"ศักดิ์ศรีมันกินไม่ได้"

>> เช้าวันต่อมา

แสงแดดยามเช้าตรู่สาดส่องผ่านรอยแยกของผ้าม่านเข้ามาภายในห้องพัก VIP นกน้อยส่งเสียงร้องแผ่วเบาอยู่ด้านนอก บรรยากาศเงียบสงบตัดกับความวุ่นวายเมื่อคืนอย่างสิ้นเชิง

มินตราค่อยๆ ลืมตาขึ้นด้วยความยากลำบาก เปลือกตาบวมช้ำจากการร้องไห้อย่างหนักตลอดทั้งคืน ร่างกายบอบช้ำปวดระบมไปทุกสัดส่วน ความเจ็บเกร็งที่ช่องท้องน้อยเตือนให้รู้ว่าเรื่องราวอัปยศเมื่อคืนไม่ใช่เพียงแค่ฝันร้าย เธอเคลื่อนกายลุกขึ้นนั่งอย่างยากลำบาก ผ้านวมผืนหนาเลื่อนหลุดเผยให้เห็นรอยแดงเป็นจุดทั่วซอกคอและแผ่นอก รวมทั้งรอยเลือดสีเข้มแห้งกรังบนผ้านวม

ข้างกายของเธอ... ร่างสูงใหญ่ของ ธันวา นอนหลับใหลอยู่ ใบหน้าคมคายยามหลับดูสงบนิ่ง เพียบพร้อม และสมบูรณ์แบบ ไร้ซึ่งร่องรอยของปีศาจร้ายผู้ป่าเถื่อนเมื่อคืนโดยสิ้นเชิง

สติของธันวาเริ่มกลับคืนมาเมื่อแสงแดดแยงตา ชายหนุ่มขยับตัว กระพริบตาช้าๆ คลายอาการปวดหัวจากฤทธิ์แอลกอฮอล์และความตึงเครียดของยาที่หมดฤทธิ์ลงแล้ว เขายันกายลุกขึ้นนั่ง สายตาคมกริบปรับโฟกัส มองเห็นเด็กสาวในชุดผ้านวมพันกายที่กำลังนั่งร้องไห้เงียบๆ อยู่ข้างๆ

และเมื่อสายตาของเขาปาดไปเห็น รอยเลือดสีสดบนผ้านวมสีขาว... ความเงียบงันอันแสนกดดันก็ครอบคลุมไปทั่วทั้งห้องทันที

ธันวานิ่งไปครู่ใหญ่ สติและสมองอันชาญฉลาดของประธานบริหารระดับแสนล้านเริ่มประมวลผลเหตุการณ์เมื่อคืนอย่างรวดเร็ว เขายกมือขึ้นลูบหน้า สบถเสียงต่ำในคอ

เขาถูกวางยา... และเขาก็ขาดสติจนเผลอไปข่มขืนเด็กสาวบริสุทธิ์คนหนึ่งในผับ!

"เธอ..." 

ธันวาเอ่ยน้ำเสียงทุ้มต่ำราบเรียบ เสียงของเขายังคงแหบพร่าเล็กน้อย มินตราชะงัก สะดุ้งโหยงด้วยความหวาดกลัว เธอรีบขยับตัวถอยห่างไปชิดหัวเตียง กอดผ้านวมแน่น น้ำตาไหลพรูด้วยความอับอายและเค้นแค้น

ธันวามองท่าทางหวาดกลัวและร่องรอยบอบช้ำบนเรือนร่างของเด็กสาว สายตาของเขาปาดไปมองชุดพนักงานเสิร์ฟที่ขาดวิ่นบนพื้น เขาเริ่มเข้าใจอย่างแจ่มแจ้งว่าเธอไม่ใช่ "เด็กนั่งดริ้ง" หรือผู้หญิงบริการอย่างที่เขาเข้าใจผิดเมื่อคืน ชายหนุ่มถอนหายใจยาว พยายามตั้งสติและกลับมาอยู่ในคาแรกเตอร์ของนักบริหารผู้เลือดเย็นและมีระเบียบ

"ฉันขอโทษสำหรับเรื่องเมื่อคืน" 

ธันวาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเย็น ไร้ซึ่งการแสดงอารมณ์ดราม่า

 "ฉันถูกวางยา และฉันเข้าใจผิดคิดว่าเธอเป็นผู้หญิงที่ถูกส่งมาบริการ"

มินตราเม้มริมฝีปากแน่นจนรู้สึกชา หยาดน้ำตาไหลหยดลงบนผ้านวม 

"คุณทำลายชีวิตหนู... หนูไม่ได้มาขายตัว! หนูแค่มาทำงานหาเงิน อึก อึก"

"ฉันรู้แล้ว" 

ธันวาตอบกลับทันควัน น้ำเสียงของเขายังคงนิ่งสงบดั่งผิวน้ำที่ไร้ระลอกคลื่น 

"และฉันก็ไม่ได้คิดจะปฏิเสธความรับผิดชอบ"

ธันวาเอื้อมมือไปหยิบกระเป๋าสตางค์หนังแท้บนโต๊ะข้างเตียง เขาดึงเช็คเงินสดออกมา ย่างกายเซ็นตัวเลขลงไปอย่างคล่องแคล่ว แล้วยื่นส่งให้เด็กสาวตรงหน้า

"นี่คือเช็คเงินสดห้าแสนบาท" ธันวาเอ่ยเสียงเรียบ 

"ถือว่าเป็นค่าทำขวัญ และค่าเสียหายสำหรับเรื่องเมื่อคืน รับเงินก้อนนี้ไปซะ แล้วเรื่องระหว่างเราในคืนนี้... ถือว่าไม่เคยเกิดขึ้น"

มินตรามองเช็คเงินสดจำนวนห้าแสนบาทในมือของเขาด้วยสายตาที่สับสนและปวดร้าว เงินห้าแสน... สำหรับมหาเศรษฐีอย่างเขา มันอาจเป็นเพียงเศษเงินที่โยนทิ้งเพื่อตัดปัญหา แต่นี่มันคือศักดิ์ศรีและความบริสุทธิ์ของเธอที่ถูกเขาเหยียบย่ำ

เธอกำลังจะยกมือขึ้นปฏิเสธ กำลังจะตะโกนด่าทอความใจร้ายและความเหยียดหยามของเขา... ทว่า ในวินาทีนั้นเอง เสียงโทรศัพท์มือถือของมินตราที่ตกอยู่บนพื้นก็ดังขึ้น

สายเรียกเข้าแสดงชื่อ 📞 "โรงพยาบาล"

มินตรามือสั่นเทา ยื่นมือไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดรับสายด้วยน้ำเสียงที่พยายามสะกดความสั่นเครือไว้

📞"สะ... สวัสดีค่ะ"

📞"คุณมินตราใช่ไหมคะ!?" 

น้ำเสียงของหมอประจำตัวแม่ดังมาจากปลายสายด้วยความร้อนรนอย่างถึงที่สุด 

📞"ค่ะ"

📞"มีเหตุเร่งด่วนที่ต้องแจ้งให้คุณทราบ คุณแม่ของคุณเกิดภาวะหัวใจวายเฉียบพลันและไตล้มเหลวแทรกซ้อน ตอนนี้หมอกำลังปั๊มหัวใจอยู่ในห้องฉุกเฉิน! คุณแม่อยู่ในขั้นวิกฤต ต้องได้รับการผ่าตัดด่วน"

📞"มะ..แม่!... แม่เป็นยังไงบ้างคะหมอ!?" มินตราบางทีร้องไห้โฮออกมาทันที สติแตกกระเจิง

📞"หมอต้องทำการผ่าตัดด่วนที่สุดเพื่อย้ายไตและฟอกเลือดฉุกเฉิน!" หมอบอกเสียงเครียด 

📞"แต่ทางโรงพยาบาลต้องขอแจงเรื่องค่าใช้จ่าย การผ่าตัดด่วนและยารักษาพิเศษนำเข้า ต้องใช้เงินวางประกันจำนวน ห้าแสนบาท ก่อนเข้าห้องผ่าตัดค่ะ! ถ้าไม่มีเงินก้อนนี้หมอไม่สามารถเบิกยาและสั่งทีมผ่าตัดได้เลย คุณมินตราพอจะหาเงินมาจ่ายทันภายในเช้านี้ไหมคะ!?"

"ห้าแสนบาท... ภายในเช้านี้!"

คำพูดของหมอดังปังเข้ากลางหัวใจของมินตรา ราวกับฟ้าผ่าลงกลางทรวงอก! เงินห้าแสนบาทสำหรับเด็กสาวมหาวิทยาลัยที่ไม่มีเงินติดตัวสักบาท... เธอจะไปหาจากไหนได้ทันในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้านี้? ถ้าไม่มีเงิน... แม่ของเธอก็ต้องตาย!

มินตราเงยหน้าขึ้นมองเช็คเงินสดหนึ่งล้านบาทในมือของธันวาที่ยังคงยื่นค้างไว้ตรงหน้า ดวงตาคู่สวยที่เปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำตามองสบสายตาเย็นชาของประธานบริหารหนุ่ม

ในวินาทีนั้น... เส้นทางชีวิตของเด็กสาวบริสุทธิ์ก็ถูกตัดขาดอย่างสิ้นเชิง ศักดิ์ศรี ความถูกต้อง และความบริสุทธิ์... ทุกอย่างไม่มีความหมายอีกต่อไปเมื่อเทียบกับชีวิตของแม่!

มินตราสูดหายใจเข้าลึกๆ ยอมจำนนต่อโชคชะตาอันโหดร้าย เธอเอื้อมมือสั่นเทาไปรับเช็คเงินสดห้าแสนบาทมาจากมือของธันวา แล้วเอ่ยตอบหมอปลายสายด้วยน้ำเสียงที่พยายามให้มั่นคงที่สุด

📞"หมอคะ... หนูจะโอนเงินไปให้เดี๋ยวนี้ค่ะ หนูมีเงินผ่าตัดแม่แล้วค่ะ..."