جميع فصول : الفصل -الفصل 8

>> 2 ปีก่อนท่ามกลางเสียงดนตรีบีตหนักกระหึ่มที่สั่นสะเทือนไปทั่วทุกตารางนิ้วของ เอ็มไพร์ คลับ ผับหรูระดับไฮเอนด์ใจกลางกรุงเทพมหานคร แสงไฟดิสโก้และสปอตไลท์สีส้มแสดสลับน้ำเงินหมุนวนตัดผ่านความมืดมิด กลิ่นหอมของน้ำหอมราคาแพงผสมผสานกับกลิ่นควันบุหรี่ไฟฟ้าและแอลกอฮอล์ยี่ห้อหรูลอยอบอวลอยู่ในอากาศ บรรยากาศรอบกายเต็มไปด้วยเหล่านักท่องราตรี ชายหนุ่มในชุดสูทแบรนด์เนมและหญิงสาวในชุดเดรสตัวจิ๋วที่กำลังโยกย้ายเรือนร่างตามจังหวะเพลงอย่างสนุกสนานทว่า สำหรับ มินตรา เด็กสาวนักศึกษามหาวิทยาลัยปีสองในวัยยี่สิบปีเต็ม สถานที่แห่งนี้ไม่ได้มีความรื่นเริงหรือน่าหลงใหลเลยสักนิดร่างบางในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวเรียบร้อยกับกางเกงยีนส์ขากระดิ่งสีเข้ม ยืนเหน็ดเหนื่อยอยู่บริเวณหลังเคาน์เตอร์บาร์น้ำ ใบหน้าหวานเปรอะเปื้อนไปด้วยหยาดเหงื่อเม็ดเล็กๆ มินตราไม่ใช่นักท่องราตรี และไม่ใช่เด็กสาวใจแตกที่ชอบออกมาเที่ยวกลางคืน เธอเป็นเพียงพนักงานพาร์ตไทม์ตำแหน่งเสิร์ฟน้ำและเช็ดโต๊ะที่ยอมทำงานเลิกตีสองทุกวัน เพื่อแลกกับค่าจ้างวันละไม่กี่ร้อยบาทชีวิตของเด็กสาววัยเพียงยี่สิบปีเต็มไปด้วยความเปราะบางและไร้ที่พึ่ง แม่ของเธอป่วยเป็นโรคไ

>> เช้าวันต่อมาแสงแดดยามเช้าตรู่สาดส่องผ่านรอยแยกของผ้าม่านเข้ามาภายในห้องพัก VIP นกน้อยส่งเสียงร้องแผ่วเบาอยู่ด้านนอก บรรยากาศเงียบสงบตัดกับความวุ่นวายเมื่อคืนอย่างสิ้นเชิงมินตราค่อยๆ ลืมตาขึ้นด้วยความยากลำบาก เปลือกตาบวมช้ำจากการร้องไห้อย่างหนักตลอดทั้งคืน ร่างกายบอบช้ำปวดระบมไปทุกสัดส่วน ความเจ็บเกร็งที่ช่องท้องน้อยเตือนให้รู้ว่าเรื่องราวอัปยศเมื่อคืนไม่ใช่เพียงแค่ฝันร้าย เธอเคลื่อนกายลุกขึ้นนั่งอย่างยากลำบาก ผ้านวมผืนหนาเลื่อนหลุดเผยให้เห็นรอยแดงเป็นจุดทั่วซอกคอและแผ่นอก รวมทั้งรอยเลือดสีเข้มแห้งกรังบนผ้านวมข้างกายของเธอ... ร่างสูงใหญ่ของ ธันวา นอนหลับใหลอยู่ ใบหน้าคมคายยามหลับดูสงบนิ่ง เพียบพร้อม และสมบูรณ์แบบ ไร้ซึ่งร่องรอยของปีศาจร้ายผู้ป่าเถื่อนเมื่อคืนโดยสิ้นเชิงสติของธันวาเริ่มกลับคืนมาเมื่อแสงแดดแยงตา ชายหนุ่มขยับตัว กระพริบตาช้าๆ คลายอาการปวดหัวจากฤทธิ์แอลกอฮอล์และความตึงเครียดของยาที่หมดฤทธิ์ลงแล้ว เขายันกายลุกขึ้นนั่ง สายตาคมกริบปรับโฟกัส มองเห็นเด็กสาวในชุดผ้านวมพันกายที่กำลังนั่งร้องไห้เงียบๆ อยู่ข้างๆและเมื่อสายตาของเขาปาดไปเห็น รอยเลือดสีสดบนผ้านวมสีขาว... ความเ

>> ปัจจุบันบรรยากาศภายในชั้นบริหารของบริษัทเคพี โฮลดิ้ง เต็มไปด้วยความเงียบสงบและกดดัน เสียงแป้นพิมพ์และเสียงกระดาษพลิกไปมาเป็นเพียงสิ่งเดียวที่เล็ดลอดออกมา พนักงานทุกคนต่างก้มหน้าก้มตาทำงานด้วยความระมัดระวัง เพราะทุกคนรู้ดีว่า คุณธันวา ประธานบริหารผู้เพียบพร้อมและเจ้าระเบียบ ไม่เคยอลุ่มอล่วยให้ความผิดพลาดแม้เพียงเล็กน้อยมินตรา ในชุดนักศึกษาเรียบร้อยปักเข็มมหาวิทยาลัย ก้าวออกมาจากลิฟต์ด้วยสองขาที่สั่นเทา ใบหน้าหวานซีดเผือดจนแทบไร้สีเลือด แสงไฟนีออนสว่างจ้าในออฟฟิศยิ่งทำให้เธอรู้สึกเวียนหัวจนโลกหมุน ผลข้างเคียงจากยาฉุกเฉินสองเข็มรวดที่เขายัดเยียดให้เมื่อเช้ากำลังฤทธิ์ เล่นงานระบบในร่างกายจนกะเพาะอาหารปั่นป่วนและศีรษะหนักอึ้งเหมือนมีใครเอาหินมาถ่วงไว้ เธอพยายามพาย้อนรอยสังขาร หอบแฟ้มเอกสารรายงานประจำไตรมาสที่ต้องนำส่งห้องประธานตรงไปข้างหน้า ทว่าเข็มนาฬิกาบนผนังกลับชี้ไปที่เวลา 09:03 น.สายไปสามนาที...เพียงแค่สามนาทีที่เธอต้องแวะเข้าห้องน้ำเพื่ออาเจียนเอาคราบน้ำย่อยออกมา“ครืด…”ประตูห้องทำงานใหญ่เปิดออกพร้อมกับร่างสูงสง่าในชุดสูทสรีระเนียบกริบของธันวาที่ก้าวออกมา ใบหน้าคมคายดุจรูปสลัก

กิจกรรมอันเร่าร้อนและดุดันบนโต๊ะทำงานทรงหรูสิ้นสุดลง ธันวาถอนกายออกไปทันทีเหมือนทุกครั้ง เขาก้าวไปสวมเสื้อสูท จัดเนกไทให้เข้าที่หน้ากระจกอย่างสง่างาม ไร้ร่องรอยของชายผู้เพิ่งกระทำเรื่องเอาแต่ใจเมื่อครู่โดยสิ้นเชิงเขามองร่างบางของมินตราที่นอนตะแคงกอดตัวเองอยู่บนโต๊ะทำงานด้วยสายตาว่างเปล่า เสื้อผ้านักศึกษาหลุดลุ่ยและยับยู่ยี่ หยาดน้ำตาแห้งกรังบนแก้มซีดสลับกับเสียงสะอื้นแผ่วเบาที่พยายามสะกดไว้"แต่งตัวให้เรียบร้อย อย่าให้ใครสงสัย" ธันวาเอ่ยน้ำเสียงเรียบนิ่ง ขณะหยิบกระดาษทิชชูขึ้นมาเช็ดคราบเหงื่อที่ข้อมือ "แล้วก็เก็บเอกสารที่หล่นพื้นขึ้นมาจัดให้เรียบร้อย บ่ายโมงตรงฉันมีประชุมคณะกรรมการ ถ้าห้องยังรกอยู่... เธอคงรู้นะว่าจะเกิดอะไรขึ้น"มินตราค่อยๆ พยุงกายที่บอบช้ำลุกขึ้นนั่ง ความรู้สึกปวดเกร็งที่ช่องท้องลามไปถึงแผ่นหลังอย่างรุนแรง ผลข้างเคียงจากยาบวกกับบทรักที่หนักหน่วงเมื่อครู่กำลังทำร้ายร่างกายเธออย่างหนัก แต่ที่เจ็บปวดกว่าคือหัวใจ... หัวใจที่ถูกย่ำยีจนไม่เหลือชิ้นดี"ค่ะ... คุณธัน" เธอตอบรับเสียงแหบแห้ง มือสั่นเทาพยายามติดกระดุมเสื้อนักศึกษาทีละเม็ด ส่วนธันวาเดินไปเปิดลิฟต์ส่วนตัวในห