"ผู้หญิงคนนี้... บริสุทธิ์"

ธันวาถอนริมฝีปากออกชั่วคราว ลมหายใจร้อนผ่าวรดรินซอกคอหอมกรุ่น ดวงตาคู่คมหลังกรอบแว่นที่ยามนี้หยาดยิ้มไปด้วยความตัณหาและมึนเมา จ้องมองใบหน้าหวานที่เปรอะเปื้อนไปด้วยความหวาดกลัว

"เงียบซะ..." 

น้ำเสียงทุ้มต่ำแหบพร่าและสั่นพร่าสั่งการอย่างเฉียบขาด 

"คิดว่าจะมาโก่งราคาหรือไง? เท่าไหร่ก็ว่ามา... คืนนี้ฉันจ่ายให้เธอเท่าที่เธอต้องการ"

"คุณพูดเรื่องอะไร!? ปล่อยหนูกลับนะ! หนูไม่ใช่..."

"อย่าเล่นตัว!" 

ธันวาสบถเสียงต่ำในคอ สติที่หลุดลอยทำให้เขาอ่านป้ายชื่อพนักงานพลาสติกเล็กๆ ที่ติดอยู่บนอกเสื้อเชิ้ตของเธอผิดเพี้ยนไป 

"เธอมาทำงานที่นี่... ก็เพื่อสิ่งนี้ไม่ใช่หรือไง?"

"ไม่ชะ!...."

"ปัง!"

ยังไม่ทันที่มินตราจะได้เอ่ยแก้ข้อกล่าวหา ธันวาก็ใช้มือข้างหนึ่งรวบข้อมือทั้งสองข้างของเธอขึ้นเหนือศีรษะ ส่วนมืออีกข้างหมุนลูกบิดประตูห้องพักส่วนตัวชั้นสอง แล้วกระชากร่างบางเข้าไปข้างในอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเหวี่ยงประตูปิดล็อกกลอนไฟฟ้าดัง ปัง!

ภายในห้องพัก VIP เป็นห้องนอนส่วนตัวสุดหรู ตกแต่งด้วยไฟโทนสีส้มสลัว มินตราถูกแรงมหาศาลเหวี่ยงลงไปบนเตียงคิงไซส์นุ่มหนา ร่างบางจุกจนพูดไม่ออก เธอพยายามจะพลิกตัวคลานหนีไปที่ประตู แต่ธันวาตามมากระโจนทับร่างของเธอไว้ทันที!

"คุณ! ปล่อยนะ! ช่วยด้วย! ใครก็ได้ช่วยด้วย!" 

มินตรากรีดร้องสุดเสียง ร้องไห้ด้วยความหวาดกลัวจับใจ

"ร้องหาใคร? ไม่มีใครมาช่วยเธอหรอก" 

ธันวาเอ่ยเสียงเย็นเยียบ ร้อนรุ่มไปทั้งกาย มือหนาจัดการปลดเนกไทราคาแพงของตัวเองออกอย่างรวดเร็ว ก่อนจะตรึงข้อมือบางไว้กับฟูกหนา 

"คืนนี้ทำหน้าที่ของเธอให้ดี... แล้วฉันจ่ายทิปให้เธอหนักๆ"

"หนูไม่ได้ขายตัว! หนูเป็นพนักงานเสิร์ฟ! อื้อออ!"

คำอ้อนวอนและหยาดน้ำตาไม่อาจผ่านเข้าสู่ประสาทรับรู้ของชายหนุ่มที่กำลังถูกฤทธิ์ยาและสุราครอบงำได้ ธันวา ก้มลงบดขยี้ริมฝีปากลงมาอีกครั้ง บทรักป่าเถื่อน ดุดัน และไร้ซึ่งความนุ่มนวลเริ่มต้นขึ้นในความมืดมิด เสียงเสื้อเชิ้ตสีขาวของมินตราถูกฉีกขาดดัง แค๊ก! ผสมผสานกับเสียงสะอื้นไห้ระทมทุกข์ของเด็กสาวที่กำลังจะสูญเสียสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิตไป

"อึก ! ปล่อยหนูนะ"

มินตราพยายามขัดขืน ดิ้นรน จิกเล็บลงบนแผ่นหลังล่ำสันของเขาจนเกิดรอยข่วนยาว แต่การขัดขืนนั้นกลับยิ่งปลุกปลุกอารมณ์ดิบของชายหนุ่มให้คลั่งไคล้ยิ่งกว่าเดิม ธันวาแทรกตัวเข้ามาระหว่างขาของเธอ บดเบียดเรือนร่างลงมาอย่างเอาแต่ใจ สัมผัสวาบหวามและรุนแรงเคี่ยวกรำเด็กสาวบริสุทธิ์จนกระทั่งความเจ็บปวดรวดร้าวแล่นริ้วขึ้นมากลางลำตัว

"กึด!"

"อ๊ะ!... เจ็บ!"

"ฮือออ... เจ็บ!"

มินตราร้องออกมาสุดเสียง ร่างกายเกร็งกระตุก หยาดน้ำตาเม็ดโตร่วงผาดลงบนหมอนนุ่ม ร่างบางสั่นสะท้อนด้วยความรวดร้าวจากการถูกรุกล้ำครั้งแรกในชีวิต

ธันวาชะงักไปเล็กน้อยเมื่อสัมผัสได้ถึงความแน่นตึงและความเยื่อบางๆ ที่ขาดสะบั้นลง สติอันพร่ามัวของเขาฉายวูบขึ้นมาเล็กน้อย... หยาดเลือดสีสดซึมเปื้อนลงบนผ้านวมสีขาว

ผู้หญิงคนนี้... บริสุทธิ์? ความแปลกใจสะท้อนอยู่ในดวงตาคมกริบเพียงครู่เดียว แต่ฤทธิ์ยาแลกแลกความต้องการทางเพศที่พุ่งสูงเกินขีดจำกัดก็กลบความสงสัยนั้นไปจนหมดสิ้น ธันวากระชับเอวบางไว้แน่น แล้วเริ่มเคลื่อนไหวจังหวะรักอันเร่าร้อนลึกซึ้งโถมเข้าใส่เธอซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างไม่ปรานี

เสียงกระเส่าผสานกับเสียงสะอื้นไห้ดังระงมไปทั่วห้องตลอดทั้งคืน ธันวาตักตักความสุขจากเรือนร่างสะอาดบริสุทธิ์ของมินตราครั้งแล้วครั้งเล่า ราวกับคนกระเอดกระอาดน้ำกลางมรสุมความร้อน มินตราทำได้เพียงหลับตาลง ยอมรับชะตากรรมอันเลวร้ายที่โถมเข้าใส่ ปล่อยให้น้ำตาไหลพรูจนแห้งขอด พร้อมกับร่างกายและจิตใจที่แหลกสลายลงในความมืดมน...