LOGINHello ulit.
Malamig ang simoy ng hangin na pumapasok mula sa balkonahe ng Master Suite sa West Wing.Ang bawat paghinga ni Charlotte ay tila may kasamang bigat na hindi niya maipaliwanag.Suot niya ang isang malambot na beige cashmere sweater na pinili mismo ni Niorr para sa kaniya mula sa mga bagong luxury box na dumarating araw-araw.Ngunit sa kabila ng marangyang telang nakabalot sa kaniyang balat, pakiramdam pa rin niya ay hindi siya nararapat sa lugar na ito.Naramdaman niya ang marahang pagdampi ng malalawak na palad ni Niorr sa kaniyang mga balikat mula sa likuran."You are overthinking again, Charlotte," mababa at baritonong bulong ni Niorr sa gilid ng kaniyang tainga. Ibinaba ng lalaki ang mukha nito, marahang idinampi ang mga labi sa makinis na leeg ng dalaga, na nagdulot ng banayad na panginginig sa buong katawan ni Charlotte."Niorr..." mahinang usal niya, pinihit niya ang kaniyang katawan upang harapin ang bilyonaryo. Ang kaniyang mga matang puno ng kawalan ng kasiguraduhan ay sumalu
Bumalik ang katahimikan sa loob ng napakalaking library. Ang tanging naririnig na lamang ay ang mahinang pagpatak ng ulan sa salamin ng bintana at ang mabigat na paghinga nina Niorr at Charlotte.Nakatayo pa rin si Charlotte sa gitna ng silid. Ang kaniyang mga kamay ay nanginginig pa rin, ngunit pakiramdam niya ay may napakabigat na dusa ang naalis sa kaniyang dibdib.Dahan-dahang humarap si Niorr sa kaniya. Hinawakan ng bilyonaryo ang dalawang balikat ng dalaga at inilapit ito sa kaniyang dibdib.“It's over, Charlotte,” malambing na bulong ni Niorr, inilalapat ang kaniyang noo sa noo ng dalaga. “You don't owe her anything anymore.”Sumandal si Charlotte sa matigas at mainit na dibdib ng lalaki. Ipinikit niya ang kaniyang mga mata, dinarama ang amoy ng mamahaling woodsy cologne nito at ang mabilis na tibok ng puso nito.“P-Paano po ang bata, Sir Nior
Tumingin si Niorr sa direksyon ng alcove sa likod ng kaniyang desk.“Charlotte,” malumanay na tawag ni Niorr. “You can step out now.”Natigilan si Vanessa. Biglang napahinto ang kaniyang pagwawala, nanlaki ang kaniyang mga mata habang dahan-dahang humaharap sa gilid ng silid.Mula sa likod ng makakapal na velvet drapes, dahan-dahang lumabas si Charlotte.Namumutla ang dalaga, ang kaniyang mga mata ay pulang-pula sa pag-iyak, ngunit sa kaniyang mukha ay wala na ang dating takot—pinalitan na ito ng matinding pait, pagkabigo, at ang malinaw na katotohanan.“C-Charlotte?” nauutal na usal ni Vanessa. “N-Nandiyan ka?”Tinitigan ni Charlotte si Vanessa. Ang babaeng inakala niyang nagligtas sa kaniya, ang babaeng paulit-ulit niyang pinrotektahan at kinauutangan ng loob, ay tiningnan lang pala siya bilang isang basahan at gamit na pambait.“Narinig ko ang lahat, Vanessa,” mahinang wika ni Charlotte, ang kaniyang boses ay nanginginig ngunit may linaw. “Narinig ko kung paano mo ako tingnan... ku
Ang private library sa West Wing ng Figarlan mansion ay isang napakalaking silid na gawa sa mamahaling dark mahogany wood at napapalibutan ng libo-libong mga lumang libro.May malaking fireplace sa gilid, at sa gitna ay ang maawtoridad na mesa ni Niorr. Sa likod ng mesa ay may isang lihim na recessed seating area—isang alcove na natatakpan ng makakapal na velvet drapes at antique bookshelves.Ipinwesto ni Niorr si Charlotte sa loob ng alcove.“Stay here,” mahinang bulong ni Niorr, habang inaaayos ang kurtina upang bahagya lamang itong nakatagilid—sapat para makita at marinig ni Charlotte ang buong silid nang hindi siya napapansin ng sinumang nasa pinto. “Huwag kang lalabas hangga't hindi ko sinasabi.”Napakagat-labi si Charlotte, nanginginig ang kaniyang mga kamay habang nakaupo sa leather couch sa loob ng alcove. Ang kaniyang puso ay pumipintig sa takot at kaba.Ilang minuto lamang ang lumipas, narinig ang malalakas at marahas na hakbang mula sa pasilyo.Bumukas nang malakas ang doub
Nakatayo pa rin si Niorr sa harap ng pintuan ng private rest suite, ang kaniyang matatag na katawan ay tila isang pader na humaharang sa anumang balak ni Charlotte na tumakas.Ang bawat paghinga ng bilyonaryo ay mabigat, ngunit ang kaniyang matatalim na mata ay nakatitig sa nanginginig na dalaga. Si Charlotte ay nakayuko, ang mga luha ay patuloy na pumapatak sa malamig na sahig, habang ang kaniyang kamay ay nakakuyom sa kaniyang dibdib sa matinding pagsisisi.“Pakiusap... Sir Niorr... padaanin niyo na ako...” hikbi ni Charlotte, ang boses ay halos mapatid sa sakit. “Hindi ko na kaya... Pakiramdam ko ay kinakain ako ng sarili kong konsensya. Masama akong tao... Ahas ako sa taong nagpakain sa akin...”“I told you, you are not leaving,” malamig ngunit puno ng determinasyon na pahayag ni Niorr.Humakbang si Niorr papalapit kay Charlotte. Bawat hakbang ng kaniyang mamahaling leather shoes ay umaalingawngaw sa tahimik na silid. Inabot niya ang kamay ni Charlotte, at kahit pilit itong inilal
Umalis si Vanessa, mabigat ang dibdib niya. Nanginginig at hindi alam ang gagawin.Andito na ang kailangan niya. Ebedensya! Ito ang dahilan kung bakit niya ginwa ang planong ito, at ang tanga tanga ni Nior para pumasok sa bitag niya. Alam niyang hindi gano’n ganu’n lang bibigay si Nior kay laking pagtataka niya kung bakit kahit alam nitong set up ay pumasok parin ito sa bitag niya!Alam ba ni Nior ang plano niya? At kahit alam nito mas pinili nitong buwagin ang pader sa pagitan nila ni Charlotte?Ngayon, hindi alam ni Vanessa ang gagawin niya, kung alam ni Nior na set up ito, ibig sabihin nakahanda na ito sa maaring mangyari?!Naguguluhan siya! Halo halo ang emosyong nararamdaman niya, naiingit, nagagalit at nasasaktan! Nawala rin ang lakas ng loob niyang ilabas kaagad ang ebedensya gaya ng plinano niya.Iwinaksi niya muna ang lahat ng iniisip niya ng ma
Niro Figarlan’s Point of ViewThe morning sun hit my face, but it didn’t bring the usual warmth. Paggising ko, ang tanging naramdaman ko ay ang matinding bigat sa aking sentido— dahil siguro sa tama ng alak nang nakaraang gabi nang hindi ko na naman mapigilan ang sarili kong magpakalasing.I was ba
Sylviea’s Point of View“M-marcus…” halos pabulong kong saad.Isang matinding bugso ng sakit ang gumapang sa buong katawan ko. Nahirapan akong huminga at napaluhod sa damuhan. Pero ang sakit sa sikmura ay nahigitan ng isang kakaibang kirot mula sa loob ng aking sinapupunan. Isang mainit na likido an
Niro Figarlan’s Point of ViewI want her, not as a plaything. I never looked at her like that even if I say so.But my respect, my trust was crushed down. Leaving walls between us!Napalunok ako, ramdam na ramdam ko na ang pagkislot ng alaga ko. Kaya kahit pa nagtatalo ang puso at isip ko, my body d
Sylviea’s Point of ViewNagising ako na pakiramdam ko ay kulang parin ang tulog ko. Masyado paring mabigat ang mga talukap ko, ramdam ko din ang pamamaga ng under eye ko. Kumikirot ng bahagya ang puson ko, tanda na nakunan ako, na naiwala ko ang naka namin ni Niro.Tumayo ako, tinitigan ko ang saril







