7

Hindi ko na nahabol si Shianna nang tumakbo siya palabas ng bahay. Nakakainis, hindi niya raw binasa ang text pero alam niya ang laman. Kung hindi ko lang talaga siya kapatid!

Hinayaan ko na lang muna ang inis ko sa kanya, pumasok ako sa kwarto namin at kunuha ang cellphone na nasa maliit na lamesa namin dito. Nandito na rin ang bag ko, binalik na rin yata ni Shiama or notebook ko lang na may assignment ang kinuha niya. Bumuntonghininga ako at saka binuksan ang cellphone. Gusto kong mainis lalo at ibato ang phone na ito pero hindi pwede dahil ibabalik ko pa ito sa unggoy na iyon. iPhone pa talaga ang binili niya, hindi ko naman alam paano gamitin ito at ang alam ko lang sobrang mahal nito. Grabe naman siya maghanap ng paraan, ganito talaga?

Pinilig ko ang ulo ko at binuksan ang message niya na alam kong binuksan na ng kapatid ko. Nakita ko ngang makikipagkita siya sa akin bukas sa cafe na pinagtrabuhan ko. Sunday naman bukas kaya walang pasok pero ang akin lang, bukas na ba ang simula ng pagpapanggap ko? Bakit ba kasi ako pumayag? Pero naisip ko lang din kung ano ang sagot sa tanong ko. Ayaw ko lang mapahamak kami ng mga kapatid ko, balita ko ay malupit si Liam at ang mga kasamahan niya sa mga estudyanteng hindi susunod sa kanila. Parang mga tanga.

Kinagabihan ay maaga kaming natapos kumain at natapos na rin si Shianna sa assignment niya kaya ngayon ay hawak niya ang phone para mag-selfie. May mga social media accounts naman kami pero siya ang active, siya ang palaging gumagamit din sa cellphone ni Tatay para roon. She's famous, though. Si Shiama naman ay kahit alam kong tapos na siya sa assignment niya, nagbabasa pa rin. At ako, naghahanap ako ng pwedeng maisuot para bukas. Ang sabi ni Liam sa text ay mag-suot ako ng dress, wala naman akong ibang dress kundi ang mga mumurahin na dress ko lang, katulad sa dalawa kong kapatid.

"Oh My God!"

Natigil ako sa ginagawa ko at kunot noong bumaling kay Shianna nang sumigaw siya, pinakita niya sa akin screen ng phone na siyang nagpalaki ng mata ko. Shit!

"Answer the call, Ate! Tumatawag iyong Liam? I know him!" Hindi ko na siya pinasalita pa, binawi ko na lang ang phone ko mula sa kanya, kahit si Shiama ay napatigil sa ginagawa niya at ngayon kasabay niya si Shianna na nakatingin sa akin. Inaantay yata kung ano ang sasabihin ko kay Liam.

Tumikhim ako bago magsalita. "Hello?" Mahina ngunit mahinahon kong sabi.

"Great! I thought you won't answer my calls again, hindi ka nag-reply ulit sa message ko!" Ngumiwi ako dahil sa sigaw niya. Ang highblood naman nito.

"May ginagawa ako kanina---"

"Ano? Don't tell me may trabaho kang iba after ng trabaho mo sa cafe?" tanong niya na mas lalong ikinairap ko.

"Marami akong ginagawa sa bahay pero nabasa ko naman ang message mo. Ngayon nga ay naghahanda ako kaya pwede mo na ibaba, ayos na."

"Good, bye."

Ilang minuto akong tumahimik dahil sa pagbaba niya ng tawag agad. Iyon lang? At kung magalit siya parang tinakbuhan ko na agad. Huminga ako nang malalim at ibinato ang phone sa kama, ang akala ko ay may magsasalita pagkatapos ng tawag ngunit wala. Tumingin ako sa dalawa kong kapatid na nakatulalang nakatingin sa akin.

"B-bakit?" Nauutal kong tanong. Kahit na si Shianna na alam kong magsasalita agad ay hindi yata alam kung ano sasabihin sa akin.

"Is that...Liam Agosti?" Shianna asked nang hindi na yata matiis. "Totoo ba ang hula ko? Ang katawagan mo ay si Liam Agosti at siya rin ba ang nagbigay ng phone? Paano at bakit?" sunod-sunod niya pang tanong.

Ano bang isasagot ko sa tanong niya? Na oo, at para maging ligtas sila sa skwelahan? Sasabihin kong magpapanggap akong maging girlfriend ng kumag na iyon? "May napag-usapan lang kami, bayad ko raw dahil ininis ko siya noong first day of class," simpleng sagot ko para hindi nila mahalata na isa rin ito sa malaki kong problema.

"Anong usapan iyan?" si Shiama na kanina pa rin tahimik.

"Wala, ako na ang bahala roon. Huwag kayong mag-alala, ibabalik ko rin ang cellphone sa kanya para hindi niya maisip na may utang na loob ako sa kanya." Kinuha ko ang phone at pinasok sa bag na dadalhin ko bukas sa pagkikita namin. "Matulog na tayo," sabi ko sa kanila at iniligpit na ang kalat sa kama.

Hindi na rin naman sila nagtanong pa, suguro dahil sa gulat at pagtataka. Syempre, kilala na namin agad kung sino si Liam Agosti sa loob lang ng isang linggo. Sino ba naman ang hindi makakilala sa kanya na sa tuwing break time ay siya ang bukambibig ng mga kaklase ko, mukhang alam yata ng karamihan ang buong pagkatao ni Liam kaya alam kong kilala na rin ng dalawa kong kapatid at nalaman din nila na isa si Liam sa nakabangga ko.

Kinabukasan maaga kong tinapos ang gawain ko sa bahay, sinabi ko rin sa dalawa na huwag sabihin kina Nanay at Tatay kung saan ako pupunta mamayang gabi. Ang ipapaalam ko lang ay welcome party sa trabaho. Pumayag din naman ang dalawa, gusto pa ngang sumama ni Shianna pero pinagbawalan ko dahil mahahalata ng magulang namin kung ano ang gagawin ko dahil hindi naman talaga tungkol ito sa trabaho.

Kinahapunan nakapaghanda na ako, kaya sakto dumating ang gabi ay nakaalis na ako. Mabuti nga ay pinayagan ako nina Nanay. Nakarating naman agad ako sa cafe at nakita kong bukas ito, ibang empleyado ang schedule ngayon kaya hindi na ako pumasok. Kinuha ko lang phone para i-text si Liam na nakarating na ako.

"You're here." Bumaling ako sa nagsalita, napatigil dahil sa nakitang nilalang. Schoolmate ko ba talaga siya? Bakit ganito ang pormahan niya? Tiningnan ko tuloy ang suot ko, mas lalo akong nanliit sa sarili dahil simpleng dress lang ang suot ko habang siya ay mukhang mamahalin na damit.

"S-saan tayo pupunta?" Iyon lang ang lumabas sa bibig ko at saka umiwas ng tingin sa kanya.

"Nandoon ang kotse ko, tara na dahil nag-aantay na sila." Hindi niya sinagot ang tanong ko, mukhang masasanay na lang ako sa tuwing nagtatanong ako ay hindi niya sasagutin.

Sumunod na lamang ako sa kanya, sumakay sa kotse at inantay siyang makapasok din. Hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko sa kanya, gusto kong umatras na lang dahil pakiramdam ko hindi magiging maganda ang gabi na ito kung saan o ano man ang gagawin namin para sa lintek na pagpapanggap na ito.

Hindi rin naman siya nagsalita, hinayaan ko na lang kung saan niya ako dadalhin. Wala rin naman akong magagawa dahil pumayag ako. Nang huminto ang kotse niya, tiningnan ko ang labas. Kunot noo ko siyang binalingan, nandito kami sa labas ng isang club!

"Anong gagawin natin dito? Sagutin mo ako Liam dahil ito ang unang beses na pupunta ako sa ganitong lugar. Delikado dito." Diin kong sabi sa kanya.

He smirked as he looked at me, tiningnan niya ang kabuoan ko kaya napatakip ako sa aking katawan. "Chill, I won't eat you. Not here in my car---"

"Gago!" sigaw ko, akmang hahampasin ko siya pero hinawakan niya ang kamay ko at tinulak.

"Listen, Shiara. Sa harap ng kaibigan ko, umakto kang totoo kitang girlfriend. Don't worry, I'll pay for your hard work tonight---"

"Ano?" Pinatigila ko siya sa pagsasalita. Anong hard work? " Pumayag ako hindi para bayaran mo ng pera kundi para hindi niyo galawin ang kahit sino sa dalawa kong kapatid sa skwelahan na iyon. Don't show me your money dahil hindi ako bayaran para sa walang kwentang gawain na ito!" Naiinis ako sa kanya, ang kapal ng mukha niya para sabihin iyon sa akin.

Umiwas siya ng tingin na hindi pa rin ako nilulubayan ng inis ko. "Okay fine, basta umakto ka. Let's go." Nauna siyang bumaba ng mabilis. Huminahon muna ako, pinakalma ang sarili dahil baka ano pang magawa ko sa kanya.

I was about to open the door when I stopped. Nagulat ako sa ginawa niya, pinagbuksan niya ako ng pintuan at mas lalong nagulat dahil hinawakan niya ang kamay ko. "I can walk---"

"Act like real, Shiara. Remember? Kaya huwag kang mag-inarte na aayaw ka, let's go." Lumapit siya sa akin upang bumulong, umatras pa ako nang bahagya dahil naramdaman ko ang kamay niya sa baywang ko.

Nakaramdam ako ng init sa mukha at init ng ulo sa ginawa niya.