INICIAR SESIÓNCompartir
3
Fecha de publicación:
2026-11-01 05:03:31หน้าจอเปลี่ยนอีกครั้ง
GAME STARTS IN 05:00
เสียงพิธีกรดังขึ้นเป็นครั้งสุดท้าย
“จำไว้นะครับ”
“คืนนี้ไม่มีใครจำเป็นต้องเชื่อใคร”
“ข้อมูลที่คุณได้รับอาจจริง”
“หรืออาจไม่จริงทั้งหมด”
วีวี่เงยหน้าขึ้นทันที
ประโยคนั้นสะกิดบางอย่างในใจ
“และอีกห้านาที…”
“ประตูจะเปิด”
ไฟในห้องค่อย ๆ สว่างขึ้นอีกครั้ง
หน้าจอดับลง
ทิ้งผู้เล่นทั้งสิบสองคนไว้กับความเงียบที่หนักกว่าเดิม
ห้านาทีต่อมา ประตูเหล็กหลายบานเปิดพร้อมกันแต่ละคนถูกแยกออกไปคนละทาง
ไม่มีใครรู้ว่าคนอื่นไปไหน
วีวี่เดินผ่านทางเดินยาวเพียงลำพัง
โนดบนข้อมือสั่นขึ้นเป็นครั้งแรก
PLAYER 07
VIVIAN LUNAWES
จากนั้นข้อความใหม่ก็ปรากฏ
PHASE 01
เข้าสู่สถานี A-17
TIME LIMIT: 45 MINUTES
ผู้ติดตามอยู่ภายในพื้นที่
IDENTITY: UNKNOWN
วีวี่อ่านบรรทัดสุดท้ายซ้ำ
ผู้ติดตาม
ไม่ใช่ชื่อ
ไม่มีรูป
ไม่มีข้อมูล
ไม่รู้แม้กระทั่งว่าจะมาเมื่อไหร่
ประตูด้านหน้าค่อย ๆ เปิดออก
ลมกลางคืนพัดเข้ามาปะทะใบหน้า
ด้านนอกคือสวนสนุกร้าง
ชิงช้าสวรรค์สูงใหญ่ตั้งตระหง่านอยู่ในความมืด กระเช้าบางส่วนโยกไปมาตามแรงลมจนเกิดเสียงเอี๊ยดอ๊าดเป็นระยะ ม้าหมุนด้านข้างยังหมุนช้า ๆ ทั้งที่ไม่มีเสียงเพลง ไม่มีไฟ และไม่มีคนอยู่เลยสักคน
วีวี่ยืนมองภาพตรงหน้าอยู่พักหนึ่ง
“เลือกสถานที่ได้น่ารักมาก…”
เธอถอนหายใจ
“น่ารักจนอยากกลับบ้านเลย”
โนดสั่น
ลูกศรปรากฏขึ้น
วีวี่เริ่มเดิน
ผ่านซุ้มเกมเก่า ร้านขายของที่ระลึก และบ้านผีสิงที่ประตูพังไปครึ่งหนึ่ง
ไม่มีเสียงคน
ไม่มีเสียงฝีเท้า
มีเพียงเสียงฝนที่เริ่มตกลงมาอีกครั้ง
จนกระทั่งเธอไปถึงร้านอาหารเก่าสองชั้น
โนดสั่น
เปิดระบบไฟภายในอาคาร
วีวี่มองข้อความ ก่อนเงยหน้ามองอาคารตรงหน้า
“แค่เปิดไฟ?”
เธอไม่เชื่อเลยสักนิดว่ามันจะง่ายขนาดนั้น
หญิงสาวผลักประตูเข้าไป
เสียงบานพับเก่าครางยาว
กลิ่นฝุ่นกับความชื้นตีเข้าหน้า
ข้างในมืดสนิท
วีวี่หยุด
มองซ้าย
มองขวา
เงียบเกินไป
เธอเดินเข้าไปช้า ๆ
แล้วก็รู้สึกได้
เหมือนมีใครมองอยู่
วีวี่เงยหน้าขึ้น
กล้องตัวหนึ่งอยู่ตรงมุมเพดาน
เธอยืนมองมันอยู่ครู่หนึ่ง
ก่อนยกมือขึ้นโบก
“สวัสดีค่ะ”
ไม่มีคำตอบ
หญิงสาวย่นจมูกเล็กน้อย
“ถ้ามีคนดูอยู่ก็อย่าแอบดูเพลินมากนะคะ”
ยังเงียบ
เธอหันกลับ
เดินต่อ
โนดชี้ไปยังประตูด้านหลัง
แต่ป้ายจริงบนประตูกลับเขียนว่า
STORAGE
วีวี่หยุด
ก้มมองโนด
บนหน้าจอเขียน
MAINTENANCE ROOM
เธอมองประตู
แล้วมองหน้าจออีกครั้ง
“เอาแล้วไง…”
คำพูดของพิธีกรย้อนกลับเข้ามาในหัว
ข้อมูลที่คุณได้รับอาจจริง หรืออาจไม่จริงทั้งหมด
วีวี่ไม่เปิดประตู
เธอถอยออกมา
สายตาไล่ไปตามผนัง
ท่อ
สายไฟ
แนวเดินระบบ
สายหนึ่งวิ่งเข้าประตูตรงหน้า
แต่อีกเส้นกลับพาดขึ้นชั้นสอง
วีวี่เงยหน้าตาม
ก่อนรอยยิ้มบาง ๆ จะผุดขึ้นบนใบหน้า
“จับได้แล้ว”
เธอหันไปขึ้นบันไดทันที
โดยไม่รู้เลยว่า—
ในอีกมุมหนึ่งของอาคาร
มีใครบางคนยืนอยู่ในความมืด
เฝ้ามองเธอมาตั้งแต่ก้าวแรกที่เดินเข้ามา
และยังไม่มีความคิดจะให้เธอรู้ตัว
ไม่ใช่ตอนนี้
ยังไม่ถึงเวลา
Último capítulo
CHASE ME, KEEPER — ถ้าจับฉันได้ ก็ลองดู 13
ด้านหลังเป็นช่องแคบ มืดและเตี้ยพอให้คนหนึ่งคนก้มตัวลอดเข้าไปได้ กลิ่นน้ำมันเครื่องกับฝุ่นอับลอยออกมาจากด้านในโนดบนข้อมือสั่นทันทีUNREGISTERED ROUTE DETECTEDWARNING: ROUTE NOT VERIFIEDวีวี่มองข้อความอยู่ครู่หนึ่ง“เจอแล้ว…”“หรือเจอทางที่มีปัญหาก็ได้ครับ”เสียงเดียวกันดังขึ้นจากด้านหลังใกล้กว่าเดิมมากวีวี่หันกลับทันทีชายผมเงินลงมาจากชั้นลอยแล้วเธอไม่รู้ว่าเขาลงมาตอนไหนตอนนี้เขายืนอยู่ห่างไปไม่ถึงสิบเมตร มือทั้งสองข้างวางอยู่ข้างลำตัวอย่างสบาย ท่าทางไม่ได้แสดงว่าจะพุ่งเข้าใส่ แต่ระยะที่ลดลงกลับทำให้บรรยากาศเปลี่ยนไปทันทีในจังหวะเดียวกัน โนดก็กระตุกแรงWARNINGKEEPER PRESENCE CONFIRMEDIDENTITY: UNKNOWNวีวี่เหลือบมองหน้าจอ ก่อนเงยกลับไปหาเขา“ทำงานแล้วสินะ”ชายผมเงินมอง NODE บนข้อมือเธอแล้วหัวเราะเบา ๆ“ฟังจากน้ำเสียง คุณดูไม่ค่อยประทับใจมันเท่าไร”“ก็ถ้ามันเตือนหลังเจ้าตัวมายืนใกล้ขนาดนี้ จะให้ประทับใจตรงไหนคะ”“มีเหตุผล”วีวี่ขยับตัวให้ช่องเปิดอยู่ด้านข้าง ไม่ยอมปล่อยให้ตัวเองถูกบีบติดกับฐานม้าหมุนชายตรงหน้าเห็น แต่ไม่ได้ขยับตามเธอจึงถาม“แล้วคุณล่ะคะ”“ผม?”“ฉันควรไว้ใจคุ
CHASE ME, KEEPER — ถ้าจับฉันได้ ก็ลองดู 12
เขาไม่ได้รีบตอบเพียงใช้ปลายนิ้วเคาะราวเหล็กเบา ๆ สองครั้ง ก่อนเอียงสายตาไปทางม้าหมุนที่กำลังเคลื่อนผ่านด้านล่าง“พอจะรู้ว่าคุณวิ่งมาถึงนี่ได้ยังไงครับ”คำตอบที่ไม่ตอบอะไรชัดเจนทำให้วีวี่ถอนหายใจ“ถ้ารู้อยู่แล้ว จะถามทำไมคะ”“ก็อยากฟังจากเจ้าตัว”“แล้วถ้าฉันไม่อยากเล่า?”“ก็ไม่เป็นไร”เขาพูดเหมือนไม่ได้ใส่ใจนัก“คืนนี้ยังอีกยาว ผมไม่จำเป็นต้องรู้ทุกอย่างตอนนี้”วีวี่มองเขานิ่งอยู่ครู่หนึ่งมาเร็กทำให้เธอรู้สึกเหมือนกำลังถูกไล่แต่ผู้ชายคนนี้กลับต่างออกไปเขาแทบไม่ได้ขยับจากที่นั่งไม่เดินเข้าหาไม่ปิดทางถึงอย่างนั้นก็ยังให้ความรู้สึกเหมือนกำลังรื้อดูทุกการตัดสินใจของเธอทีละชิ้นน่ารำคาญแบบคนละเรื่องเลยวีวี่หันกลับไปมองสามเส้นทางยังไม่ทันเดิน เสียงจากด้านบนก็ดังลงมาอีก“ถ้าผมเป็นคุณ ผมคงไม่เสียเวลากับประตูแดงหรอกครับ”เธอเงยหน้าขึ้น“ทำไมคะ”“มันล็อก”“รู้ได้ยังไง”“ลองแล้ว”ตอบง่ายเกินไปวีวี่มองเขาอยู่สองวินาที“แล้วฉันควรเชื่อคุณ?”ชายผมเงินหัวเราะเบา ๆ“ไม่ควรครับ”คำตอบนั้นมาเร็วเสียจนเธอหลุดนิ่งไปนิดหนึ่งเขาเอนตัวไปด้านหลัง ใช้มือข้างหนึ่งยันราวเอาไว้“ถ้าเป็นผมก็คงไม่เชื่อคน
CHASE ME, KEEPER — ถ้าจับฉันได้ ก็ลองดู 11
เสียงฝีเท้าของมาเร็กยังตามหลังมาไม่ห่างวีวี่ได้ยินมันชัดแม้เสียงฝนจะกระหน่ำลงบนหลังคาเหล็กของซุ้มเกมร้างสองข้างทาง ทุกครั้งที่รองเท้าของเขากระทบพื้นเปียก เสียงนั้นจะดังหนักและสม่ำเสมอราวกับเตือนว่า ระยะห่างสิบวินาทีที่เขาให้มากำลังหายไปทีละน้อยเธอไม่หันกลับไปมองอีกลมหายใจเริ่มแสบลึกลงไปถึงอก เสื้อผ้าเปียกแนบผิว เส้นผมบางส่วนติดอยู่ข้างแก้มจนรำคาญ แต่เธอยังวิ่งต่อโดยพยายามรักษาจังหวะเท้าไม่ให้ลื่นบนพื้นคอนกรีตที่เต็มไปด้วยน้ำขังโนดบนข้อมือกะพริบบอกตำแหน่งเป้าหมายอยู่ข้างหน้าB-04 — 180 Mใกล้แล้วแต่ก่อนที่เธอจะเห็นป้ายของพื้นที่ถัดไป เสียงอีกอย่างกลับลอยแทรกมากับสายฝนเสียงเพลงวีวี่ชะลอฝีเท้าลงโดยไม่รู้ตัวทำนองเก่า ๆ ดังแว่วมาจากเบื้องหน้า คล้ายเพลงจากกล่องดนตรีที่ถูกเปิดทิ้งไว้นานจนกลไกเริ่มฝืด โน้ตบางตัวทอดยาวผิดจังหวะ บางช่วงขาดหาย แล้วจู่ ๆ ก็กลับมาดังต่อเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นยิ่งเข้าใกล้ เสียงยิ่งชัดเธอพ้นแนวซุ้มเกมร้างออกมา แล้วก็เห็นมันม้าหมุนขนาดใหญ่ตั้งอยู่กลางลานกว้างหลอดไฟรอบหลังคาติดขึ้นเป็นหย่อม ๆ สีเหลืองซีดสลับแดง บางดวงดับ บางดวงกะพริบจนแทบมองไม่ทัน ม้าไม้ที
CHASE ME, KEEPER — ถ้าจับฉันได้ ก็ลองดู 10
รอยยิ้มบาง ๆ ปรากฏขึ้น“ถ้าจะหนีจริง ก็อย่าเสียเวลาเถียงกับผมเลย”วีวี่หัวเราะออกมา“พูดเหมือนกำลังช่วยเลยนะคะ”“ก็ช่วยให้คุณได้เริ่มก่อนตั้งสิบวินาทีแล้ว”“ใจดีจังนะ”น้ำเสียงประชดจนมาเร็กหัวเราะจากนั้นเขาก็ยกมือขึ้นวีวี่เห็นก็รีบขยับตัว“เดี๋ยวสิ อย่างน้อยให้ตั้งหลักก่อน—”“สิบ”“คุณนี่จริง ๆ เลย!”รอยยิ้มของมาเร็กกว้างขึ้น“เก้า”วีวี่ไม่เสียเวลาบ่นต่อเธอหมุนตัวแล้วออกวิ่งทันที“แปด!”เสียงของเขาดังตามหลังวีวี่พุ่งผ่านประตูออกไปสู่สายฝนลมเย็นปะทะใบหน้าจนต้องหรี่ตา เสื้อผ้าที่เพิ่งเริ่มแห้งถูกละอองฝนซึมจนชื้นอีกครั้ง พื้นคอนกรีตเบื้องหน้ามีน้ำขังเป็นแอ่งเล็ก ๆ สะท้อนแสงจากเครื่องเล่นที่ติด ๆ ดับ ๆ เป็นริ้วสีแดง เหลือง และน้ำเงิน“เจ็ด!”วีวี่กระโดดข้ามราวเหล็กเตี้ยโดยไม่ลดความเร็ว“หก!”เธอก้มมองโนดเพียงแวบเดียวB-04 อยู่ทางตะวันออกเส้นทางตรงมีสิ่งกีดขวางมากกว่า แต่สั้นกว่าหากต้องแข่งกับคนช่วงขายาวอย่างมาเร็ก การวิ่งอ้อมคงมีแต่เสียเปรียบวีวี่เลือกทางตรง“ห้า!”ถังเหล็กเก่าล้มขวางอยู่ด้านหน้าเธอเร่งฝีเท้า มือแตะขอบถังเพียงชั่วขณะ ก่อนใช้แรงจากหัวไหล่กับสะโพกเหวี่ยงขาทั้งสองข
CHASE ME, KEEPER — ถ้าจับฉันได้ ก็ลองดู 9
ไม่ทันทันทีที่พ้นตัวเขา วีวี่กดฝ่ามือลงพื้น รับน้ำหนักเพียงชั่วครู่ ก่อนใช้แรงจากหัวไหล่กับสะโพกดึงร่างกลับขึ้นมาแผงควบคุมอยู่ตรงหน้าเธอพุ่งเข้าไป เปิดฝาครอบออกทันทีเสียงหัวเราะของมาเร็กดังลั่นตามหลัง“ลงทุนพูดตั้งนาน ที่แท้ก็รอจังหวะนี้เองสินะ!”วีวี่ยังวุ่นอยู่กับแผงควบคุม แต่รอยยิ้มก็ผุดขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว“ถ้าไม่ทำให้คุณมัวแต่คุย ฉันจะเข้าใกล้ขนาดนั้นได้ยังไงล่ะคะ!”มาเร็กหมุนตัวกลับมาเต็มตัวเสียงหัวเราะยังค้างอยู่ในน้ำเสียง“ผมรู้อยู่ว่าคุณมีแผน แต่ไม่คิดว่าจะทิ้งตัวลงตรงนั้นจริง ๆ”วีวี่คว้าคันโยก“งั้นก็ถือว่าฉันเลือกถูกแล้วค่ะ!”กึก!คันโยกถูกสับลงชั่วอึดใจแรก ไม่มีอะไรเกิดขึ้นจากนั้นไฟสถานะบนแผงควบคุมก็กะพริบขึ้นทีละจุด สีแดงค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีเขียว พร้อมกับเสียงมอเตอร์ภายในระบบที่เริ่มทำงานเป็นจังหวะสม่ำเสมอหลอดไฟเหนือศีรษะกะพริบสองครั้งก่อนจะติดค้างถัดไปอีกดวงหนึ่งสว่างขึ้นแล้วอีกดวงแสงค่อย ๆ ไล่ต่อกันออกไปตามทางเดินทีละช่วง ความมืดที่ปกคลุมอยู่ตามมุมห้องค่อย ๆ ถอยออก เผยให้เห็นรอยสนิมบนผนัง สายเคเบิลเหนือศีรษะ ฝุ่นที่ลอยอยู่ในอากาศ และหยดน้ำซึ่งซึมเข้ามาตามขอบห
CHASE ME, KEEPER — ถ้าจับฉันได้ ก็ลองดู 8
คราวนี้เขาหัวเราะเต็มเสียง“นี่จีบผมจริง ๆ เหรอ”“ขนาดนี้แล้วยังไม่ชัดอีกหรือไงคะ”“ชัดว่าคุณกำลังพยายามทำให้ผมสนใจอย่างอื่นมากกว่า”ตรงเกินไปจนวีวี่เกือบหลุดหัวเราะ“งั้นก็ถือว่าคุณรู้ทันค่ะ”เธอยังคงเดินเข้าไปใกล้“แต่เรื่องที่คุณหล่อ ฉันพูดจริงนะ”รอยยิ้มของเขานิ่งไปเพียงนิดเดียวพอให้วีวี่เห็นเขารู้ว่าเธอมีแผนแต่ดูเหมือนจะสนุกมากพอที่จะปล่อยให้เล่นต่อนั่นก็เพียงพอแล้ว“ว่าแต่คุณชื่ออะไรคะ”วีวี่มองเขาตรง ๆ“จีบมาตั้งพักหนึ่งแล้ว ฉันยังไม่รู้ชื่อเลย”มาเร็กส่ายหน้าพลางหัวเราะ“ตอนจะหนีคิดเร็ว แต่พอจะถามชื่อคนเพิ่งนึกขึ้นได้”“ถ้าหนีไปแล้วเกิดคิดถึงขึ้นมา จะได้รู้ว่าควรเรียกหาใครไงคะ”คำตอบทำให้เขาหัวเราะจริง ๆ“มาเร็ก”วีวี่ทวนชื่อช้า ๆ“มาเร็ก…”เธอพยักหน้าเบา ๆ“เข้ากับคุณดีนะ”“แล้วคุณล่ะ”วีวี่เลิกคิ้ว“คุณรู้ชื่อฉันอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ”“รู้”เขาตอบอย่างไม่คิดปิดบัง“วิเวียน ลูน่าเวส”การได้ยินชื่อเต็มของตัวเองจากคนที่เพิ่งเจอกันทำให้วีวี่รู้สึกแปลกไปนิดหนึ่งเธอยกมือขึ้นเหมือนขอให้หยุด“เรียกวีวี่ก็พอค่ะ ชื่อเต็มฟังแล้วเหมือนกำลังถูกเรียกไปเซ็นเอกสาร”มาเร็กหัวเราะ“วีวี่”เ
También te puede gustar
ภรรยาในนาม
ชะนีติดมันส์283.7K vistasเรื่องสั้นซ่อนรัก
C114.8K vistasพิศวาสรักลูกหนี้ [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]
violet191.2K vistasรวมเรื่องแซ่บ (5)
Beefy Cat203.8K vistasใต้บัญชาอคิราห์
มุนดัล19 vistasคืนนี้ไร้ไออุ่น
อันเสี่ยวตี๋505 vistasรพีเร้นรัก
P. Chamomile200 vistasMy Sweet Model หวานใจนายแบบหน้าหวาน
ศรีอักษรรินทร์219 vistas
