01: Pregnant

Vhianne’s POV

“Uhm~!” Nagising ako ng maramdaman ko ang biglang pagbaliktad ng sikmura ko. Mabilis akong napabangon sa kama at nagmamadaling tumakbo papunta sa banyo para magsuka.

God!

Nangilid ang luha sa mga mata ko. Hindi ko alam kung ano na ang nangyayari sa katawan ko. Halos naisuka ko na ang lahat ng kinain ko kagabi pero naduduwal pa rin ako, kulang nalang ay pati ang mga lamang loob ko ay maisuka ko na.

“God, what’s happening to me?” Naiiyak kong bulong sa sarili ko.

Hindi ko na alam kung ano’ng nangyayari sa katawan ko. Ilang araw na simula nang magsimula ang pagsusuka ko tuwing umaga. At kahit wala naman akong ginagawang mabibigat o trabaho ay pakiramdam ko, parang nanghihina at napapagod ako.

What’s happening to me?

May sakit na ba ako?

Hindi kaya… Natigilan ang buong katawan ko.

Nahihilo akong tumayo habang nanghihinang inabot ang kahon ng pregnancy test sa drawer. Nanginginig ang kamay kong kumuha ng isa ro’n.

Napalunok ako bago ko sinunod na gawin ang instruction kung paano ito gamitin. Nanginginig ang mga kamay ko habang hinihintay ang resulta. Ilang sandali pa ay lumitaw na ang isang linya at wala pang ilang segundo ay nasundan pa ito ng isa pang linya.

My heart beat so fast as I stared at the two lines on the pregnancy test on my hand.

It’s positive.

“I-I’m pregnant?...” I whispered in disbelief.

Ang kaninang nangingilid kong luha ay hindi ko na napigiling tumulo. Ngunit agad akong natigilan nang marinig ko ang sunod-sunod na katok sa pintuan.

“Are you there?” Malamig na boses ni Ezekiel sa labas. My heart started to pound in nervousness.

Mabilis kong pinalis ang mga luha sa pisngi ko at itinago ang hawak kong pregnancy test sa drawer bago ko kinakabahang binuksan ang pintuan.

Bumungad sa akin ang seryosong mukha ni Ezekiel. Nang magtama ang aming mga mata ay napansin ko ang pagdilim ng kaniyang ekspreyon kaya kabadong napa-iwas ako ng tingin.

“You look pale. What’s wrong?” Seryosong tanong niya. Napalunok ako at marahang umiling.

He looked like he just came over from work. Hindi ba siya umuwi kagabi?

Parang may kung anong mapait na likidong tumulo sa lalamunan ko. Halos magdamag ko siyang hinintay kagabi hanggang sa makatulugan ko na ang paghihintay pero hindi talaga siya umuwi.

I bitterly smiled to myself.

“I’m just kinda not feeling well…” Sagot ko na ikinaliit ng kaniyang mga mata. Humakbang siya papalapit sa akin at mabilis na idinapo ang kaniyang kamay sa aking noo. Natigilan ako sa ginawa niya ngunit nang makabawi ako ay agad kong iwinaksi ang kaniyang kamay na ikinatigil niya.

Dalawang taon na kaming kasal pero sa mahabang panahon na ‘yon, alam kong hindi niya talaga ako minahal. Our parents just arranged our marriage. Walang pag-aalinlangan kong tinanggap ang kasal noon dahil sa una palang ay mahal ko na talaga siya. Pero si Ezekiel, alam kong pumayag lang siya sa kasunduang ‘yon para maprotektahan ang babaeng totoong minamahal niya, si Erah.

Ayaw kong gamitin ang magiging anak namin para mahalin niya ako o makuha man lang ang loob niya.

I am going to tell him about my pregnancy, he has the right to know, but not now. I have to confirm it first with the doctor.

“Uhm… Did you already have breakfast?” Tanong ko.

His jaw clenched with my question. Malamig niya akong tinitigan.

“No, I'll eat with you.” Sabi niya na bahagya kong ikinatigil.

Eat with me? He never eats breakfast with me before! Bakit gusto niya akong kasabay kumain ngayon?

I cleared my throat, “Uh.. okay. I'm going downstairs to prepare our food. You can take a shower first..” Kalmadong sabi ko.

“No, you're not feeling well. I will ask our maids to do that. Get back to bed and rest for a while.” He said coldly in an authoritative voice.

I shook my head.

“Okay na ako. Ako nalang.” Maikiling sabi ko habang nakangiti.

Muling umigting ang kaniyang panga sa narinig niya. Akala ko ay may gusto pa siyang sabihin pero imbes ay tinalikuran niya na ako at nagsimulang hubarin ang kaniyang necktie at blazer.

Nag-iwas ako nang tingin at walang imik na nagtungo sa pintuan para lumabas patungo sa dining hall.

Nang makababa ako sa hagdanan ay dumiritso ako sa kusina at walang pag-aatubiling sinimulan ang pagluluto.

Ngunit nang matapos ako sa pagluluto at nagsimulang maghain ay biglang bumaliktad ang sikmura ko kaya nagmamadali akong napatakbo sa lababo para muling dumuwal.

"Ma'am?! Ayos lang po ba kayo?!" Mabilis akong nilapitan ng isa sa aming mga kasambahay.

"Ma'am, bakit po kayo nagsusuka?" Tanong niya nang makalapit siya sa akin. Kumuha siya ng tubig at mabilis itong iniabot sa akin.

Nang maisuka ko na ang lahat ng pwede kong isuka ay naluluhang tinanggap ko ang hawak niyang baso ng tubig.

"Buntis po ba kayo, Ma'am?" Tanong niya.

My eyes widened.

Ayaw ko munang may makaalam na buntis ako, especially si Ezekiel!

"Please, don't tell this to my husband—" bago ko pa matapos ang sasabihin ko ay napaigtid kami sa gulat ng marinig ang baritong boses ni Zeke. Pareho kaming napalingon kay Ezekiel na kakapasok lang sa kusina.

"Don't tell me what?" Malamig niyang tanong habang seryoso ang kaniyang ekspresyon.

Mabilis akong umiling at puno ng kabang hinarap siya.

"N-nothing, hubby. Uhm.. food is ready. Let's eat." Sabi ko at mabilis na hinila ang kaniyang braso paupo sa kaniyang upuan.

Nagpatinood sa akin ni Zeke pero nanatili pa rin ang malamig niyang tingin sa akin.

"Don't tell me what, Vhianne?" Tanong niya. Napalunok ako sa sobrang seryoso ng boses niya. Kinakabahang umiling ako.

Nilingon ko ang aming kasambahay na halatang kinakabahan din, "Dona, you can leave us. Thank you." Sabi ko. Agad siyang tumango at dali-daling umalis bago pa siya matawag ni Ezekiel.

Zeke's jaw clenched tightly.

"What are you not supposed to tell me, Vhianne Hudson?" Baritong tanong niya sa malamig na boses.

Gosh, what am I gonna do? I know he'll not stop asking until he finds out what I'm hiding!

"Uhm... I-I'm... I have a headache." Sabi ko.