LOGIN“Fuck! I can’t stop!” dugtong niya pa, parang kinakalaban ang sarili.
Napapikit ako ng mariin, dinadama ang hapdi sa pagitan ng hita ko. Sandali siyang yumukod at biglang humalik sa noo ko.
“Just let me…” Anito… bahagyang ginalaw ang pagk*lalaki niya sa loob ko.
“A-ahhh…” Isang impit na ungol ang kumawala sa mga labi ko.
Gusto kong sampalin ang sarili ko. Ano bang nangyayari sa akin? Tumakas ako sa demonyong si Marcus para lang maging parausan ng isa pa?
Ang isip ko ay sumisigaw na manlaban, na itulak ang mabigat niyang katawan palayo. Pero traydor ang sarili kong sistema. Parang nilalamon ng nagbabagang init mula sa magagaspang niyang palad ang katinuan ko.
Ang bawat haplos niya, sa halip na magdulot ng takot, ay isang nakakabaliw na kuryenteng gumigising sa bahagi ng pagkatao ko na hindi ko alam na nag-eexist.
Nilalabanan ko ang sensasyon, pilit kong ikinukuyom ang mga palad ko para manakit, pero ang bigat niya, ang tapang ng panlalaking pabango niya na humahalo sa alak... unti-unti nitong pinapatay ang lakas ko.
Hanggang sa ang pagtutulak ko sa dibdib niya ay kusa na lang naging mahigpit na pagkapit.
Ilang sandali pa, rinig na rinig ko ang malakas na paglangitngit ng malaking leather sofa sa bigat naming dalawa, umatras siya at muling bum*yo.
Ang malamig at makinis na balat ng inuupuan namin ay dumikit sa hubad kong likod, isang nakakakilabot na contrast sa nagbabagang init ng katawan ng lalaking nakadagan sa akin.
“U-ughhh!” Isang malakas na daing ang kumawala sa mga labi ko nang sagarin niya ang pagpasok.
Napahawak ako nang mahigpit sa braso niya. Ramdam na ramdam ng mga palad ko ang pamamasa ng mga maskulo niya dahil sa pawis.
Ang amoy ng mamahaling alak mula sa hininga niya, humahalo sa panlalaking musky scent at amoy ng aming sariling pawis, ay pumuno sa pang-amoy ko, parang nakakawala sa katinuan.
Bawat paghugot niya ay halos ilabas niya ang kabuuan niya, bago muling ibabaon nang buong lakas pabalik sa pinakasentro ko.
Ang basang tunog ng malakas na pag-uumpugan ng aming mga balakang ay umalingawngaw sa gitna ng tahimik at madilim na sala. Kasabay nito ang mabilis na pagtaas-baba ng dibdib ko sa sobrang kakapusan ng hininga.
“Ahhh! P-please… m-masyadong malalim…” nanginginig kong pakiusap, hindi ko alam kung saan nanggaling ang mga salitang iyon pagkatapos kung magmakaawa kanina, ang mga mata ko ay lumuluha hindi na dahil sa takot, kundi dahil sa sobrang tindi ng sensasyong ibinibigay niya.
“Take it,” paos at galit niyang ungol, ang mga mata ay nanlilisik habang nakatingin nang direkta sa mga mata ko. “Take all of it, damn it!”
Upang mas lalong palalimin ang bawat saksak niya, gumapang ang malalaki at magagaspang niyang kamay sa ilalim ng baywang ko.
Mahigpit niyang kinapitan ang magkabilang balakang ko, ibinabaon ang mga daliri niya sa laman ko, sigurado akong mag-iiwan iyon ng mga pasa kinabukasan, at sapilitang inangat pa ang balakang ko mula sa sofa.
Dahil sa posisyon na iyon, mas lalong nabuksan ang pagkababae ko sa kaniya. Nawala ang anumang distansya sa pagitan namin.
“FUCK!” sabay naming isinigaw nang ibayo niya ang sarili niya nang mas madiin pa kaysa kanina.
Pakiramdam ko ay nahati ang buong katawan ko, abot hanggang sa sikmura ko ang bawat pag-indayog niya.
Ibinaba niya ang mukha niya sa gilid ng leeg ko. Naramdaman ko ang matalas niyang mga ngipin na bumaon sa balat ko, kumagat nang madiin at sinipsip iyon na parang nagmamark ng pag-aari niya.
Pero hindi ako makaramdam ng sakit sa kagat niya kundi isang nakakabaliw na sarap mula sa ibaba ay tuluyang sumira sa katinuan ko.
Gumalaw ang mga kamay ko na parang may sariling isip. Mula sa pagtulak sa dibdib niya kanina, ngayon ay kusang umakyat ang mga braso ko at mahigpit na pumulupot sa malapad niyang batok. Ibinaon ko ang mga kuko ko sa anit niya at sa likod niya, ginagantihan ang pagka-agresibo niya.
Naramdaman niya ang pagtugon ko. Napamura siya nang malutong.
“Shit, woman… you’re so damn tight!” halinghing niya.
Mas lalo siyang naging marahas. Bawat galaw niya ay walang pag-iingat. Ang punit-punit kong wedding gown na naipit sa pagitan namin ay lalong nagutay-gutay sa bawat marahas na pag-uga ng mga katawan namin sa ibabaw ng sofa.
Ang pawis mula sa noo at panga niya ay sunod-sunod na pumatak, bumabagsak sa hubad kong dibdib at tiyan, nagiging pampadulas sa pagdikit ng mga balat namin.
Pakiramdam ko, mamamatay ako sa sobrang sarap. Namamanhid na ang mga binti kong nakasampay sa mga balikat niya, pero wala akong pakialam.
Ang kiliting namumuo sa puson ko kanina ay mabilis na umaakyat, nagiging isang malaking boltahe ng kuryente na naghihintay na lang sumabog.
“B-bilisan mo pa… ahhh! Ugh!” sigaw ko, tuluyan nang isinuko ang hiya at dignidad ko.
Umigting ang panga niya. Ang mga ugat sa leeg niya ay lumitaw dahil sa matinding pagpipigil. Binilisan niya ang pagbayo, pabilis nang pabilis, madiin nang madiin.
Ang basang tunog ng katawan namin, ang paglangitngit ng sofa, at ang naghahalo naming mga ungol ay bumuo ng isang makasalanang musika sa loob ng mansyon.
Nanlalabo na ang paningin ko. Ang mga kuko ko ay bumaon nang tuluyan sa likod niya, gumagawa ng mga kalmot.
“L-lalabasan na ako… ahhh! P-please!” nanginginig kong tili, ang buong katawan ko ay naninigas.
“Come for me, baby… fuck!” paos niyang atungal.
Mas lalo niyang binilisan at nilaliman ang pagbaon at parang sinira niya ang pinakaloob-looban ng pagkatao ko.
Sumabog ang lahat ng pakiramdam ko. Napasigaw ako nang malakas, ang likod ko ay napa-arko mula sa sofa habang ang loob ng sinapupunan ko ay sunod-sunod na kumislot, mahigpit na pinipiga at kinakagat ang matigas niyang pagkalalaki.
Kasabay ng pag-abot ko sa rurok, naramdaman ko ang pagtigil niya. Ibinagsak niya ang buong bigat niya sa akin, ibinaon ang sarili niya hanggang sa pinakasagad.
“FUCK!” Isang mahaba, malalim, at basag na ungol ang pinakawalan niya.
Ramdam na ramdam ko ang mainit at nagbabagang likido na sunod-sunod na bumulwak mula sa kaniya, pinupuno ang pinakasentro ko.
Ang init nito ay kumalat sa loob ko, nag-iiwan ng kakaibang pakiramdam ng pag-angkin.
Bumagsak ang mukha niya sa gilid ng leeg ko, pareho kaming naghahabol ng hininga. Ang malakas na tibok ng puso niya ay nararamdaman ko mismo sa dibdib ko.
Wala ni isa sa amin ang gumalaw. Tanging ang tunog ng mabigat naming paghinga at ang malamig na hangin mula sa aircon ang pumuno sa paligid.
Mahigpit siyang nakayakap sa akin, ang mabigat niyang katawan ay nakadagan pa rin sa akin sa ibabaw ng nagusot at basang sofa.
“You’re fucking v*rgin…” basag niya sa katahimikan.
“… and I fucked you v*rgin… that makes you officially mine,”
“Mine to taste and mine to fuck!”
Revised: May 23, 2026
Sa paglipas ng mga araw, mas lalong naging malupit si Vanessa.Nababagalan siya. Naiinip.Unti-unti nitong nararamdaman na hindi umuubra ang kaniyang plano. At ang mas nakakainis pa, mas napapansin ni Vanessa ang pagbabago sa aura ng kaniyang asawa kapag nakatingin ito kay Charlotte.“Tanga ka ba?!” matinis na sigaw ni Vanessa, inihagis ang isang mamahaling kwintas sa mukha ni Charlotte.Tumama ang matigas na metal sa pisngi ng dalaga, nag-iwan ng isang mapulang marka. Napayuko si Charlotte, hindi lumalaban, habang ang kaniyang mga luha ay nagbabadyang tumulo.“Sinabi ko sa 'yong linisin mo 'yan nang maayos! Ano bang ginagawa mo sa mansyong 'to, ha?!” patuloy na bulyaw ni Vanessa, ang kaniyang mukha ay namumula sa matinding galit at paninibugho na pilit niyang itinatago sa likod ng kaniyang pagiging mapagmataas.Ang bawat salita ay parang kutsilyong humihiwa sa puso ni Charlotte. Sa loob ng mahabang panahon, tinanggap niya ang lahat ng pang-aabuso dahil naniniwala siyang utang niya an
Isang linggo matapos ang gabi sa library at ang insidente sa study room, isang hindi nakikitang pagbabago ang naganap sa loob ng mansyon.Alas-sais ng gabi. Maagang natapos ni Niorr ang kaniyang mga meeting para sa araw na iyon. Isang himala para sa mga empleyado ng Figarlan Empire na makitang nag-ayos ng gamit ang kanilang CEO bago sumapit ang alas-otso.Pagdating ni Niorr sa mansyon, dumiretso siya sa kaniyang opisina, ngunit ang kaniyang isip ay wala sa mga dokumento. Napatingin siya sa nakabukas na pinto nang marinig niya ang pamilyar na yabag.Dumaan si Charlotte sa pasilyo, may bitbit na dalawang malalaking kahon ng mamahaling sapatos na bagong order ni Vanessa.Halatang mabigat ang mga ito, at bakas sa mukha ng dalaga ang pagod sa buong araw na pagsunod sa walang katapusang utos ng nag-aastang reyna ng mansyon.Naglakad palabas ng study room si Niorr at humalukipkip sa hamba ng pinto.“Are you running a marathon inside my house, Charlotte?” kaswal na tanong ng lalaki, ang boses
Kinabukasan.Ang European merger na pinoprotektahan ni Niorr gamit ang kaniyang pekeng kasal kay Vanessa ay biglang nagkaroon ng kumplikasyon.Mula pa kaninang umaga, walang ibang maririnig sa West Wing kundi ang malamig at nagngangalit na boses ng bilyonaryo habang sinisigawan nito ang kaniyang mga ehekutibo sa telepono.Pati ang mga kasambahay ay natatakot na lumapit sa study room ni Niorr. Kahit si Vanessa ay umiwas at nagkulong sa kaniyang sariling suite, ayaw humarap sa asawang tila isang halimaw na nagwawala sa galit.Nakatayo si Charlotte sa malaking kusina ng mansyon, pinagmamasdan ang mga nanginginig na staff na hindi alam kung sino ang magdadala ng tanghalian sa bilyonaryo. Dalawang tray na ng pagkain ang ipinabalik ni Niorr nang hindi man lang ginagalaw.“Charlotte, ikaw na lang po ang magdala, please?” pagmamakaawa ng head chef, ang mga kamay ay pinagpapawisan. “Baka kapag kami ang pumasok, masante kami lahat.”Tinitigan ni Charlotte ang mamahaling steak na inihanda nila,
Bumabalot ang nakabibinging katahimikan sa loob ng silid ni Charlotte, ngunit sa kaniyang isipan, walang tigil na umalingawngaw ang mga huling sinabi ni Vanessa.Pabaling-baling si Charlotte sa kaniyang kama, ramdam ang malamig na pawis sa kaniyang noo sa kabila ng malakas na aircon ng mansyon.Paano nagawang sabihin iyon ni Vanessa?Alas tres na ng madaling araw, ngunit hindi pa rin siya dalawin ng antok. Ang bigat ng kaniyang konsensya ay tila isang malaking batong nakadagan sa kaniyang dibdib.Ngunit ang mas nakakatakot na katotohanang pilit niyang tinatakasan ay ang mabilis na pagtibok ng kaniyang puso sa tuwing maaalala niya ang mga titig ni Niorr.Upang takasan ang nakakasakal na apat na sulok ng kaniyang kwarto, nagdesisyon si Charlotte na bumangon.Isinuot niya ang kaniyang manipis na cardigan sa ibabaw ng kaniyang pantulog at tahimik na lumabas ng silid. Ang mahahabang pasilyo ng mansyon ay madilim at tahimik, tila isang natutulog na higante.Dinala siya ng kaniyang mga paa p
Kinagabihan, binalot ng matinding katahimikan ang mansyon. Umuulan sa labas, at ang tunog ng mga patak ng tubig sa malalaking salamin ng estate ay nagbibigay ng isang nakakapanlumong himig.Nakatayo si Charlotte sa harap ng pinto ng master suite. May dala siyang tray na naglalaman ng mainit na gatas at mga bitamina ni Vanessa.Nanginginig ang kaniyang mga kamay, hindi dahil sa lamig ng aircon, kundi dahil sa bigat ng konsensyang dala-dala niya nitong mga nakaraang araw.Bawat pag-iwas niya kay Niorr ay tila isang kutsilyong humihiwa sa kaniyang dibdib. Hindi niya maintindihan kung bakit sa tuwing magkakatitigan sila ng bilyonaryo, pakiramdam niya ay siya ang asawa, at hindi si Vanessa.Isang malaking kasalanan ang magkaroon ng ganoong pakiramdam sa taong pag-aari na ng iba—lalo na ng babaeng nagligtas sa kaniya sa hirap.Huminga nang malalim si Charlotte bago kumatok at dahan-dahang binuksan ang pinto.Pagkapasok niya, nadatnan niya si Vanessa na nakaupo sa gilid ng kama.Madilim ang
Lumipas ang mga araw matapos ang huling pagtatalo nina Niorr at Vanessa sa loob ng master suite.Umaga. Ang sikat ng araw ay tumatagos sa malalaking bintana ng dining hall.Nakaupo si Vanessa sa dulo ng mahabang hapag, humihigop ng kaniyang decaffeinated tea. Sa kabilang dulo, abala si Niorr sa pagbabasa ng kaniyang business tablet habang pormal na umiinom ng kaniyang itim na kape.Tahimik. Hindi man lang sila nag-uusap. Ngunit ang mga mata ni Vanessa ay hindi nakatuon sa kaniyang asawa, kundi sa babaeng tahimik na nag-aayos ng mga bulaklak sa gilid ng silid—si Charlotte.Simula nang bumalik sila mula sa dalawang araw pagkatapos mastranded ng bagyo—napansin ni Vanessa ang isang kakaibang tensyon na bumabalot sa dalawa.Hindi iyon agad mapapansin ng mga kasambahay o ng mga guwardiya.Ngunit para kay Vanessa, na sanay basahin ang bawat galaw ng mga tao upang makapanlamang, ang mga maliliit na detalye ay hindi niya pinalalagpas.“Charlotte,” tawag ni Niorr. Ang baritono nitong boses ay b
Sylviea’s Point Of View“Someone’s planning to k*ll you!”Parang biglang huminto ang pag-ikot ng mundo ko sa narinig ko mula kay Aries. Nakatingin lang ako sa kaniya, pilit na pinoproseso ang mabibigat na salitang binitawan niya.Pap*tayin?Ako?Unti-unting umiling ang ulo ko.Nanlamig ang mga kamay
Habang naglalakad ako sa hallway sa second floor, napansin kong nakapatay ang ilaw sa labas, kaya kitang-kita ko ang manipis na liwanag na nagmumula sa ilalim ng pinto ng kwarto ni Sylviea. Akmang lalagpasan ko na sana ito nang may marinig akong pamilyar na boses mula sa loob. Kumunot ang noo ko
“Aries! P-put me down, kaya kong maglakad.” bulong ko, kinakabahan sa pwedeng mangyari. Baka makita na naman ako ni Niro at mas lalong gumulo ang sitwasyon na dapat kong ayusin. “Baka makita tayo ni Niro. A-alam mo naman siya—” “I don’t care,” sagot niya habang nagsisimulang humakbang paakyat sa ha
“Sir, si Veronica...”Umigting ang mga panga ko. Ang babaeng iyon. Ano na naman ang ginawa ng babaeng ito? “I don’t care about her Spencer!” sigaw ko. Akmang ibaba na ang tawag nang muling magsalita ang kausap ko.“Papunta siya jan, Sir. She’s claiming she’s—”Bago pa man matapos ni Spencer ang sasa


![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)




