Break Him: 2

“I can’t stop!” dugtong niya pa, parang kinakalaban ang sarili.

Napapikit ako nang mariin, dinadama ang hapdi sa pagitan ng aking mga hita. Sandali siyang yumukod at biglang humalik sa aking noo. “Just let me…” anito, at sa isang bahagyang galaw ay tuluyan niyang pinawi ang natitirang distansya sa aming dalawa.

“A-ahhh…” Isang impit na ungol ang kumawala sa mga labi ko.

Gusto kong sampalin ang sarili ko. Ano bang nangyayari sa akin? Tumakas ako sa demonyong si Marcus para lang maging parausan ng isa pa? Ang isip ko ay sumisigaw na manlaban, na itulak ang mabigat niyang katawan palayo. Pero traydor ang sarili kong sistema. Parang nilalamon ng nagbabagang init mula sa magagaspang niyang palad ang katinuan ko. Ang bawat haplos niya, sa halip na magdulot ng takot, ay isang nakakabaliw na kuryenteng gumigising sa bahagi ng pagkatao ko na hindi ko alam na nag-eexist.

Nilalabanan ko ang sensasyon, pilit kong ikinukuyom ang mga palad ko para manakit, pero ang bigat niya, ang tapang ng panlalaking pabango niya na humahalo sa alak... unti-unti nitong pinapatay ang lakas ko. Hanggang sa ang pagtutulak ko sa dibdib niya ay kusa na lang naging mahigpit na pagkapit.

Ilang sandali pa, naramdaman ko ang malamig at makinis na leather sofa sa aking hubad na likod—isang nakakakilabot na contrast sa nagbabagang init ng katawan ng lalaking nakadagan sa akin.

Nang gumapang ang malalaki at magagaspang niyang kamay sa ilalim ng aking baywang upang iangat ako, tuluyan nang nawala ang anumang espasyo sa pagitan namin. Ibinaba niya ang kaniyang mukha sa gilid ng aking leeg, nag-iwan ng mariing kagat na tila nagmamarka ng pag-aari, habang ang kaniyang marahas at mabilis na pag-indayog ay tuluyang sumira sa natitira kong katinuan.

Mula sa pagtulak sa dibdib niya kanina, ngayon ay kusang umakyat ang mga braso ko at mahigpit na pumulupot sa malapad niyang batok. Ibinaon ko ang aking mga kuko sa kaniyang likod, tuluyan nang isinusuko ang aking hiya at dignidad sa gitna ng makasalanang musika ng aming mga hininga sa loob ng tahimik at madilim na mansyon. Ang kiliting namumuo sa aking puson ay mabilis na umaakyat, nagiging isang malaking boltahe ng kuryente. Sa huling sandali ng nag-aalab na gabi, nangako ang aming mga katawan sa isang rurok na nagpabago sa takbo ng aking buhay, bago tuluyang binalot ng kadiliman ang buong silid.

Dahan-dahan kong iminulat ang aking mga mata nang tumama ang malamig na hangin mula sa aircon sa aking balat. Ang sala ay tahimik na, maliban sa tunog ng mabigat at kalmadong paghinga ng lalaking nakadagan pa rin sa akin sa ibabaw ng nagusot at basang leather sofa.

Nananakit ang buong katawan ko, at sa tabi namin ay nakakalat ang mga piraso ng nagutay-gutay kong wedding gown—isang paalala kung gaano kawalang-awa ang naging pagsakop niya sa akin kagabi.

Sa gitna ng katahimikan, naramdaman ko ang bahagyang paggalaw niya. Hindi pa rin siya humihiwalay, ngunit dahan-dahan niyang inangat ang kaniyang ulo upang salubungin ang aking mga mata. Ang kaniyang boses, kapansin-pansing paos at basag pa rin mula sa nagdaang gabi, ay pumuno sa malamig na paligid.

“You’re fucking virgin…” naalala kong bulong niya kagabi. “… and I fucked you virgin… that makes you officially mine.”

“Mine!”