Mag-log inShare
ตอนที่8 เงาของคนทรยศ
Petsa ng paglalathala:
2026-07-19 20:58:39เช้าวันนั้น ท้องฟ้าเหนือกรุงเทพฯ ถูกปกคลุมด้วยเมฆสีเทาทึบ
เหมือนบางอย่างกำลังถูกซ่อนอยู่เบื้องหลังความเงียบของเมือง ภายในของ ตึกส้ม ฉินยืนอยู่หน้ากระดานข้อมูลขนาดใหญ่ เส้นสีแดงบนจอเชื่อมชื่อหลายชื่อเข้าด้วยกันอย่างซับซ้อน อเล็กเซย์ โวลคอฟ อีวาน เชอร์เกย์ ดมิทรี และช่องว่างหนึ่งที่ยังไม่ถูกเติมเต็ม “ข้อมูลจากเมื่อคืนยืนยันแล้วครับ” เสียงของจินดังขึ้นจากด้านหลัง เขาวางแท็บเล็ตลงบนโต๊ะ “เชอร์เกย์ไม่ได้เป็นแค่คนในเหตุการณ์” ฉินไม่หันกลับไป “พูดให้ชัด” จินกดเปิดไฟล์ ภาพเอกสารเก่าปรากฏขึ้นบนหน้าจอ “เขาเคยอยู่ในหน่วยรักษาความปลอดภัยระดับสูงของโวลคอฟ” “และเป็นหนึ่งในคนที่เข้าถึงพื้นที่เกิดเหตุได้โดยตรง” ฉินนิ่งไปเสี้ยววินาทีก่อนเอ่ยเสียงต่ำ “แล้วคืนที่พ่อผมตาย…” จินเงยหน้า “เขาหายไปจากระบบสามชั่วโมงก่อนเกิดเหตุครับ” ความเงียบปกคลุมภายในห้องทันที อีกด้านหนึ่งของเมือง อาคาร อีวาน กรุ๊ป อันดานั่งอยู่ในห้องทำงานส่วนตัว แฟ้มสีดำวางอยู่ตรงหน้า คำว่า VOLKOV บนหน้าปกซีดจางลงตามกาลเวลา แต่ยังคงชัดพอที่จะทำให้เธอรู้สึกไม่สบายใจทุกครั้งที่มองมัน “คุณหนูคะ” ลินยืนอยู่ข้างโต๊ะ “ระบบของบริษัทถูกตรวจสอบอีกครั้งแล้ว ไม่มีการโจมตีจากภายนอกค่ะ” อันดาเงยหน้า “หมายความว่าไง?” ลินลังเลเล็กน้อย ก่อนตอบ “มีการเปิดไฟล์จากภายใน” มือของอันดาชะงัก “ภายใน?” ลินพยักหน้า “และไม่ใช่ครั้งแรก” อันดาหลับตาช้า ๆความรู้สึกบางอย่างเริ่มก่อตัว ไม่ใช่ความกลัว แต่เป็นความรู้สึกว่า “มีบางอย่างถูกซ่อนมานานเกินไป” เธอเปิดแฟ้ม VOLKOV อีกครั้ง สายตาไล่ผ่านเอกสารเก่าอย่างรวดเร็ว จนหยุดอยู่ที่หน้าหนึ่ง รอยกระดาษขาดเล็ก ๆ ที่มุมแฟ้ม เหมือนเคยมีบางอย่างแนบอยู่ตรงนั้น แต่ตอนนี้… มันหายไปแล้ว “มีอะไรหายไป” เธอถาม ลินก้มดู “ซองเอกสารค่ะ” “เคยถูกเก็บไว้ในแฟ้มนี้” อันดานิ่ง “แล้วตอนนี้อยู่ที่ไหน” ลินส่ายหน้า “ไม่ทราบค่ะ” ประตูห้องถูกเปิดออกอย่างรวดเร็ว ฉินเดินเข้ามาโดยไม่มีการแจ้งล่วงหน้า จินตามหลังมาเงียบ ๆ อันดาหันไปมองทันที “คุณมาที่นี่ทำไม” ฉินไม่ตอบทันที สายตาของเขาจับอยู่ที่แฟ้มบนโต๊ะ “มีคนกำลังตามหาแฟ้มนี้” เสียงเขานิ่ง แต่หนักแน่น อันดาขมวดคิ้ว “คุณรู้ได้ยังไง” ฉินเดินเข้ามาใกล้ “เพราะมันไม่ใช่แค่แฟ้มเอกสาร” เขาหยุดตรงหน้าโต๊ะ “แต่มันคือสิ่งเดียวที่เชื่อม ‘คืนที่พ่อผมตาย’ ” คำว่า “พ่อ” ทำให้บรรยากาศเปลี่ยนไปทันที ลินมองทั้งสองคนเงียบ ๆ เหมือนกำลังดูเส้นบาง ๆ ที่กำลังจะเชื่อมโลกสองใบเข้าด้วยกัน อันดาวางแฟ้มลงช้า ๆ “แล้วคุณต้องการอะไรจากฉัน” ฉินมองเธอ ครั้งนี้สายตาเขาไม่เหมือนเดิม ไม่ใช่ CEO ไม่ใช่ลูกมาเฟีย แต่เป็น “คนที่กำลังตามหาความจริง” “ผมต้องการรู้ว่า…” เขาพูดช้า ๆ “…อีวานปิดบังอะไรอยู่” ความเงียบเกิดขึ้นภายในห้อง อันดานิ่งไป เป็นครั้งแรกที่ชื่อของพ่อเธอถูกเอ่ยในมุมที่ไม่ใช่ความเคารพ แต่เป็น “ความสงสัย” จินเปิดแท็บเล็ต “ผมตรวจเส้นทางข้อมูลเพิ่มแล้วครับ” เขาพูดต่อ “เชอร์เกย์ไม่ได้อยู่ในระบบตลอดช่วงเวลาที่เกิดเหตุ” ฉินหันไปทันที “หมายความว่าอะไร” จินกดภาพขึ้น “เขาหายไปจากเรดาร์สามชั่วโมง” “ก่อนจะกลับเข้ามาอีกครั้ง” อันดามองภาพนั้นความรู้สึกเริ่มหนักขึ้นเรื่อย ๆ “แล้วอีวานล่ะ” เธอถามเบา ๆ จินไม่ตอบทันที ก่อนจะเอ่ย “ยังไม่มีหลักฐานว่าเขามีส่วนเกี่ยวข้องโดยตรงครับ” แต่คำว่า “ยังไม่มี” ทำให้ทุกอย่างไม่แน่นอนกว่าเดิม ทันใดนั้น ไฟในห้องกะพริบหนึ่งครั้ง ก่อนกลับสู่สภาพปกติ แต่ความรู้สึกของทุกคนเปลี่ยนไปทันที ลินขมวดคิ้ว “ระบบถูกแฮ็กอีกแล้วค่ะ” ฉินหันไปมองประตู “ไม่ใช่จากข้างนอก” เขาพูดเสียงต่ำ “มีคนอยู่ในเครือข่ายเดียวกับเรา” อันดาหันไปทันที “คุณหมายถึง…” ฉินไม่ตอบ แต่สายตาเขาชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ คืนนั้น เมื่อทุกคนแยกย้าย จินกำลังตรวจข้อมูลซ้ำอีกครั้ง ก่อนจะหยุดนิ่ง “คุณฉินครับ…” ฉินหันไป จินเปิดไฟล์หนึ่งขึ้น ภาพวงจรปิดเก่าๆเห็นชายคนหนึ่งเดินออกจากอาคารโวลคอฟ แม้ภาพจะเบลอ แต่ฉินจำได้ทันที “เชอร์เกย์…” จินพยักหน้า “แต่สิ่งที่สำคัญกว่านั้นคือ…” เขาเลื่อนภาพต่อ มีเงาอีกคนเดินอยู่ข้างเขา แต่ภาพนั้นเบลอจนไม่สามารถระบุได้ “คนนี้…” จินพูดช้า ๆ “ไม่มีข้อมูลในระบบเลยครับ” ฉินจ้องภาพนั้นนิ่ง ความรู้สึกบางอย่างเริ่มก่อตัวในแววตาเขา เหมือนกำลังเข้าใกล้สิ่งที่ไม่ควรเข้าใกล้ เขาพูดเบา ๆ “งั้นก็แปลว่า…” “คืนที่พ่อผมตาย” “ไม่ได้มีแค่คนเดียวที่ลงมือ” อีกด้านหนึ่ง ในที่มืดของเมือง ชายคนหนึ่งเปิดแฟ้ม VOLKOV อีกครั้ง ภาพในนั้นคือฉิน อันดา และอีวาน เขายิ้มบาง ๆ ก่อนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา “พวกเขาเริ่มเชื่อมทุกอย่างแล้ว” ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนตอบกลับเสียงเย็น “ดี” “ยิ่งใกล้ความจริง…” “…ยิ่งควบคุมง่าย” ชายคนนั้นปิดแฟ้มลงช้า ๆ ก่อนพูดประโยคสุดท้าย “อย่ารีบฆ่าเขา” “ให้เขาเข้าใจผิดไปก่อน” ความเงียบหลังพายุเหมือนจะกดทั้งเมืองให้จมลงลึกกว่าเดิม แต่ในหัวของฉิน มันไม่เคยเงียบเลยแม้แต่วินาทีเดียว ภาพวงจรปิดที่จินเพิ่งเปิดทิ้งไว้ยังค้างอยู่ในความคิด “เชอร์เกย์…” และเงาอีกคนที่ไม่มีชื่อ ไม่มีตัวตนในระบบ ไม่มีแม้แต่ร่องรอยว่าเคยมีอยู่จริง “คุณกำลังคิดอะไรอยู่ครับ” จินถามเบา ๆ ฉินไม่ตอบทันที สายตาเขาจับอยู่ที่หน้าจอ ก่อนพูดช้า ๆ “ผมกำลังคิดว่า…” เขาหยุด “เราหาคนผิดมาตลอดหรือเปล่า” จินนิ่งไปทันที อีกด้านหนึ่ง อีวาน กรุ๊ป อันดายังคงนั่งอยู่ในห้องทำงาน แฟ้ม VOLKOV ถูกเปิดค้างไว้ แต่ตอนนี้ เธอไม่ได้มองมันแล้ว เธอกำลังมอง “ความว่างเปล่า” ระหว่างบรรทัดของมัน ลินยืนอยู่ข้าง ๆ อย่างเงียบ ๆ “คุณหนูคะ…” “ถ้าเรื่องนี้ลึกกว่าที่เราคิด เราควรหยุดไหม” อันดาหัวเราะเบา ๆ แต่ไม่มีความสนุกอยู่ในนั้นเลย “หยุดหรอ?” เธอเงยหน้าขึ้น “ตอนที่เรารู้แล้วว่ามีคนกำลังโกหกทั้งเรื่องน่ะเหรอ” เธอปิดแฟ้มลงช้า ๆ “ไม่มีทาง” ทันใดนั้น ไฟในห้องกะพริบอีกครั้ง ครั้งนี้นานกว่าเดิม ลินหันไปทันที “ระบบถูกเจาะอีกแล้วค่ะ!” อันดาลุกขึ้น “ตรวจต้นทาง!” ลินรีบกดแท็บเล็ต ข้อมูลวิ่งผ่านหน้าจอเร็วผิดปกติ ก่อนจะหยุดลง “ต้นทาง… มาจากเครือข่ายเดียวกับคุณอีวานค่ะ” อันดานิ่ง ครั้งนี้ไม่ใช่ความสงสัย แต่เป็น “การยืนยันว่ามีบางอย่างผิดไปจากเดิมจริง” ตัดกลับไปที่ตึกส้ม จินกำลังไล่ข้อมูลแบบละเอียดขึ้นเรื่อย ๆ ก่อนจะหยุดอยู่ที่ไฟล์หนึ่ง “คุณฉินครับ…” เสียงเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อย ฉินหันไปทันที “อะไร” จินเปิดไฟล์ เป็นรายงานเก่าจากคืนเกิดเหตุเมื่อสิบปีก่อน ข้อมูลบางส่วนถูกลบ แต่บรรทัดหนึ่งยังหลงเหลืออยู่ “มีบุคคลที่ไม่อยู่ในรายชื่อผู้เข้าร่วมเหตุการณ์” ฉินขมวดคิ้ว “หมายถึงอะไร” จินกลืนน้ำลาย “หมายถึง… มีคนที่ไม่ได้อยู่ในระบบ แต่ถูกบันทึกไว้ว่า ‘อยู่ในที่เกิดเหตุ’ ครับ” ฉินเดินเข้ามาใกล้ “ชื่อ” จินนิ่งไปเสี้ยววินาที ก่อนตอบ “ไม่มีชื่อครับ” “แต่มีคำกำกับไว้” ฉินจ้อง จินกดเปิดคำกำกับขึ้น ตัวอักษรเดียวสั้น ๆ “SHADOW” เกิดความเงียบขึ้นทันที ฉินกำหมัดแน่น “เงา…” เขาพูดซ้ำช้า ๆ “หมายถึงคนที่ไม่มีตัวตนในระบบ” จินพยักหน้า “หรือคนที่ถูกลบตัวตนออกไปครับ” อีกด้านหนึ่ง รถคันเดิมจอดอยู่ในที่มืด ชายในรถกำลังมองไฟล์บนหน้าจอ ภาพของฉิน อันดา และเชอร์เกย์ เขาหัวเราะเบา ๆ “เริ่มเจอคำที่ถูกต้องแล้วสินะ…” ปลายสายถาม “จะให้หยุดพวกเขาไหม” ชายคนนั้นส่ายหน้า “ยัง” “ให้พวกเขาไปให้ถึง ‘ชื่อ’ ก่อน” เขาปิดไฟล์ลง “แล้วค่อยให้รู้ว่า…” “…ชื่อจริงของเงานั้นคืออะไร” ตัดกลับมาที่อาคารร้าง คืนเดียวกัน ฉินกลับมาที่ที่เดิมอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เขาไม่ได้มาคนเดียว จินตามมาด้วยความเป็นห่วง “คุณฉิน เราควรกลับกันก่อนนะครับ” แต่ฉินไม่หยุด เขาเดินไปหยุดตรงเก้าอี้ตัวเดิม ซองเอกสารยังอยู่ เหมือนมันรอเขามาตลอด เขาเปิดมันออก ภายในไม่มีอะไรนอกจากกระดาษแผ่นเดียว แต่ครั้งนี้… มีข้อความเพิ่มขึ้นจากครั้งก่อน เหมือนถูกเขียนซ้ำทับ ลายมือสั่นเล็กน้อย “คุณมาถูกที่แล้ว” “แต่คุณยังไม่รู้ว่าใครเป็นคนพาคุณมาที่นี่” ฉินกำกระดาษแน่น จินมองรอบตัวอย่างระวัง “มีคนอยู่ครับ…” เสียงเขาต่ำลง ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าดังขึ้นจากชั้นบน ช้าๆ แต่ชัด ไม่รีบ เหมือนคนที่ “รู้ว่าอีกฝ่ายต้องมา” ฉินเงยหน้าขึ้นทันที “ออกมา” เสียงเขานิ่ง แต่แข็ง เงาหนึ่งปรากฏบนบันได ค่อย ๆ เดินลงมา แต่ครั้งนี้… ไม่ใช่แค่เงาเดิม เพราะมีอีกคนเดินตามหลังมา คนแรกพูดขึ้น เสียงเย็น และนิ่ง “ผมรอคุณมานานแล้ว… ฉิน” ฉินจ้องเขา “คุณเป็นใคร” ชายคนนั้นยิ้มบาง ๆ ก่อนตอบ “คนที่อยู่ในคืนที่พ่อคุณตาย” จินชะงักทันที “เป็นไปไม่ได้…” แต่ก่อนที่เขาจะพูดต่อ ชายอีกคนที่อยู่ด้านหลังค่อย ๆ ก้าวออกมา และในวินาทีนั้น… ฉินนิ่งไปทันที เพราะใบหน้านั้น เขา “เคยเห็น” แต่ไม่เคยเชื่อว่าเป็นไปได้ ชายคนนั้นพูดเบา ๆ “ถ้าคุณอยากรู้ความจริง…” “คุณต้องเริ่มจากการยอมรับก่อนว่า” เขาหยุด “…พ่อคุณไม่ได้เป็นคนอย่างที่คุณคิดเลย” และในวินาทีนั้น เสียงปืนดังขึ้นจากด้านนอกอาคาร ปัง! ไฟทั้งอาคารดับสนิท ความมืดกลืนทุกอย่าง จินตะโกน “คุณฉิน!” แต่ไม่มีคำตอบกลับมา มีเพียงเสียงสุดท้ายที่ดังขึ้นในความมืด “เกมนี้… เพิ่งเริ่มจริง ๆ”
Pinakabagong kabanata
CEO x Mafia แค้นรักในเกมอำนาจ ตอนที่26 จุดจบของความแค้น (ตอนจบ)
เสียงประตูเหล็กบานมหึมาค่อย ๆ เปิดออกช้า ๆครืด…เสียงโลหะเสียดสีกันดังก้องไปทั่วโรงงานร้าง ราวกับกำลังต้อนรับผู้มาเยือนสู่ฉากสุดท้ายของเกมที่ดำเนินมายาวนานกว่าสิบปีฉินก้าวเข้าไปเป็นคนแรกสายตาเย็นเฉียบกวาดมองทุกมุมของอาคารอย่างรวดเร็วภายในโรงงานกว้างใหญ่เงียบผิดปกติมีเพียงหลอดไฟนีออนเก่า ๆ ที่กะพริบเป็นจังหวะ สาดแสงสีขาวซีดลงบนพื้นคอนกรีตที่เต็มไปด้วยคราบสนิมและรอยที่กัดกินทุกสิ่งด้านหลังเขา…ดมิทรี อีวาน ไนท์ และจิน เคลื่อนตัวเข้าประจำตำแหน่งตามแผนที่วางไว้ไนท์แตะหูฟังสื่อสารเบา ๆ“ทีมเหนือเข้าประจำจุดแล้ว”“ทีมตะวันตกปลอดภัย”“ไม่มีเป้าหมายหลุดออกไป”จินยืนอยู่หลังเสาคอนกรีต ใช้แท็บเล็ตเชื่อมต่อโดรนลาดตระเวนที่บินอยู่เหนืออาคารภาพแผนผังภายในโรงงานค่อย ๆ ปรากฏขึ้นจุดสีแดงจำนวนมากกระจายอยู่ทั่วพื้นที่เขาขมวดคิ้วทันที“อย่างน้อยสามสิบห้าคนครับ”“อาวุธครบมือ”“แต่…”จินหยุดนิ่ง ก่อนซูมภาพเข้าไปยังห้องกลางของอาคารจุดสีแดงทั้งหมด…กำลังเคลื่อนตัวออกจากบริเวณนั้นราวกับเปิดพื้นที่ให้ใครบางคน“เหมือนพวกมันตั้งใจเปิดทาง”ดมิทรีจับปืนแน่นขึ้น“ระวังไว้”“นี่ไม่ใช่การซุ่มโจมตีธรรมดา”
CEO x Mafia แค้นรักในเกมอำนาจ ตอนที่25 จดหมายฉบับสุดท้าย
ห้องบัญชาการของ Black Raven เงียบกว่าทุกครั้งแม้ภารกิจช่วยอันดาจะสำเร็จ และเธอได้รับการปฐมพยาบาลจนพ้นขีดอันตรายแล้ว แต่บรรยากาศภายในกลับไม่ได้เต็มไปด้วยความยินดีทุกคนรู้ดีว่า…สงครามยังไม่จบเจ้าหน้าที่ของ Black Raven ยังคงนั่งประจำจอมอนิเตอร์ ถอดรหัสข้อมูลที่กู้คืนมาจากฐานของ EDEN อย่างต่อเนื่องแสงจากหน้าจอหลายสิบจอสะท้อนทั่วห้อง แต่ไม่มีใครละสายตาจากชายหนุ่มที่นั่งอยู่หัวโต๊ะประชุมฉิน…ในมือของเขายังคงถือจดหมายของอเล็กเซย์เหลืออีกเพียงหน้าสุดท้ายหน้าที่เขาไม่กล้าเปิดอ่านมาตลอดนิ้วเรียวยาวลูบผ่านกระดาษเก่าที่เริ่มซีดตามกาลเวลาอย่างแผ่วเบา ราวกับกลัวว่าความทรงจำทั้งหมดจะสลายหายไปพร้อมกับมันรอบโต๊ะประชุม…อีวาน ดมิทรี ไนท์ และจิน ต่างนั่งเงียบ ไม่มีใครเร่งรัด ไม่มีใครพูดอะไรเพราะทุกคนรู้ดีว่า…คำตอบที่ฉินตามหามาตลอดสิบปี กำลังรออยู่ในหน้ากระดาษเพียงแผ่นเดียวฉินสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนค่อย ๆ คลี่กระดาษออกลายมือของอเล็กเซย์ยังคงหนักแน่น แม้เวลาจะผ่านไปกว่าสิบปีเขาเริ่มอ่านออกเสียงช้า ๆ“ถึงลูกชายของพ่อ…”“เมื่อถึงวันที่ลูกอ่านหน้าสุดท้ายของจดหมายฉบับนี้…”“แปลว่าลูกเดินมาไกลกว
CEO x Mafia แค้นรักในเกมอำนาจ ตอนที่24 เกมสุดท้าย
ห้องบัญชาการของ Black Raven ยังคงเงียบสนิทมีเพียงแสงจากจอมอนิเตอร์หลายสิบจอที่สะท้อนบนใบหน้าของทุกคนไมโครฟิล์มจากนาฬิกาพกของอเล็กเซย์ถูกฉายขึ้นบนจอขนาดใหญ่กลางห้องแผนผังองค์กรสีดำค่อย ๆ ปรากฏชัดPROJECT EDENชื่อดังกล่าวอยู่ตรงกลางของแผนผัง ก่อนแตกแขนงออกเป็นหลายหน่วยงานมีทั้งฝ่ายวิจัยฝ่ายรักษาความปลอดภัยฝ่ายลำเลียงและหน่วยปฏิบัติการพิเศษชื่อของเชอร์เกย์เป็นในหนึ่งในหน่วยปฏิบัติการแต่สิ่งที่ทำให้ทุกคนเงียบลงคือเหนือชื่อของเขา…ยังมีลำดับชั้นอีกหลายระดับส่วนตำแหน่งสูงสุดถูกปิดทับไว้ด้วยแถบสีดำราวกับอเล็กเซย์จงใจไม่ให้ใครรู้ว่าคนที่อยู่บนสุดคือใครฉินจ้องภาพนั้นไม่กะพริบสมองของเขาเริ่มเชื่อมโยงเหตุการณ์ทั้งหมดเข้าด้วยกันคืนที่พ่อเสียชีวิตการทรยศของเชอร์เกย์การลักพาตัวอันดารวมถึงการโจมตีที่โกดัง A-17ทุกอย่างไม่ได้เกิดขึ้นอย่างไร้เหตุผลแต่เป็นหมากที่ถูกวางไว้ล่วงหน้ามานานหลายปีดมิทรียืนกอดอกอยู่ด้านหลังก่อนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงหนักแน่น“อเล็กเซย์ไม่ได้เก็บไมโครฟิล์มไว้เพื่อบอกว่าใครเป็นศัตรู”เขาหยุดครู่หนึ่งก่อนใช้นิ้วชี้ไปยังสัญลักษณ์เล็ก ๆ มุมล่างของแผนผัง“เขากำล
CEO x Mafia แค้นรักในเกมอำนาจ ตอนที่23 มรดกของอเล็กเซย์
เสียงปืนยังคงดังเป็นระยะจากด้านหน้าโกดังลูกกระสุนเจาะกำแพงคอนกรีตจนเศษปูนแตกกระจายดมิทรียืนประจำตำแหน่งอยู่หน้าทางเดิน มือขวายกปืนขึ้นยิงตอบโต้โดยไม่ลังเลปัง!ชายชุดดำที่กำลังวิ่งเข้ามาทรุดลงทันที“ฉิน!”เสียงอีวานดังขึ้น“ออกทางด้านหลัง!”ฉินพยักหน้า ก่อนเก็บซองจดหมายของอเล็กเซย์ไว้ในเสื้อสูทด้านในอย่างระมัดระวังส่วนกล่องไม้และเอกสารทั้งหมด จินเป็นคนรับหน้าที่ถือไว้ทั้งสี่คนรีบเคลื่อนตัวออกจากห้องลับดมิทรีเป็นคนสุดท้ายที่ถอยออกมาก่อนผลักประตูเหล็กปิดและเลื่อนชั้นเหล็กกลับเข้าที่อย่างรวดเร็ว“ต่อให้พวกมันเข้ามา…”เขาพูดเสียงเรียบ“…ก็จะเสียเวลาอีกพักใหญ่กว่าจะหาห้องนี้เจอ”เสียงระเบิดดังขึ้นจากด้านหน้าโกดังตูม!แสงสีขาวสว่างวาบไปทั่วอาคารตามด้วยเสียงตะโกนของลูกน้องอีวาน“ถอยครับ!”“พวกมันเข้ามาแล้ว!”ดมิทรีหันมองอีวานทั้งสองสบตากันเพียงเสี้ยววินาทีก่อนอีวานจะพยักหน้า“ไป”ทั้งกลุ่มรีบวิ่งออกทางประตูด้านหลังโกดังด้านนอกเป็นทางเดินแคบที่ถูกต้นไม้รกปกคลุมฝนเมื่อคืนทำให้พื้นเต็มไปด้วยโคลนจินหันกลับไปมองโกดังเสียงปืนยังดังไม่หยุดควันสีเทาค่อย ๆ ลอยขึ้นเหนือหลังคาฉินกำหมัดแ
CEO x Mafia แค้นรักในเกมอำนาจ ตอนที่22 คนทรยศตัวจริง
แสงอาทิตย์ยามเช้าสาดผ่านม่านหมอกสีเทาเหนือพื้นที่อุตสาหกรรมร้างทางตอนเหนือของเมือง ขบวนรถเอสยูวีสีดำสามคันค่อย ๆ เคลื่อนตัวเข้ามาอย่างช้า ๆ ก่อนหยุดลงริมถนนคอนกรีตที่แตกร้าวตามกาลเวลา เบื้องหน้าคือโกดังเก่าหลังหนึ่ง อาคารคอนกรีตขนาดใหญ่ถูกเถาวัลย์ปกคลุมแทบทั้งหลัง ป้ายเหล็กที่ขึ้นสนิมยังคงแขวนเอียงอยู่เหนือประตู A-17 ฉินมองตัวอักษรสองตัวนั้นนิ่ง หัวใจเต้นแรงขึ้นอย่างควบคุมไม่ได้ นี่คือสถานที่สุดท้าย… ที่พ่อของเขาเคยเข้ามา อีวานก้าวลงจากรถก่อนเป็นคนแรก สายตาของเขากวาดมองพื้นที่โดยรอบอย่างระมัดระวัง แม้เวลาจะผ่านไปกว่าสิบปี แต่สัญชาตญาณของอดีตมาเฟียยังไม่เคยหายไป “ผิดปกติ…” เขาพูดเบา ๆ ดมิทรีซึ่งยืนอยู่ข้างกันพยักหน้าช้า ๆ “เงียบเกินไป” จินเหลือบมองป่าโปร่งด้านข้างโกดัง ไม่มีเสียงนก ไม่มีเสียงแมลง แม้แต่สายลมยังแทบไม่พัดผ่าน บรรยากาศเหมือนเป็นธรรมชาติแต่เงียบสงบเกินไป ฉินขมวดคิ้ว “มีอะไรหรือเปล่าครับ” ดมิทรีไม่ได้ตอบในทันที เขาคุกเข่าลงแตะพื้นดินหน้าประตูโกดัง ปลายนิ้วลูบผ่านโคลนที่ยังชื้นจากฝนเมื่อคืน ก่อนจะยกขึ้นมาดู มีคราบดินสีเข้มติดอยู่เพียงบาง ๆ “มีรถเข
CEO x Mafia แค้นรักในเกมอำนาจ ตอนที่21 ความจริงจากอีวาน
รถเอสยูวีสีดำแล่นฝ่าสายฝนเข้าสู่คฤหาสน์ของอีวานประตูเหล็กบานใหญ่ค่อย ๆ เปิดออกอย่างเงียบๆ ก่อนปิดลง ราวกับตัดโลกภายนอกออกไปโดยสิ้นเชิงฉินมองผ่านกระจกรถทุกอย่างที่นี่ดูคุ้นตาอย่างประหลาด แม้เขาจะไม่เคยก้าวเข้ามาในบ้านหลังนี้มาก่อนสวนสนถูกตัดแต่งอย่างเป็นระเบียบ น้ำพุหินอ่อนกลางลานยังคงทำงาน ทว่าบรรยากาศกลับเงียบจนผิดปกติไม่มีเสียงพนักงานไม่มีเสียงสนทนามีเพียงชายชุดดำยืนประจำตำแหน่งอยู่ตามจุดต่าง ๆรถหยุดสนิทหน้าตัวอาคารชายวัยกลางคนที่มารับพวกเขาเปิดประตูให้ ก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงสุภาพ“นายท่านรออยู่ในห้องทำงานครับ”ฉินก้าวลงจากรถโดยไม่ลังเลจินเดินตามมาติด ๆ พลางกวาดสายตามองรอบตัวด้วยความระมัดระวัง“ผมไม่ชอบที่นี่เลยครับ”เขาพูดเบา ๆ“เงียบเกินไป”ฉินพยักหน้า“คนที่ผ่านสงครามมา มักทำให้บ้านเงียบกว่าปกติ”ทั้งสองเดินผ่านโถงทางเดินยาวบนผนังแขวนภาพถ่ายหลายใบส่วนใหญ่เป็นภาพวิวทิวทัศน์และงานศิลปะ ไม่มีภาพครอบครัวแม้แต่ใบเดียวจนกระทั่งฉินหยุดฝีเท้าภาพหนึ่งที่แขวนอยู่สุดทางเดินทำให้เขานิ่งไปเป็นภาพชายสองคนยืนเคียงกันในวัยหนุ่มคนหนึ่งคืออีวานส่วนอีกคน…แม้เวลาจะผ่านไปนาน แต่ฉินจ
Maaari mong magustuhan
พลาดรักมาเฟีย
โนเนจัง16.3K viewsขังรัก มาเฟีย
เด็กหญิงพุงกลม11.0K viewsขย้ำรักมาเฟีย
นิยายของเนม21.3K viewsเสน่ห์รักกับดักมาเฟีย (25+)
เนตรกวี / Natekavees43.9K viewsอ่อยรักเจ้าพ่อก่อสร้างเอวดุ
ณิการ์10.3K viewsสวัสดิการรักมาเฟีย
มณินทร107 viewsพันธนาการรักมาเฟียซ่อนเงา
จิรัฐติกาล131 viewsของเล่นนายซุปตาร์
ทรายแมว970 views
