Share

Chaotic Love : 03 (2/2)

last update publish date: 2025-07-19 22:52:18

[Part Peerakan]

ผมใช้เวลาไม่นานก็พาตัวเองมาถึงบ้าน…บ้านขนาดกลาง แต่สำหรับผมมันใหญ่มาก...มากเกินกว่าที่จะอยู่คนเดียว บ้านที่มีครบทุกอย่าง แต่ไม่มีครอบครัว เพราะผมเสียพวกเขาไปจากอุบัติเหตุที่ไม่มีใครอยากให้เกิดขึ้น ตั้งแต่ผมอายุไม่ถึงสิบขวบเลยด้วยซ้ำ ทั้งพ่อ แม่ และน้องสาว ทั้งสามคนเห็นแก่ตัวมากๆ ที่หนีไปอยู่สุขสบายพร้อมหน้าและทิ้งให้ผมอยู่คนเดียวบนโลกที่แสนกว้างใหญ่และเลวร้าย

ครอบครัวเดียวที่ผมมีอยู่ในตอนนี้ก็คือไอ้พวกแม่งนั่นแหละ ถึงจะช่วยให้คลายเหงาได้ ช่วยเหลือได้ในยามจำเป็น แต่มันทดแทนสิ่งที่ผมเสียไปไม่ได้เลย…

น่าแปลก…ที่การอยู่คนเดียวมันยิ่งทำให้ผมจมลึกอยู่กับความเจ็บปวด แต่ผมยังชอบการอยู่คนเดียว ชอบความเจ็บปวด ซึ่งนานวันเข้ามันเริ่มแปรเปลี่ยน

เป็นความชินชา

เหตุการณ์หลายอย่างที่ผมอยากจะลืม…มันก็ยิ่งตอกย้ำชัดเจนขึ้น ว่าไม่ควรมีใครเข้ามาอยู่ในชีวิตผมเลยสักคน

พรึ่บบบ!

ไฟทั่วทั้งบ้านถูกเปิดอัตโนมัติในตอนที่ผมก้าวขาผ่านวงกบประตู ทั้งชั้นล่างและชั้นบน ถึงผมจะชอบอยู่คนเดียวแต่ผมไม่ได้ชอบความมืดเลยสักนิด

ผมเดินตรงขึ้นบันไดมายังชั้นสองของบ้านซึ่งเป็นพื้นที่โล่งทั้งชั้นไม่มีการกั้นห้อง แต่ทุกส่วนยังถูกแบ่งเป็นโซนอย่างชัดเจน เฟอร์นิเจอร์ทุกชิ้นล้วนแล้วแต่เป็นสีดำซะส่วนใหญ่ จากนั้นก็ทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้โต๊ะทำงานที่มีจอคอมพิวเตอร์ขนาดใหญ่สามจอตั้งหันหน้าเข้าหากันเป็นมุมพอดีให้ใช้งานได้สะดวก สายตาจับจ้องเส้นกราฟที่ปรากฏพร้อมรอยยิ้มมุมปาก สิ่งเดียวที่ทำให้นักเทรดอย่างผมมีความสุขสุดๆ ก็คือการวิ่งขึ้นของกราฟตัวช้อนซื้อไว้เนี่ยแหละ

แน่นอนถ้าพูดถึงการลงทุนก็ต้องหวังผลกำไร...

พีพีเอ็น เป็นบริษัทของ ตระกูล ภูริศิรินันท์ ซึ่งพ่อเป็นประธานใหญ่และพอท่านเสีย ทุกอย่างถูกโยนเป็นกรรมสิทธิ์ของผมในทันที แต่ผมยกให้คุณอาฉัตร น้องสาวคนเดียวของพ่อเป็นคนดูแลต่อ ซึ่งท่านมีครอบครัวแต่ไม่มีลูก สุดท้ายทุกอย่างก็จะกลายมาเป็นของผมอยู่ดี

ความจริงคือผมไม่ได้สนใจหรืออยากได้ เพราะทุกอย่างที่พ่อกับแม่ทิ้งไว้ให้มันมากพอที่ผมจะใช้ไปได้ทั้งชีวิต แต่ถ้าเลือกได้ผมขอเป็นคนที่ไม่มีอะไรแต่มี

ครอบครัวจะดีกว่า

ผมยังควบคุมดูแลเรื่องการลงทุนกับหุ้นของบริษัททั้งหมดอยู่เบื้องหลัง และผมได้กำไรจากพวกมันมากพอที่จะไม่ต้องไปมีส่วนร่วมในบริษัท

“...!?” คิ้วหนาขมวดมุ่นทันทีที่เจอความผิดปกติบางอย่างของข้อมูลลูกค้าบางคน

ผมหยิบมือถือขึ้นมาต่อสายหาผู้ช่วยคนสนิท ‘ไอ้เต’ มันอายุน้อยกว่าผมสองปีแต่เก่งฉิบหาย จนได้ก้าวกระโดดขึ้นมาเป็นหัวหน้าฝ่ายเรื่องการลงทุนของ พีพีเอ็น ภายในสองปีที่เข้ามาทำงาน

มันปล่อยให้ผมรอสายอยู่พักใหญ่…

[ไม่แหกตาดูเวลาบ้างเลยเหรอครับเจ้านาย] นี่แหละ ลูกน้องผม…รับสายปุ๊บด่านำมาก่อนเลย

“ถ้าพูดขนาดนี้ไม่ต้องเรียกกูเจ้านายก็ได้มั่ง” ผมแดกดัน แต่มันก็ไม่ได้มีความรู้สึกอะไร

[อ้าว พูดเองนะ]

“ทะลึ่งละไอ้เวร”

ที่เราสนิทกันเพราะมันเป็นน้องรหัสตอนอยู่มหาวิทยาลัย และผมเองที่เป็นคนแนะนำให้มันมาสมัครที่ พีพีเอ็น

[ก็โทรมาซะดึกเลย ผมไม่ใช่แวมไพร์อย่างเจ้านายนะครับ คนบ้าอะไรไม่หลับไม่นอน] มันบ่นปนเสียงหาวนอนไม่หยุด

“อย่าพูดมาก กูมีเรื่องด่วน” ผมรีบเข้าเรื่องก่อนที่ไอ้ลูกน้องเวรจะหลับคาสาย

[ครับๆ ว่ามา]

“พรุ่งนี้ หาข้อมูลของลูกค้าที่ชื่อ เจนิสา นิโคลาส ให้กูที ลูกค้าที่เข้ามาลงทุนใหม่” ข้อมูลของเธอมีน้อยมากในระบบและผมมีลางสังหรณ์ใจแปลกๆ เธอชื่อคล้ายกับใครบางคนที่ผมเคยรู้จัก

[มีอะไรรึเปล่าครับ]

“เขาลงทุนแปลกๆ เลือกลงแต่ตัวที่กราฟมันพุ่ง ลงหนักซะด้วย”

[ครับ พรุ่งนี้ผมจัดการให้]

ทันทีที่มันตอบรับผมก็กดตัดสาย แต่ยังจดจ่ออยู่ที่ฐานข้อมูลลูกค้า เจนิสา…

เรื่องนี้เป็นอะไรที่ซีเรียสมากๆ ถ้าเป็นไปอย่างที่ผมคาดการณ์ เธอเสี่ยงจะล้มละลายถึงแปดสิบเปอร์เซ็นต์ ซึ่งสิ่งนี่ พีพีเอ็น ยอมให้เกิดขึ้นไม่ได้เด็ดขาด มันจะเสียหายตามกันไปหมดทุกส่วน เสียชื่อ เสียลูกค้า เสียความน่าเชื่อถือ รวมไปถึงผู้ถือหุ้นหลายๆ คนก็จะพากันถอนหุ้นออก ผลกระทบมากมายจะตามมา หุ้นของ พีพีเอ็น จะดิ่งลงเหว พนักงานอีกหลายร้อยชีวิตก็จะซวยไปด้วย

ภาวนาอย่าให้ เจนิสา เป็นคนเดียวกับที่ผมคิด…ไม่งั้นต่อจากนี้คงมีเรื่องให้ปวดหัวตามมาอีกเพียบ

ลืมเรื่องใช้ชีวิตสงบสุขไปได้เลย...

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • CHAOTIC LOVE รักวุ่นวาย...นายจอมหยิ่ง   Chaotic Love : 49 (2/3)

    เวลายังคงดำเนินผ่านไปอีกหลายชั่วโมง ซึ่งฉันทำภารกิจเสร็จไปหลายอย่าง รวมถึงเล่นเกมไปหลายสิบตา แต่…ผู้ชายที่ร้องบอกว่ายังไงก็จะไม่ดูหรอก ซีรีส์เกาหลีบ้องแบ๊วนั่นน่ะ ยังนั่งจ้องหน้าจอที่ฉายภาพและเสียงจากประเทศเกาหลีอย่างชัดเจน อยู่ในมุมเดิม ดีที่มีการขยับเปลี่ยนท่าบ้าง เพราะตอนแรกฉันกลัวแทบแย่ว่าเขาจะเป็นแผลกดทับเฮ้อ…คิดถูกคิดผิดวะเนี่ย“เฮีย จะดูซีรีส์ข้ามปีรึ” ฉันถาม ขณะเดินอ้อมไปโอบกอดรอบคอเขาจากด้านหลัง“ใกล้จะจบแล้ว” แน่นอนว่าสายตาเขายังอยู่ที่เดิม“จบตอน?” ฉันเอียงคอมอง“จบเรื่อง”“จะบ้ารึไง มันยังเหลืออีกตั้งเป็นสิบตอนนู้นน่ะ” เพราะฉันดูแล้ว เลยรู้ว่าตอนที่เขากำลังดูอยู่มันยังไม่ถึงครึ่งเรื่องเลย“ใช่เรอะ…” เขาหันมาทำหน้าตกใจใส่ฉันแวบหนึ่ง ย้ำว่าแวบเดียว เรียกว่าเสี้ยววินาทีจะดีกว่าฉันถอนหายใจทิ้งหนึ่งครั้ง ก่อนจะเริ่มอธิบาย“เฮียรู้ใช่ไหม ว่ามันสามารถกดหยุดแบบนี้” ฉันเอื้อมหยิบรีโมทขึ้นมาทำให้สิ่งที่พูด “

  • CHAOTIC LOVE รักวุ่นวาย...นายจอมหยิ่ง   Chaotic Love : 49 (1/3)

    [Part Plernta] เช้าวันสิ้นปี…ฉันถูกปลุกมาแต่เช้าเพื่อทำบุญใส่บาตรส่งท้ายปี เฮียฟิวส์ทำทุกอย่างเหมือนที่ม้าเคยพาทำ ป่านนี้พ่อแม่และน้องของเขาคงมีความสุขมากขึ้นแล้ว ที่เห็นบุคคลอันเป็นที่รักเพียงคนเดียวบนโลก เริ่มกลับมาใช้ชีวิตอยู่กับปัจจุบันได้สักที ถึงแม้จะยังไม่เต็มร้อย แต่แค่นี้ก็ถือว่าเกินความคาดหมายหลังจากนั้นเรายังมีกิจกรรมสร้างสัมพันธ์อีกหลายอย่างที่เราแพลนไว้ ไม่ว่าจะเป็นการทำอาหาร ตกแต่งบ้าน ดูหนัง หรือแม้กระทั่งเล่นเกมตอนนี้เราอยู่ที่กิจกรรมแรกมาเกินครึ่งชั่วโมงได้แล้ว ทั้งที่ฉันอยากสมัครเป็นลูกมือเขา แต่กลับถูกปฏิเสธแบบไม่ไยดี“เฮีย เพลินช่วยหั่นอันนี้” ฉันพูดพร้อมกับหยิบแครอทมาถือไว้ในมือ เซฟใหญ่ที่ยืนหน้าเตาสวนกลับมาทั้งที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่า อันนี้ ที่ฉันหมายถึงคืออะไร“ไม่ต้อง”“แต่เพลินอยากช่วย” ฉันขยับก้าวไปยืนขนาบข้าง พร้อมกับเอียงคอมองเฮียฟิวส์เอื้อมไปปิดเตาตรงหน้าที่มีหม้อซุปตั้งอยู่ ก่อนจะโน้มลงมาหอมแก้มฉันครั้งหนึ่ง

  • CHAOTIC LOVE รักวุ่นวาย...นายจอมหยิ่ง   Chaotic Love : 48 (4/4)

    “คิดอะไรอยู่” ผมเอ่ยถาม หลังจากที่เห็นคนตัวเล็กนั่งเหม่อลอยอยู่หลายนาที คนถูกทักท้วงหันกลับมาพร้อมกับอมยิ้มจนแก้มบุ๋ม ก่อนจะขยับริมฝีปากตอบ“คิดถึงวันแรกที่เราเจอกัน” พูดจบ ใบหน้าหวานหันมองตรงอีกครั้ง ผมยันตัวลุกขึ้นนั่ง แล้วลากสายตาไปโฟกัสจุดเดียวกับเธอ บริเวณกลางสระน้ำที่ตอนนี้เป็นศูนย์รวมของไอ้พวกเวรทั้งหลายพากันเปลือยท่อนบน อวดซิกแพคล่อหน้าล่อตา ถึงจะมีพุ่มไม้มาบดบัง แต่ก็ยังพอมีช่องว่างให้ส่องได้อยู่ดี พอเห็นแบบนั้น ก็รู้สึกหงุดหงิดแบบไม่เคยเป็นมาก่อน หัวคิ้วเริ่มย่นเข้าหากันคล้ายกับไม่พอใจที่ยัยหมาน้อยนี่เอาแต่สนใจผู้ชายคนอื่นผมยกแขนพาดบนบ่าคนตัวเล็กข้างๆ แล้วแนบฝ่ามือบนแก้มเพื่อบังคับให้เธอหันกลับมา ก่อนจะดีดนิ้วลงไปกลางหน้าผากมนเป๊าะ!“อ๊ะ…! เจ็บนะ” เจ้าของใบหน้ามุ่ย ยกมือขึ้นลูบบริเวณที่ถูกกระทำป้อยๆ“ก็เธอทะลึ่ง”“ทะลึ่งอะไรก่อน”“เธอแอบมองซิกแพคไอ้พวกนั้น”“ไหน?” ไม่ถามเปล่า ยัยตัวแสบจงใจจะยั่วโมโหผมด้วยการหันไปมองไอ้สิ่งที่ถ

  • CHAOTIC LOVE รักวุ่นวาย...นายจอมหยิ่ง   Chaotic Love : 48 (3/4)

    “เพราะ?”“เพราะกูหาเธอเจอแล้วไง” ผมเงยหน้าขึ้นตอบคำถามของไอ้วาโย ซึ่งมันยังทำหน้าไม่เก็ทผมเลยหันไปหาความหวังของกลุ่ม นายแพทย์หนุ่มแสนฉลาดเริ่มเบิกตากว้างพลางยกนิ้วชี้ไปด้านในบ้าน“เชี่ย.!! มึงอย่าบอกนะว่า…”“ใช่ เพลินตาคือเด็กคนนั้น”“นี่กูควรตกใจกับความโลกกลม หรือตกใจกับพรหมลิขิตที่มีจริง” น้ำเสียงบวกกับสีหน้าไอ้วาโยตอนนี้ มันดูช็อกจริงๆนั่นแหละ แต่ผมยังมีประเด็นที่สำคัญกว่า…“พวกมึงอย่าเพิ่งตกใจ กูยังมีอีกเรื่อง”“...” ทั้งสองตัวเลิกคิ้วมองผม ด้วยสถานการณ์ที่ดูตึงเครียดมากขึ้น ทำให้ไอ้วาโยอยู่ไม่นิ่ง มันขยับย้ายมายืนอยู่ด้านหน้าผมแทน เพื่อเพิ่มอรรถรสในการสนทนา“การที่กูไม่ฝันถึงเด็กคนนั้น หลังจากที่กูรู้ว่าเด็กคนนั้นคือใคร มันแปลว่า…”“มึงไขปริศนาที่ติดอยู่ในใจได้” ไอ้หมอไวน์สวนขึ้นทันควัน ความฉลาดก็สมกับที่เรียนมาตั้งหลายปีอยู่หรอกผมพยักหน้ารับ ขณะที่ไอ้วาโยยกมือขึ้นลูบปลายคางตัวเองขณ

  • CHAOTIC LOVE รักวุ่นวาย...นายจอมหยิ่ง   Chaotic Love : 48 (2/4)

    เฮียฟิวส์เอื้อมไปหยิบสิ่งที่ฉันกำลังหาบนโต๊ะหัวเตียงแล้วยื่นมาให้จากนั้นเขาก็กดจูบลงบนหัวฉันก่อนจะลุกขึ้นจากเตียง เดินลงบันไดไปในสภาพที่มีกางเกงขายาวสวมใส่เรียบร้อย แสดงว่าเขาตื่นก่อนนานพอสมควรระหว่างที่รอเปิดเครื่องอุปกรณ์สื่อสาร ฉันไล่สายตาสำรวจไปรอบๆ ทุกอย่างถูกเก็บกวาดจนหมดไม่เหลือร่องรอยของกิจกรรมเร่าร้อนเมื่อคืน จะมีก็แต่คราบที่เข้มจัดขึ้นเป็นดวง แต่ถ้าไม่สังเกตให้ดี ก็ไม่เห็นหรอก เนื่องจากเครื่องนอนเป็นสีดำอยู่แล้วอีกอย่างที่ฉันเหลือบไปเห็นแล้วเผลออมยิ้มออกมา เจ้าตาข่ายดักฝันที่ฉันเคยให้เขา มันถูกห้อยต้องแต่งอยู่นอกระเบียง เขาไม่ทิ้งมันจริงๆ ด้วยและสิ่งที่ฉันต้องการค้นหาตอนนี้ก็คือความแตกต่างระหว่างเซ็กซ์ กับ เมคเลิฟ ก่อนหน้าไม่เคยสนใจเรื่องพวกนี้เพราะคิดว่ามันไกลตัว และเข้าใจว่ามันคือความหมายเดียวกันมาโดยตลอด จนกระทั่งวันนี้…พอได้รู้ถึงความลึกซึ้งที่เขาต้องการจะสื่อ มันยิ่งทำให้หัวใจฉันพองโตขึ้นเป็นเท่าทวี รู้สึกถึงการเป็นผู้หญิงที่โชคดีที่สุด ทำไมเขาถึงเป็นผู้ชายที่ละเอียดอ่อนขนาดนี้นะ

  • CHAOTIC LOVE รักวุ่นวาย...นายจอมหยิ่ง   Chaotic Love : 48 (1/4)

    เช้าวันต่อมา...ฉันรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาในตอนที่มีแสงแดดสาดส่อง จากการถูกไล่ขบเม้มแผ่วเบาไปทั่วบริเวณซอกคอซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่ใช่ว่าจะมีแรงดันผู้ร้ายจอมฉวยโอกาสออกให้พ้นร่างกาย แม้แต่การลืมตาที่ดูเป็นเรื่องง่ายยังทำได้ไม่เต็มที่“อื้อ…เฮีย” ทำได้แค่เปล่งเสียงงัวเงียร้องท้วง ทว่าไม่มีผลเลยสักนิด ราวกับมันเป็นสายลมที่พัดผ่าน เฮียฟิวส์ไม่หยุดจู่โจม ทั้งที่ฉันจำได้ว่าเมื่อคืนเขาใช้เวลากับฉันเกือบทั้งคืน จนถึงตอนนี้ที่ตื่นขึ้นมา ร่างกายฉันอยากจะทักท้วงว่าเพิ่งได้พักผ่อนไปไม่กี่ชั่วโมงเองมือเล็กเริ่มยกขึ้นมาดันแผงอกแกร่งออก แต่เขากลับคว้าทั้งสองข้างรวบขึ้นกดลงไปกับหมอนหนุนเหนือศีรษะนี่เขากะจะฆ่าฉันให้ตายเลยใช่ไหมเนี่ย ไม่รู้ไปเอาเรี่ยวแรงมาจากไหนนักหนาต่อมาเกิดเอฟเฟกต์กับบริเวณที่ถูกรุกล้ำในตอนที่ฉันเริ่มขยับท่อนขา จนเล็ดลอดเสียงซี้ดออกมาอย่างห้ามไม่ได้นี่จึงเป็นตอนที่เขาหยุดการกระทำ และเงยหน้าขึ้นสบตา“ยังเจ็บอยู่เหรอ”“เจ็บสิคะ” โหมหนักซะขนาดนั้น เอาอะไรมาไม่เจ็บก่อน เขาลืมไปรึเปล่าว่านี่มันเป็นครั้งแรกนะ…ห

  • CHAOTIC LOVE รักวุ่นวาย...นายจอมหยิ่ง   Chaotic Love : 39 (3/3)

    “ก็รู้นิ”“...” ฉันเม้มริมฝีปากแน่น ด้วยเหตุผลหลายอย่าง หลักๆ ก็สำนึกผิดนิดหน่อย แต่สำคัญกว่านั้นคือสมองประมวลผลไม่ทัน แล้วไหนจะสายตาที่เขาใช้อีก ดูเหมือนเขากำลังลากมันลงเรื่อยๆ อย่างเชื่องช้า“ทำไมต้องดื้อด้วยวะ” คำถามเชิงบ่นหลุดออกมาจากปากคนหัวร

  • CHAOTIC LOVE รักวุ่นวาย...นายจอมหยิ่ง   Chaotic Love : 39 (2/3)

    ดูเหมือนเขาจะใส่แรงอย่างหนักหน่วงกับทุกอย่าง ยกเว้นกับฉัน“เฮียโกรธเพลินเหรอ เพลินขอโทษ” ฉันพูดเสียงหงอย ขณะที่คนอุ้มส่งปลายเท้าไปปิดประตูรถแทนมือสองข้างที่ไม่ว่างเขาให้สัญญาณในการรับรู้สิ่งที่ฉันพูดด้วยการหันมองหน้าแวบหนึ่ง ก่อนจะก้าวขายาวไปข้างหน้า ซึ่งเป็นพูลวิลล่าขน

  • CHAOTIC LOVE รักวุ่นวาย...นายจอมหยิ่ง   Chaotic Love : 39 (1/3)

    [Part Plernta] “เพลินตา!”ฉันหันไปตามเสียงเรียกดังก้องมาจากด้านหลัง ผู้ชายที่เร่งฝีเท้าเข้ามาคือคุณเต แต่ยังไม่ทันได้อ้าปากถาม เขาโน้มตัวคว้าข้อมือฉันแล้วฉุดให้ลุกขึ้นยืนอย่างเอาแต่ใจ

  • CHAOTIC LOVE รักวุ่นวาย...นายจอมหยิ่ง   Chaotic Love : 38 (2/3)

    เวลาหมุนวนไปอีกเกือบชั่วโมง หลังจากที่ผมจัดการความเรียบร้อยของตัวเอง ก็เดินออกมาสมทบกับไอ้สามตัวที่รวมตัวกันอยู่ขอบสระ ส่วนคุณหนูลลิลกับเฌอณารีนแหวกว่ายอยู่กลางสระ“มึงนัดน้องไว้กี่โมง” ไอ้แม็กซ์เอ่ยถาม ขณะที่ผมเดินไปนั่งบนเตียงไม้สำหรับนอนอาบแดดที่อยู่ไม่ไกลจากพวกมัน&l

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status