CHAPTER FIVE

SHUN'S POV

Nagising ako sa isang silid na hindi pamilyar sa akin. Mabigat ang pakiramdam ng katawan ko, at kumikirot pa rin ang ulo ko.

“Fuck!” mahina akong napamura nang maalala ang mga nangyari kanina sa basement.

Ilang sandali akong nagmasid sa paligid hanggang sa mapansin ko ang isang babaeng nakahalukipkip sa may pintuan. Nakataas ang isang kilay nito habang nakatingin sa akin.

“Do—Doctor Freya?” nautal kong sambit dahil sa pagkagulat.

“Oh, buhay ka pa pala. Mabuti naman,” sarkastikong sagot nito.

Napahawak ako sa ulo habang pilit na inaangat ang sarili upang makaupo.

“Wait. Ikaw ba ang pumalo sa ulo ko?” diretso kong tanong.

Napairap siya at napailing na para bang hindi makapaniwala sa narinig.

“Excuse me? Iniligtas na nga kita, ako pa ang pagbibintangan mo? Aba, ayos ka rin, ano?!” inis niyang bulyaw sa akin.

“Then explain why I'm here,” mapanuri kong sabi.

“Pagmulat ko, ikaw agad ang nakita ko. What else am I supposed to think?” dagdag ko.

“Come on, Shun! For God's sake, really? Ano namang dahilan para paluin kita, huh?” halatang nauubusan na siya ng pasensya.

Natameme ako sandali.

“Hmm... galit ka kasi sa akin, eh,” mahinang sagot ko.

Napangiwi siya.

“Why would I? Fuck, Shun! I'm not a criminal, huh? Tsaka hindi ako desperada para gumawa ng gano'n. Nakita kasi kitang walang malay sa basement. May lalaking akmang isakay ka sa isang itim na kotse, kaya pinigilan ko sila,” paliwanag niya habang napapairap sa inis.

Mahigpit na kumuyom ang kamao ko sa narinig.

“Did you see his face?” mariin kong tanong.

“No. Masyadong mabilis ang lahat,” walang pag-aalinlangan niyang sagot.

“Damn it! Hayop talaga ang lalaking iyon!” mariin kong bulong.

Hindi ko maiwasang mapamura sa galit. Kung hindi niya ako nakita, malamang ay kung saan na ako dinala ng mga gagong iyon.

Bigla kong naalala sina Detective Sean at ang boss ko.

Fuck!

Kailangan kong malaman kung ligtas ang dalawa. Lalo na si Sean. Kung ako nga ay muntik nang madukot, hindi malayong siya rin ang puntirya ng mga taong iyon.

Agad kong kinapa ang mga bulsa ko, ngunit nang wala akong makitang cellphone, napailing ako sa inis.

“Fuck! I've lost my phone!” bulong ko sabay hilamos sa mukha.

“What's wrong?” takang tanong niya.

“Can I borrow your phone?” diretso kong hiling.

“Si—sige. Heto,” naguguluhan man, inabot niya sa akin ang cellphone niya.

Agad kong tinawagan ang boss ko. Halos hindi ako makahinga nang maayos habang hinihintay kong sagutin niya ang tawag.

Thankfully, safe siya.

Pero may mas malaking problema kaming kailangang harapin.

Si Detective Sean.

Hanggang ngayon ay hindi pa rin namin siya makontak. At sa sitwasyong kinalalagyan namin, malakas ang kutob kong nasa kamay na siya ngayon ni Kemal.

“Copy, boss. Pupunta na ako diyan!” sabi ko bago tuluyang ibaba ang tawag.

Paglingon ko, nahuli kong nakatingin sa akin si Freya. Saglit kaming nagkatitigan bago ko iniabot sa kaniya ang cellphone.

“Here's your phone. I'm leaving now.”

“Attorney, hindi ka pa nga nakakabawi. Hindi mo alam kung gaano kalala ang tama sa ulo mo.”

Hinawakan niya ang braso ko upang pigilan ako.

Saglit akong napatingin sa kamay niyang nakahawak sa akin bago muling itinuon ang tingin sa mukha niya.

“I appreciate what you did, Doctor. Kung hindi dahil sa iyo, baka hindi na ako nagising pa,” seryoso kong sabi.

Bahagya siyang ngumiti at lumuwag ang pagkakahawak niya sa braso ko.

“Then stop looking at me like I'm the one who hurt you. Kung makatingin ka sa akin, huh! Parang pinagdududahan mo pa rin ako,” mataray niyang sabi.

Napailing na lamang ako.

“I wasn't blaming you.”

“Sure?” tanong niya habang nakapikit nang bahagya ang mga mata sa pagtingin sa akin.

Napabuntong-hininga ako.

“I really have to go. Someone is waiting for me at the hospital,” seryoso kong paliwanag.

Dahan-dahan kong inalis ang kamay niyang nakahawak sa braso ko.

Napataas naman ang kilay niya.

“Ah, right. Your girlfriend. Okay.”

Sadyang binigyang-diin niya ang huling salita bago umiwas ng tingin.

Napansin ko agad ang pagbabago ng ekspresyon niya. At sa halip na magpaliwanag, bahagya akong napangiti.

“Yes, Doc. My girlfriend,” kunwari ay malungkot kong turan.

Saglit siyang natigilan. Nakita ko kung paano siya napalunok bago piliting ngumiti.

“I see. Sana maging okay na siya,” walang gana niyang sagot.

“Thank you.”

Hindi na ako nagtagal at mabilis na lumabas ng opisina niya.

Pagkasara ng p***o, napailing ako habang pinipigilang ngumiti.

Still the same, Freya.

Hindi pa rin talaga nagbabago ang ugali niya. Mataray, mainitin ang ulo, at halatang hindi marunong magtago ng emosyon.

---

DYLAN'S POV

Pagdating ko sa tapat ng office ni Freya, napansin kong bahagyang nakabukas ang p***o.

Akmang kakatok na sana ako nang bigla akong natigilan.

Nakasandal si Freya malapit sa pintuan. Seryoso ang mukha niya habang tila may kausap sa loob.

Napakunot ang noo ko.

Who is she talking to?

Dahil sa kuryosidad, bahagya akong sumilip sa siwang ng p***o.

At halos malaglag ang panga ko sa nakita.

Shun.

The man inside her office was none other than Shun, her ex-boyfriend.

What the hell?

Sandaling hindi ako nakagalaw. Para akong binuhusan ng malamig na tubig habang pinagmamasdan silang dalawa.

Bakit naroon ang lalaking iyon?

At higit sa lahat, bakit mukhang komportable siyang kausap si Freya?

Lalong nanikip ang dibdib ko nang makita kong hinawakan ni Freya ang braso nito, tila pinipigilan itong umalis.

My jaw tightened.

Hindi ko alam kung ano ang pinag-usapan nila, pero hindi ko nagustuhan ang nakikita ko.

I tried to calm myself, reminding myself that Freya was a doctor and Shun might simply be there, as a patient.

But damn it!

Bakit kailangan pang ganoon ang paghawak niya rito?

Mabilis akong umatras nang mapansing kumikilos na si Shun papunta sa p***o.

I didn't want him to see me.

Kaya agad akong nagtago sa gilid ng hallway, kunwari'y may tinitingnan sa cellphone.

Ilang segundo lang ang lumipas, bumukas nang tuluyan ang p***o.

Lumabas si Shun.

Napatingin ako sa kaniya mula sa kinatatayuan ko. Diretso ang lakad nito, tila nagmamadali, at hindi man lang lumingon sa office.

Nang makalayo siya, saka ako muling tumingin sa pintuan.

Freya was still inside.

Napahigpit ang hawak ko sa cellphone ko.

So, that's why she didn't show up.

Kaya pala hindi niya sinasagot ang mga tawag ko. At ngayon, nadatnan ko siyang kasama ang ex-boyfriend niya sa loob ng opisina.

Damn, Freya!

How could you do this to me?

And you Shun! Humanda kayo sa akin.

Freya, You betrayed me!"

TO BE CONTINUED...