Chapter 2

4 years ago.

“Mga bobo kayong lahat!”

Napatalon si Faith sa kinauupuan nang marinig na naman ang sigaw ng boss niya. Kay aga-aga ay nakasigaw na naman ito. Wala na ring bago roon. Halos oras-oras na lang niyang naririnig ang boses nito kapag nasa opisina siya.

Ayos lang naman kay Faith, basta hindi siya ang sinisigawan.

“LAHAT KAYO, TANGGAL! LUMABAS KAYO! NGAYON DIN!”

Wala pang isang segundo ay bumukas ang pinto ng opisina ng boss niya at lumabas ang dalawang lalaki at isang babae. Lahat sila ay bagsak ang mga balikat. Diretso sa elevator ang dalawang lalaki, samantalang ang babae ay sandaling tumingin kay Faith nang may lungkot.

“Demonyo talaga si Mr. Saavedra! Wala man lang awa! Paano mo natitiis magtrabaho rito?” sabi nito.

Ngumiti na lamang si Faith at hindi na sumagot. Ilang sandali pa ay umalis na rin ang babae at sumakay sa elevator.

Mag-iisang taon na rin si Faith bilang sekretarya ni Theodore Saavedra. Ayon sa mga tsismis, siya lang daw ang nagtagal sa posisyon. Ang mga nauna raw sa kanya ay hindi man lang umaabot ng isang buwan.

Siya ang sekretarya ng punong ehekutibo ng Saavedra Group of Companies. Maraming trabahong nakaatang sa kanya, lalo na’t itinuturing na siyang kanang kamay ng punong ehekutibo. Napakaraming negosyong saklaw ng kompanya. May shipping, eroplano, mga gusaling tirahan, mall, supermarket, at mga pasyalan.

Aaminin ni Faith na hindi madali ang maging sekretarya ni Theodore Saavedra. Gusto nito ay perpekto ang lahat. Ayaw nitong makakita ng kahit kaunting pagkakamali. Kapag perpekto ang gawa, hindi ito sumisigaw. Noong una ay nahirapan siya, pero kalaunan ay nasanay na rin.

Kinuha ni Faith ang flash drive at ilang papeles mula sa mesa niya. Kumalabit siya sa pinto ng opisina ng boss niya. Hindi pa man ito sumasagot ay binuksan na niya ang pinto at pumasok.

“ANO?!” sigaw ni Theo pagkakita sa kanya.

Nanatiling kalmado ang mukha ni Faith. Sa araw-araw ba namang sigawan, matatakot pa ba siya?

“Narito po ang ulat na kailangan ninyo para sa presentasyon mamaya, Sir,” sabi niya habang inilalapag ang flash drive sa mesa. “At narito rin po ang kopya sa papel.”

Kinuha ni Theo ang mga papeles at binasa ang ilang pahina. Matatag ang tindig ni Faith. Alam niyang maayos ang gawa niya. Perpekto at walang mali.

“Kumusta ang presentasyon para sa mga mamumuhunan mula sa UK?” tanong nito.

Bahagyang nagtaas ng kilay si Faith. “Ginagawa ko pa po iyon, Sir. Akala ko po ay sa susunod na linggo pa ang deadline. Gusto ninyo po bang tapusin ko agad ngayon?”

Umiling si Theo. “Hindi.”

Mabuti naman. Kaninang umaga lang ipinadala ang utos sa pamamagitan ng email, tapos hihingi agad ng update.

“May iba pa po ba kayong kailangan?” tanong ni Faith.

“Kape.”

“Opo, Sir.”

Lumabas si Faith at nagtungo sa pantry para magtimpla ng kape para sa boss niyang tila ipinaglihi sa dragon. Tinimpla niya ito, nilagyan ng isang kutsaritang krema at tatlong kutsaritang asukal, saka hinalo.

Kumatok siya nang tatlong beses bago binuksan ang pinto nang hindi hinihintay ang sagot. Inilapag niya ang kape sa harap ni Theo.

“Narito na po ang kape ninyo, Sir,” sabi niya bago sana tumalikod, pero pinigilan siya nito.

“Sandali.”

Lumingon siya at nakita niyang may kinukuha ito sa drawer ng mesa. Isang pulang sobre ang iniabot sa kanya.

“Ito.”

Tinanggap ni Faith ang sobre. “Ano po ito, Sir?”

“Imbitasyon para sa charity ball ngayong gabi. Gusto ng nanay ko na sumama ka.”

Tinitigan ni Faith ang imbitasyon at bubuksan na sana iyon nang magsalita muli si Theo.

“Lumabas ka na.”

Wala siyang nagawa kundi lumabas at sa mesa na lamang niya binasa ang imbitasyon.

Tama ang sinabi ni Theo. Isa nga itong imbitasyon para sa charity ball na in-organisa ng pamilya Saavedra para sa isang ampunan na sinusuportahan nila. Siguradong imbitado rin ang iba pang mayayaman at makapangyarihang tao.

Maaga pa lamang ay naghanda na si Faith para sa gabi. Alas-siyete ng gabi magsisimula ang party, pero alas-sais y medya pa lang ay naroon na siya. Nakita niya sina Mr. at Mrs. Saavedra na nasa may pintuan ng marangyang hotel at masayang sinasalubong ang mga bisita.

“Iha,” masayang bati ni Mrs. Saavedra nang makita siya. “Masaya akong dumating ka! Napakaganda mo gaya ng lagi.”

Nagbeso sila.

Naka-suot si Faith ng simpleng itim na bestida na may bahagyang bukas sa leeg. “Salamat po, Ma’am. Napakaganda rin po ninyo,” sabi niya na ikinatawa ng ginang.

“Nasa loob na si Theo. Pumasok ka na rin,” sabi nito.

Pumasok si Faith at hindi siya nagkamali. Punong-puno ang bulwagan ng mga mayayamang tao. Kung hindi lang niya kasundo si Mrs. Saavedra, malamang ay wala siya roon.

Kumuha siya ng isang baso ng alak mula sa dumaan na waiter. Sigurado naman siyang wala nang ipag-uutos ang masungit niyang boss, kaya minabuti na lang niyang mag-enjoy para hindi mainip.

Lumapit siya sa tsokolateng fountain at kumuha ng marshmallow. Isinawsaw niya ito at kinain. Napakasarap.

“Hi!”

Napalingon si Faith at nakita ang isang babaeng tila diyosa. Kilala niya ito. Si Antonia Forbes, ang kasintahan ni Theodore Saavedra.

“Ma’am Antonia!” gulat niyang sabi habang mabilis na inuubos ang marshmallow.

Natawa si Antonia sa kanya. “Antonia na lang. Si Theo ang boss mo, hindi ako.”

Napangiti si Faith sa kabaitan nito.

“Nakita mo ba siya?” tanong ni Antonia.

Tumango si Faith. Nakita niya nga si Theo kanina, pero hindi na niya ito binati dahil alam niyang hindi rin naman siya papansinin.

“Nakita ko po siya kanina sa may elevator. Siguro po ay umakyat.”

“Sige, salamat,” sabi ni Antonia bago umalis, marahil upang sundan si Theo.

Naubos na ni Faith ang ikalawang baso ng alak bago tuluyang magsimula ang programa.

“Magandang gabi sa inyong lahat.”

Napatingin ang lahat sa entablado. Nandoon si Mr. Robert Saavedra, ang ama ni Theo, at hawak ang mikropono. Nasa likuran niya ang pamilya niya, sina Theo, Antonia, Mrs. Wilma Saavedra, Mikael, at Maureen.

“Ang charity ball na ito ay para sa ampunang sinusuportahan ng pamilya Saavedra. Kapag naging matagumpay ang gabing ito, pipili kami ng isa pang ampunan na tutulungan. Kung mayroon kayong donasyon, maaari ninyong ilagay sa kahon sa tabi ng entablado,” sabi niya. “Sana ay masiyahan kayo ngayong gabi. Maraming salamat sa pagdalo.”

Lumapit ang mga bisita para maghulog ng donasyon. Sumunod na rin si Faith at naghulog ng kaya niya. May kaya ang mga magulang niya, pero ayaw niyang umasa sa kanila. Mas pinili niyang magtrabaho para sa sarili niya.

Bumalik si Faith sa kinatatayuan niya at muling kumuha ng baso ng alak. Pang-apat na yata iyon. Ramdam na niya ang bigat sa ulo at ang bahagyang hilo na hindi na niya kayang balewalain.

“Mukhang enjoy na enoy ka rito,” may boses na nagsalita sa tabi niya.

Lumingon siya at nakita si Mikael na nakangiti, may pamilyar na yabang sa anyo. Umangat ang baso sa kanyang kamay at tuluyan niyang inubos ang laman.

“Naku,” sabi ni Mikael habang mabilis na inaagaw ang baso sa kanya kahit huli na. “Pang-ilan na ‘yan?”

“Ewan,” sagot ni Faith habang pinipisil ang sentido. “Apat… o lima.”

Napailing si Mikael. “Faith, lasing ka na.”

Napatawa siya. Pilit niyang tinutok ang paningin dito pero nagdodoble na ang nakikita niya. “Hindi. Juice lang ‘to.”

“Juice na may halo,” giit ni Mikael. “Tara. Kailangan mong magpahinga.”

Hindi na siya nakatanggi. Nararamdaman niyang inalalayan siya ni Mikael palayo hanggang sa tuluyan na lang lumubog ang lahat sa dilim.

Nagising si Faith sa pakiramdam ng lambot sa likod niya. Isang kama. Malalim ang paghinga niya, mabigat ang katawan, parang ayaw sumunod ng isip niya.

May gumalaw sa tabi niya.

Isang braso ang dumantay sa baywang niya. Inis niyang inalis iyon, pero agad din siyang hinila palapit, mas mahigpit, mas determinado.

“Ano ba…” mahinang ungol niya.

Parang nanaginip siya. Gusto niyang gumalaw pero hindi niya magawa. Mabigat ang bawat galaw, parang nakabaon siya sa sariling katawan.

“Stop talking,” bulong ng lalaki.

Naramdaman niya ang mainit na hininga sa leeg niya. Kinilabutan siya, napasinghap, napakagat sa labi. Maya-maya pa ay naramdaman niyang pumaibabaw ito sa kanya, ang bigat ng katawan, ang init na dahan-dahang s********p sa kanya.

Humalik ang lalaki sa leeg niya. Sunod-sunod, mabagal, parang sinasadya. Napapailing si Faith, napapatawa, napapaungol nang hindi niya maintindihan kung bakit.

Umakyat ang mga halik sa panga niya, sa pisngi, sa tainga, hanggang tuluyan nang angkinin ang mga labi niya. Walang pagtutol na tinugon niya iyon. Kusang bumuka ang bibig niya, kusang sumabay sa bawat galaw.

Napasinghap siya nang kagatin ng lalaki ang ibabang labi niya.

Gumalaw ang mga kamay nito sa katawan niya. Sa leeg, sa braso, sa baywang. Napapikit si Faith nang maramdaman niyang hinawakan siya nito, marahan pero puno ng pag-angkin.

Lumakas ang ungol niya nang maramdaman ang pagpisil. Napayakap siya sa leeg ng lalaki, mas nilalim ang halik, mas hinayaan ang sarili.

Hindi niya namalayan kung kailan nawala ang mga saplot nila. Ang alam lang niya, may mga kamay na gumagalugad, may haplos na nagpapaliyab sa katawan niya.

Nang maramdaman niya ang paghipo sa pagitan ng mga hita niya, napasinghap siya, napapikit, halos mawalan ng ulirat. Isang daliri ang pumasok at tuluyan siyang napahigpit sa kama dahil sa sensasyong hindi niya pa nararanasan.

Napamura siya pero agad ding nalunod sa panibagong halik.

Bumaba ang mga halik sa dibdib niya. Napakapit siya sa gilid ng kama nang maramdaman ang labi at dila ng lalaki. Mabilis, paulit-ulit, kasabay ng paggalaw ng daliri nito sa kanya.

Napahiyaw siya nang tuluyan siyang bumigay.

Hindi pa tumigil ang lalaki. Lalo pang bumilis ang galaw hanggang sa maramdaman niyang muli itong pumuwesto sa ibabaw niya. Sa isang tulak, tuluyan siyang pinasok.

Napaigik si Faith sa sakit. Parang may napunit sa loob niya. Napaluha siya, nanginginig ang katawan.

Hinaplos ng lalaki ang buhok niya, marahang humalik sa kanya.

“I said stop. Be quiet and don't move,” bulong nito.

Hinila siya nito sa isang halik, mas malalim, mas mainit. Nang muling gumalaw ang lalaki, unti-unting nawala ang sakit, napalitan ng init, ng kakaibang sensasyon na unti-unting sumakop sa kanya.

Sumabay ang katawan niya. Tinanggap ang bawat galaw, bawat ulos. Bumaba ang mga halik ng lalaki sa leeg niya, sa dibdib, habang patuloy ang paggalaw nito.

Napabaon ang mga kuko ni Faith sa likod nito nang muli siyang umabot sa rurok.

Hindi pa rin huminto ang lalaki hanggang sa tuluyan din itong bumigay, ramdam ni Faith ang init na pumuno sa kanya.