?"

Biglang naitulak ni Randolf ang kanyang sekretarya, na ikinasimangot nito. Lumapit siya kay Kiera at hinapit ito sa bewang. "Mahal, huwag ka namang mag-isip nang ganyan. Sorry na, hindi ko naman intensyong kampihan si Rona, eh. Ang sa akin lang ay tatlong taon na siya dito at wala namang problema sa serbisyo niya, hindi ba? Bakit, may ginawa na ba siya na hindi mo nagustuhan?"

Napangisi si Kiera sa kanyang loob. 'Kung sasabihin kong nakita ko lang naman na dinuraan niya ang gatas na ipapainom niya sa akin, edi nabisto ninyo na ako.' Inalis niya ang kamay ni Randolf sa kanya. Ngayon-ngayon lang ay nakita niya ang kalikutan nito sa katawan ni Nerissa, kaya nakaramdam siya ng pandidiri nang hawakan siya nito.

Nagtaka si Randolf sa ikinikilos ng asawa. Bakit pakiramdam niya ay bigla itong nagbago? Bakit pakiramdam ay parang may nalalaman na ito? 'Hindi. Imposible.' umiling-iling siya para iwaksi ang kanyang pagdududa. "Galit ka ba sa akin? Nagtatampo ka ba dahil bigla kitang iniwanan sa kotse?" inabot niya ang kamay ni Kiera, at kahit nag-iiwas ito ay hindi niya ito binitiwan.

"Sorry na. Di ba sinabi ko naman na nagkaroon kami bigla ng emergency meeting kaya kinailangan kong umalis? Pinuntahan ka naman ng driver pag-alis ko, di ba?"

Halos matawa si Kiera. Bago makarating ang driver ay nadisgrasya na siya, at ang driver na ito ang nagdala sa kanya sa ospital. "Sinabi ba sa 'yo ni Mang Gibo kung ano ang nangyari sa akin pag-alis mo?"

Nag-iba ng tingin si Randolf. "H-hindi." Nang sabihin ni Kiera ang nangyari sa kanya, ay kunwa'y gulat na gulat siya, at kunwa'y nag-aalala. "A-ayos ka lang ba, mahal? May masakit ba sa 'yo? P-pasensya na, hindi ko alam."

Kunwa'y galit niyang ipinatawag ang driver na si Mang Gibo. "Bakit hindi ninyo man lang sinabi sa akin na naaksidente pala ang asawa ko?"

"Ser?" nagtaka ang may-edad na lalaki, dahil malinaw pa sa kanyang alaala na tinawagan niya ito kahapon. Ngunit matapos niyang sabihin na nadisgrasya si Kiera, ay sinabi nitong dalhin na lang niya ito sa ospital at huwag na siyang abalahin pa.

"Mahal, sorry na, ha? Huwag ka nang magalit. Alam mo namang ayaw na ayaw kong nagagalit ka sa akin, eh." Sa kabila ng pagpupumiglas ni Kiera, ay mahigpit pa rin itong niyakap ni Randolf. "Bati na tayo, okay? I love you."

Nakaramdam ng pait sa kanyang puso si Kiera. Paano nito nagagawang mag-`I love you` sa kanya gayong pinagtataksilan siya nito?

Umirap si Nerissa. Hindi ito gumagawa ng ingay kanina pa dahil hindi puwedeng malaman ni Kiera na naroon siya.

Matapos makapananghalian, ay naupo si Kiera sa sala. Nag-gagantilyo ito katulad ng dati niyang ginagawa, noong hindi pa siya nakakakita. Gustuhin man niyang magkulong sa kanilang kuwarto, ay hindi niya magawa dahil baka makahalata si Randolf. Naroon pa rin kasi si Nerissa, at naaalibabaran siya sa presensya nito.

"Siya nga pala, mahal. Pinag-day off ko muna ang mga maids natin, para makapag-relax sila, lalo na si Rona. Kung si Rona lang kasi ang papayagan kong mag-day-off, baka isipin naman ng iba na unfair ako."

"Um. Walang problema," sagot ni Kiera. Nagpatuloy siya sa pag-gagantilyo, ngunit hindi niya inaalis ang direksyon ng kanyang ulo kila Randolf at Nerissa, na ngayon ay magkayakap na sa sofa.

Maya-maya, ay bigla na lang naupo si Nerissa sa kandungan ng asawa niya. Sinimulan nitong halik-halikan si Randolf sa mukha at leeg, habang gumigiling-giling pa sa pagkalalaki nito.

"Ahh~"

Biglang tinakpan ni Nerissa ang bibig ni Randolf at inilagay ang kanyang hintuturo sa kanyang labi para senyasan ito na huwag gagawa ng ingay.

Naikuyom ni Kiera ang kamay niya sa kanyang ginagawa. 'Mga hayop kayo! Ito pala ang talagang dahilan kung bakit mo pinaalis ang mga katulong – para walang makakakita ng mga kababuyan ninyo!'

Nagpatuloy ang dalawa na kalauna'y humantong na sa pagtatanggal ng kanilang mga pang-ibaba at panloob.

Bigla silang napayakap sa isa't isa nang bigla na lang tumayo si Kiera at lumapit pa sa harapan nila, lalo na nang makita nila ang galit sa mukha nito. Tila bigla na lang napunta sa kanilang lalamunan ang mga puso nila sa kaba.

"M-mahal?" Biglang pinawisan nang malamig si Randolf. Nabisto na kaya sila? Ngunit paano, gayong alam naman niyang bulag ang asawa? Nagtatalo ang isip niya at halos gusto na niyang ihagis si Nerissa na noo'y nakaupo pa sa kandungan niya.

Hindi na kayang manood pa ni Kiera. Sapat na ang mga nakita niya para makumbinsi na katulad ng mga katulong, ay winawalanghiya din siya ng kanyang asawa. Doon niya napagtantong, mukhang hindi na nga siya mahal nito.

Huminga nang malalim si Kiera, at bahagyang ngumiti. "Nalimutan ko palang ipaalala, malapit na ang fourth wedding anniversary natin. May plano ka na ba?"

Nagkatinginan ang magkadikit pa ring sila Randolf at Nerissa, hanggang sa udyukan ni Nerissa na sumagot ang lalaki. "Uh, o-oo. Oo! Siyempre naman, m-may plano na ako."

"Okay. Maiwan ko muna kay– maiwan muna kita. Magpapahangin lang ako sa labas."

Paglabas ng villa, ay hindi na naitago pa ni Kiera ang nararamdaman niya. Nagtungo siya sa isang tabi at sumuka. Bigla siyang naiyak. 'Mga hayop! Mga baboy! Sa pamamahay ko pa talaga...' Galit niyang hinawi ang kanyang mga luha. 'Bakit ba ako umiiyak para sa isang walang kwentang lalaki? Ang turo sa akin ni Daddy ay maging matapang ako, pero ano itong ginagawa ko ngayon?' Bigla na lang siyang napahagulgol nang maalala ang mga yumao niyang magulang. Sa katauhan ni Randolf, inisip niya na hindi na siya mag-iisa pa sa buhay at makakabuo na rin siya ng pamilya, ngunit hindi pala.

Bigla siyang nagulantang at muntik pang mapaupo sa lupa nang bigla na lang may bumusina sa likuran niya. Tumayo siya at galit na hinarap ang isang magarang sasakyan. "Hoy! Anong problema mo, ha?!" nilapitan ni Kiera ang p***o ng kotse. Tila sa driver nito niya gustong ibuhos ang lahat ng galit at sama ng loob niya.

Nagbukas ang bintana sa driver seat, at mula doon ay bumungad ang nakangiting mukha ng isang guwapong lalaki.

Napaatras si Kiera nang makita ito. "I-ikaw?"

"Hello, babe... We meet again."