Chapter 5: The Truth Hidden Behind His Silence

Pagkaalis sa Yañez Group, plano ni Liza na dumeretso sa bahay ng pamilya Reyes para bisitahin ang lola niya.

Pero kalagitnaan pa lang ng biyahe, tumunog ang cellphone niya.

Si Tito Ramon ang tumatawag. Agad na nanubig ang mga mata ni Liza nang makita ang pangalan nito sa screen.

Mula kahapon hanggang ngayon, parang sunod-sunod na kaguluhan ang bumabalot sa buhay niya. Para siyang nalulunod sa mga pangyayaring hindi niya maintindihan. At sa gitna ng lahat ng iyon, ang tanging gusto niya, may makausap — sino man 'yon, basta hindi mula sa mundong ito na hindi niya kilala.

Si Tito Ramon ang tumayong pangalawang ama niya mula pagkabata, lalo na matapos pumanaw ang sarili niyang ama. Kaya agad niyang sinagot ang tawag.

"Liza.. nag-away ba kayo ni President Hugo?"

Natigilan si Liza. Nag-away?

Sa alaala niya, si Hugo ay hindi mahilig magsalita. Mula kahapon, hindi pa nga umaabot sa limang salita ang mga sinasabi nito sa kanya. Parang lalaking hindi sanay makipagtalo — lalo na't hindi ito mukhang marunong makipag-away.

"Kung nahihirapan ka, pwede mong tapusin ang kasal na 'yan. Ang mahalaga, ang kaligayahan mo. Hangga't may pagkain ang Tito mo, hindi kita pababayaan, ikaw at si Lily."

Nabigla si Liza sa sinabi nito. Pero sa likod noon, ramdam niya ang bigat ng boses ni Tito Ramon. Hindi ito ang masayahin, laging positibong taong nakasanayan niya.

"Hindi po ba... may problema?" maingat niyang tanong.

Sandaling katahimikan ang sumagot sa kabilang linya. Bago nagsalita si Tito Ramon, tila pinipilit ang sarili.

"Yung mga kumpanyang nakatakda sanang pumirma sa Reyes Group — lahat, umatras ngayon."

"At pati bangko... yung mga loan na ire-renew sana this year, biglang kinansela ang suporta. Isang linggo na lang ang deadline."

Nanlamig si Liza. "Si Hugo ba ang gumawa nito?" diretsong tanong niya.

Hindi siya makapaniwala. Kung totoo mang mahal nito si Wendy Sison, bakit niya gagawin 'to sa pamilya niya?

Tahimik si Tito Ramon. "Liza... may mga tainga ang pader. Huwag mong banggitin ang pangalan ni President Hugo nang gano'n lang—"

"..."

Sa sandaling 'yon, malinaw na kay Liza ang sagot. Si Hugo nga.

Walang ibang posibleng dahilan. Pagkababa ng tawag, agad siyang bumalik sa Yañez Group. Hindi siya nagdalawang-isip.

Pagdating niya, isang tasa ng mainit na kape ang inilapag niya sa mesa ni Hugo. Ngunit hindi man lang nito inangat ang tingin. Parang hangin lang siya sa loob ng silid.

Nanatili si Liza sa gilid, hindi makaalis. Gusto niyang magtanong. Gusto niyang maintindihan kung bakit nito ginagawa ang lahat ng 'to sa pamilya niya, gayong wala naman siyang kasalanan sa kahit ano.

Lumipas ang sampung minuto. Tahimik. Mabigat.

Hanggang sa lumapit si Marco Cruz. "Secretary Liza, mukhang hindi available si President Hugo ngayon. Balik na lang po after 30 minutes."

Hindi agad kumilos si Liza. Ramdam niyang hindi na ito simpleng trabaho lang. May mas malalim na bagay na hindi pa niya nakikita, isang buong kwentong tinatago mula sa kanya.

Pagbalik niya sa opisina, binuksan niya ang computer. Nagsimula siyang maghanap.

"Hugo Yañez wedding."

Walang malinaw na lumabas. Sinubukan niya ulit — "Hugo Yañez + Liza Reyes." Wala pa rin. Puro business news lang. Meetings. Deals. Investments. Walang kahit anong patunay na siya ay asawa nito.

Walang "Mrs. Hugo." Parang hindi umiiral ang bahaging 'yon ng buhay niya.

Nanlamig siya. Kung totoo ngang kasal sila, bakit walang bakas? Isang bagay lang ang pumasok sa isip niya — isang lihim na kasal. At kung lihim ito, posibleng hindi ito pinili ng mundo. O hindi pinili ni Hugo.

Muli siyang nag-type. "Hugo Yañez engagement Wendy Sison."

At doon siya natigilan. Lumabas ang mga lumang balita. Engagement banquet. Mga elite ng high society. Mga larawang engrande at marangya.

Si Hugo... at si Wendy Sison. Mga bulaklak na inangkat mula sa ibang bansa. Wedding dress mula Paris. Lahat perpekto. Lahat marangya.

Ngunit habang mas lumalalim ang paghahanap niya — may kakaibang napansin si Liza.

Ang engagement nina Hugo at Wendy... biglang nawala sa internet. Parang binura. At ang mas nakakagulat — si Wendy Sison ay ikinasal pala kay Hector Yañez, ang pangalawang anak ng Yañez family.

Nanlamig si Liza. Paanong nangyari 'yon?

Kung ganoon, hindi kailanman naging asawa ni Hugo si Wendy? Kung ganoon, bakit umiikot sa kanya ang lahat ng usapan sa buong kumpanya? At bakit pakiramdam niya, may mga bahagi ng nakaraan na sadyang tinanggal — sinadyang burahin?

Hindi na niya alam kung ano ang paniniwalaan. Samantala, may ingay sa labas ng opisina.

Paglabas niya, nakita niya si Roxanne Dela Cruz, ang Direktor ng Sekretariat, bitbit ang mga gamit niya. Mapula ang mga mata nito.

Dumaan ito kay Liza nang may matalim na tingin. "Liza, huwag mong isipin na dahil naloko mo ako, walang makakaalam ng pang-aakit mo kay President Hugo."

"Maraming babae ang gusto niya. Sa tingin mo, kaya mo silang lahat talunin?" Ngumisi ito nang mapait. "Alam mo ba? Tinanggal na ako. Susunod ka rin."

Natigilan si Liza. "Tinanggal?" Bakit?

Lumapit ang isang staff, mahinang bumulong. "Secretary Liza... yung kape kanina na dinala ni Director Roxanne? Siya ang gumawa noon imbes na ikaw. Sabi niya, nag-training siya ng tatlong buwan para mapahanga si President Hugo. Pero pagbalik niya, HR notice agad — tanggal siya."

Nanlamig si Liza. Dahil lang sa kape? Hindi niya maintindihan. Hindi pa siya tapos mag-isip, nang mas lalo siyang kinabahan.

Kung ganoon kadali magalit si Hugo... at kung ganoon kabigat ang galit nito... bakit niya pinapabalik ang pamilya niya sa panganib?

Tahimik siyang umatras papasok sa opisina. Dahan-dahan niyang kinuha ang telepono sa mesa. Isang pangalan ang pamilyar na pamilyar sa kanya.

Nathan Lim.

Ang boyfriend niya. Tatlong taon na sila. Malapit na sana silang magpakasal. Siya lang ang naiisip niyang masasandalan sa gitna ng lahat ng kaguluhan.

Pero ngayon... asawa siya ni Hugo Yañez. At si Nathan — ay pinsan ni Hugo.

Napapikit si Liza bago pinindot ang tawag.

Pagkakonekta ng linya —

"Liza... Reyes? Ikaw ba 'yan?"