"สัญญาลับ"

หลังจากวางสาย มินตรากำเช็คเงินสดในมือแน่น หยาดน้ำตาไหลพรูด้วยความอัปยศอดสู เธอมองหน้าธันวา ชายผู้เป็นคนแรกในชีวิต ชายผู้ใจร้ายที่เหยียบย่ำเธอเมื่อคืน แต่กลับเป็นคนเดียวที่มีเงินต่อชีวิตให้แม่ของเธอในเวลานี้

ธันวามองท่าทางดิ้นรนและสายตาที่แหลกสลายของเด็กสาว เขารับรู้ได้ทันทีว่าเงินก้อนนี้มีความสำคัญต่อชีวิตของเธอมากเพียงใด ชายหนุ่มลุกขึ้นยืน นำชุดคลุมอาบน้ำมาสวมอย่างจัดระเบียบ ท่าทางสูงส่ง สุขุม และเปรียบเทียบยังคงเด่นชัด

"ขอบคุณสำหรับเงินค่ะ..." มินตราพึมพำเสียงแหบแห้ง 

"แต่หนูรู้... ว่าเงินจำนวนนี้ มันเกินกว่าค่าเสียหายเมื่อคืน"

ธันวาชะงัก เลิ่กลอกมองเธอเล็กน้อย 

"เธอหมายความว่ายังไง?"

มินตรายันกายลุกขึ้นจากเตียง กอดผ้านวมแน่น สบตากับประธานบริหารหนุ่มด้วยสายตาที่ยอมทิ้งศักดิ์ศรีทั้งหมดในชีวิต

"แม่ของหนูป่วยหนัก... และต้องใช้เงินรักษาอย่างต่อเนื่อง อาจจะต้องใช้เวลานานเป็นปี" มินตราเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นสะท้าน 

"หนูรู้ว่าคุณเป็นคนใหญ่คนโต... เป็นประธานบริหารที่ร่ำรวย คุณจะว่าอะไรไหมคะ ถ้าหนูจะขอเสนอ... ทำ สัญญาลับ กับคุณ"

"สัญญาลับ?" 

ธันวาขมวดคิ้วด้วยความงุนงง คนอย่างเขาไม่จำเป็ฯที่จะต้องมาทำสัญญาลับอะไรแบบนี้ อย่างที่เดด็กตรงหน้าเสนอมา

"ใช่ค่ะ..." มินตราละล่ำละลักพูดทั้งน้ำตา 

"หนูยอมเป็น "เด็กเลี้ยง" หรือ "เมียลับ" ของคุณ ถ้าคุณต้องการ ยอมให้คุณใช้ร่างกายของหนูเพื่อระบายความต้องการเมื่อไหร่ก็ได้ แลกกับการที่คุณช่วยดูแลค่าใช้จ่ายในโรงพยาบาลของแม่หนู และจ่ายเงินเลี้ยงดูให้หนูปีต่อปี..."

คำเสนอตัวอย่างสิ้นคิดของเด็กสาวทำเอาธันวานิ่งเงียบไปหลายวินาที ธันวาเป็นนักธุรกิจหนุ่มผู้รักสะอาด ไม่เคยเที่ยวผู้หญิงมั่วซั่ว และไม่ชอบความวุ่นวาย เขาเป็นผู้ชายที่มีความต้องการทางเพศตามธรรมชาติ แต่ด้วยตำแหน่งประธานบริหารผู้เพียบพร้อม เขาไม่อยากเสี่ยงกับข่าวฉาว หรือโรคภัยไข้เจ็บจากผู้หญิงขายบริการทั่วไป การมี "ผู้หญิงสะอาด" เอาไว้แก้ขัดเป็นการส่วนตัว โดยที่เธอบริสุทธิ์ ไร้พันธะ และไม่มีประวัติเสื่อมเสีย... จึงเป็นตัวเลือกที่ไม่เลวสำหรับคนอย่างเขา และที่สำคัญที่สุด... เด็กสาวตรงหน้า บริสุทธิ์ผุดผ่อง และผ่านมือเขาเป็นคนแรก

"สัญญาลับปีต่อปีงั้นเหรอ?" 

ธันวาเอ่ยทวนคำด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง เขาก้าวเข้าไปหาเธอ หยุดยืนอยู่ตรงหน้า มองลงมาที่เด็กสาวด้วยสายตานักล่าที่กำลังประเมินผลตอบแทนทางธุรกิจ

"ค่ะ..." มินตราพยักหน้ารับทั้งน้ำตา 

"หนูสัญญาว่าจะทำตามกฎของคุณทุกอย่าง จะไม่วุ่นวาย ไม่ยุ่งเกี่ยวกับชีวิตจริงของคุณ และเรื่องที่เกิดขึ้น หนูจะเก็บไว้เป็นความลับตลอดไป..."

"แล้วทำไมฉันจะต้องทำสัญญาบ้าบออะไรด้วย"

"เพราะหนูไม่เคยผ่านมือใคร คุณเป็นคนแรกของหนู คุณรวยขนาดนั้น แค่คืนเดือนคุณก็จ่ายให้หนูตั้งห้าแสน แต่นี่หนูเสนอให้คุณ ห้าแสนบาทต่อปี เงินจำนวนนี้มันคงไม่มีผลอะไรต่อคุณ ช่วยรับหนูไว้ได้ไหมคะ สัญยาปีต่อปี หากคุณไม่พอใจในตัวหนู คุณจะยกเลิกสัญญาเมื่อไหร่ก็ได้"

"หึ…ยังเรียนอยู่หรือเปล่า"

"ค่ะ..แต่หนูอายุเกิน 18 แล้ว ไม่ทำให้คุณเดือดร้อนแน่นอนค่ะ"

ธันวาเค่นยิ้มมุมปากเบาๆ เขายื่นมือไปบีบคางเล็กของเธอขึ้นมา บังคับให้เธอสบตากับเขาตรงๆ

"เห็นแก่ที่เธอเป็นเด็กดี มีความตั้งใจที่จะทำเพื่อแม่  ฉันตกลง" ธันวาตอบรับด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด 

"ฉันยอมรับข้อเสนอของเธอ.. ฉันจะจ่ายค่าผ่าตัดให้แม่เธอครั้งนี้ และจะให้เงินเลี้ยงดูเธอเป็นรายเดือนในฐานะ เด็กเลี้ยงลับๆ ของฉัน"

"ขอบคุณค่ะ..." มินตราเอ่ยเสียงแผ่วเบา

"แต่จำไว้..." 

ธันวาเพิ่มแรงบีบที่คางของเธอ เลื่อนสายตาเย็นชาราบเรียบมาประสานกับเธอ 

"เราจะทำสัญญากันปีต่อปี และฉันมีกฎเหล็กที่สำคัญที่สุดที่เธอต้องจำใส่หัวไว้ตลอดเวลา"

"กฎ... อะไรคะ?"

"ข้อแรก... เงินแลกกับร่างกาย เธอมีหน้าที่แค่ตอบสนองความต้องการของฉันเมื่อฉันเรียกหา" ธันวาเอ่ยเน้นย้ำทีละคำดั่งพญามัจจุราช 

"ข้อสอง... ห้ามแสดงตัวต่อหน้าคนอื่น เราไม่รู้จักกันในสังคม"

"และข้อสุดท้ายสำคัญที่สุด... ห้ามรัก และ ห้ามหึงหวง"

คำพูดไร้หัวใจหลุดออกมาจากปากของประธานบริหารผู้เพียบพร้อม ธันวาปล่อยมือจากคางของเธอ ถอยหลังออกมาสวมเสื้อสูทอย่างจัดระเบียบ

"ถ้าเธอทำตามกฎไม่ได้ หรือเริ่มสร้างความวุ่นวาย... สัญญาจะถูกยกเลิกทันที และฉันจะยึดเงินคืนทั้งหมด" ชายหนุ่มสวมนาฬิกาเรือนหรูเข้าที่ข้อมือ

"เข้าใจที่ฉันพูดไหม?"

"ขะ...เข้าใจค่" มินตราก้มหน้าลงต่ำ ซ่อนหยาดน้ำตาที่ไหลพรูลงมา 

"หนูจะรักษากฎ... จะไม่รักคุณเด็ดขาด ทุกอย่างจะเป็แค่หน้าที่และข้อตกลง"

"เธอชื่ออะไร"

"มินตราค่ะ แล้วคุณล่ะคะ ให้หนูเรียกคุณว่าอะไร"

"ธันวา  เรียกฉันว่าคุณธัน และไม่ต้องแทนตัวเองว่า หนู มันดูเด็กเกินไป ฉันไม่ชอบเด็ก"

"ค่ะ เข้าใจแล้วค่ะคุณธัน"

จุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ซ่อนเร้นระหว่างประธานบริหารผู้แสนเย็นชากับเด็กมหาวิทยาลัยยากจน ได้เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ ณ วินาทีนั้น... ภายใต้สัญญาปีต่อปี และกฎเหล็กที่ขีดเส้นไว้ว่า "ห้ามรัก"