Library
Search
Home / Romance / Carrying My Ex-Boss Child / Chapter 67

Share

Chapter 67

Author: Bluish Blue
last update Last Updated: 2025-12-30 13:51:41

Para akong binuhusan ng malamig na tubig. Yung dibdib ko biglang sumikip, parang hindi ako makahinga. Ramdam kong napatingin sa akin si Eli mula sa upuan niya, mabilis pero mabigat. Alam naming pareho na darating ang tanong na ‘yon — pero hindi ko inakalang ngayon. Hindi ko inakalang sa mismong gabing halos madurog ang kalmado naming mundo.

Si Janine, limang taong gulang, hawak pa rin si Koko sa dibdib niya. Pero ang tingin niya sa akin? Hindi pang-lima. May kislap ng pag-unawa, may kutob, may tanong na parang hindi na kayang pigilan sa dibdib niya.

Hindi ko agad nasagot.

Humugot ako ng hangin. “Janine...”

Inabot ko ang pisngi niya, mainit, malambot. Siya ang dahilan bakit ako nabuhay. Siya ang dahilan bakit ko tinanggap ang impyerno, ang operasyon, ang bagong mukha, ang pagkamalay na kailangan kong mawala sa mundo.

Akala ni Javier patay na ako.

Akala ko noon, mas mabuti iyon.

Pero ngayong nasa unahan ko ang anak naming hindi alam ang katotohanan— napakahirap pala huminga.

“Baby...” p
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Previous Chapter Next Chapter
Locked Chapter

Latest chapter

  • Carrying My Ex-Boss Child   Chapter 83

    Magkakatabi kaming apat sa may bench—ako, si Janine, si Liza at ang lalaking pilit kong tinatawag na Javier sa isipan ko.Ngunit alam ko, sa kabila ng lahat, siya iyon. Siya ang sugat na hindi pa tuluyang naghihilom.May hawak si Janine na ice cream na tsokolate. Ako naman ay vanilla. “Mommy, ang lamig po,” sabi ni Janine, sabay tawa habang tinatapik ang kamay niya.Napangiti ako. “Dahan-dahan lang, baka sumakit ang ngipin mo.”“Hindi po,” sagot niya, sabay dilat ng mata. “Matapang po ako.”Napatawa si Javier. Isang maikling tawa, pero sapat para mag-echo sa dibdib ko.“Talaga?” tanong ni Javier kay Janine, bahagyang yumuko para maging kapantay ang mukha. “Hindi ka nasisindak?”Umiling si Janine. “Hindi po. Si Mommy lang po ang takot.”Napalingon ako sa kanya. “Aba!”Natawa si Liza. “Ang cute niya,” sabi niya. “Ang daldal.”Tumango si Javier. “Oo nga.”Tinitigan ko sila. Ang natural ng galaw. Ang gaan ng usapan. Parang matagal na silang magkakilala. Parang pamilya. Parang kami noon..

  • Carrying My Ex-Boss Child   Chapter 82

    Maaga akong nagising kahit Linggo.Araw na dati ay sagrado sa akin—panalangin, katahimikan, pasasalamat. Ngayon, parang isa na lang itong araw na kailangang lampasan nang buo ang loob.Tumayo ako at dahan-dahang lumabas ng kwarto. Tahimik ang bahay. Mahimbing pa ang tulog ni Janine. Nakahiga siya nang patagilid, yakap ang stuffed toy na bigay ni Javier—ni “Tito Solomon.”Humigpit ang dibdib ko sa eksenang iyon.Isang laruan lang iyon. Isang simpleng kuneho. Pero para sa akin, parang simbolo ng papalapit na gulo. Ng mundo na unti-unting nagdidikit.Hinaplos ko ang buhok niya.“Hindi ko hahayaan,” bulong ko. “Hindi kita hahayaang masaktan.”Tahimik akong pumasok sa kusina at nagluto ng almusal. Nagprito ng itlog, nagsaing, nag-init ng tinapay. Habang gumagalaw ang kamay ko, gumagalaw din ang isip ko. Parang ayaw tumigil.Si Javier.Si Liza.Si Janine.Ako.Parang apat na piraso ng puzzle na pilit pinagsasama ng tadhana kahit ayaw ko.“Mommy...”Napalingon ako. Nakahawak sa pintuan si Ja

  • Carrying My Ex-Boss Child   Chapter 81

    Lumipas ang ilang araw.At sa panlabas, parang naging normal ang lahat.Gigising ako sa umaga, ihahanda ang baon ni Janine, ihahatid siya sa paaralan, babalik sa bahay, maglilinis, magluluto, mag-iisip ng mga dapat gawin. Parang ordinaryong buhay. Parang wala akong dinadalang sikreto. Parang walang lalaking akala kong patay na na ngayon ay nakatira ilang bahay lang ang layo.Pero sa loob ko ay araw-araw may bagyong dumadaan. Napapadaan pa rin kami ni Janine sa bahay nila Liza. Hindi na ako kinakabahan tulad ng unang beses. Hindi na ako napapahinto. Hindi na ako napapalingon nang biglaan. Panatag na ako sa isang bagay—naipaliwanag ko na kay Janine na hindi niya ama si Solomon. Na kamukha lang. Na nagkamali siya.At tinanggap niya.Hindi niya na tinatawag si Javier na “Daddy.”Hindi na niya tinatanong kung bakit magkamukha.Hindi na niya inuulit.Pero araw-araw naman siyang tumitingin.Araw-araw, sa tuwing dadaan kami sa harap ng bahay nila, mapapansin ko ang pagbagal ng hakbang niya. A

  • Carrying My Ex-Boss Child   Chapter 80

    “Daddy?”Parang may kumalabog sa loob ng ulo ko. Isang salita lang iyon. Isang tawag lang. Pero sapat para gumuho ang mundo ko sa harap ng gate ng maliit naming bahay.Narinig ko ang sarili kong paghinga—mabilis, mabigat, parang may humahabol. Naramdaman ko ang biglang paghigpit ng hawak ko sa kamay ni Janine. Halos mapisil ko ang maliliit niyang daliri sa kaba.“Daddy?” ulit niya, mas malinaw, mas sigurado.At doon ko nakita.Ang gulat sa mga mata nilang dalawa.Si Janine ay nakatingin kay Javier. Diretso. Walang alinlangan. Walang takot. Parang sigurado siya sa nakita niya.At ako? Parang tinamaan ng kidlat.“Janine...” bulong ko, nanginginig ang boses ko. Lumuhod ako sa harap niya, hinawakan ang magkabilang balikat niya, pilit na ngumiti kahit ramdam kong nanginginig ang labi ko. “Nagkakamali ka, anak.”Tumingin siya sa akin, kunot ang noo. “Pero mommy... kamukha niya si daddy...”Parang may sumaksak sa dibdib ko.Oo. Kamukha.Dahil siya nga iyon.Pero hindi ko puwedeng sabihin.“H

  • Carrying My Ex-Boss Child   Chapter 79

    Sakto ang oras nang dumating ako sa tapat ng maliit na paaralan. Alas-kuwatro ng hapon, at unti-unti nang nagsisilabasan ang mga bata, may mga bitbit na bag na halos mas malaki pa sa kanila, may mga magulang na nakatayo sa gilid, may mga batang tumatakbo diretso sa bisig ng ina.Hinahanap ng mga mata ko si Janine.Hindi ako nagtagal. Kita ko agad ang maliit niyang ulo, ang buhok niyang naka-ponytail, at ang dilaw niyang bag na halos kasing laki ng likod niya. Nakikipag-usap siya sa isang batang babae, mukhang animated, parang may kinukuwento.“Janine,” tawag ko.Lumingon siya, at sa sandaling nakita niya ako, lumiwanag ang buong mukha niya. Parang may sinindihang ilaw.“Mommy!” sigaw niya, sabay takbo papunta sa akin.Lumuhod ako at sinalubong siya ng yakap. Mahigpit. Parang ayokong bitawan. Parang kailangan kong ipaalala sa sarili ko na ito ang dahilan kung bakit ako matatag.“Kamusta ang first day mo?” tanong ko habang inaayos ang buhok niya.“Masaya po!” sagot niya agad. “May frien

  • Carrying My Ex-Boss Child   Chapter 78

    Sakto pa lang na tuluyan akong nakapasok sa bahay at naisara ang pinto sa likuran ko ay doon bumigay ang tuhod ko. Hindi ako umiyak. Hindi ako sumigaw. Basta na lang akong napaupo sa sahig, nakasandal sa pinto, at nakatitig sa kawalan.Tahimik ang loob ng bahay.Masyadong tahimik.At sa katahimikang iyon, mas lalo kong naririnig ang tibok ng puso ko—mabilis, magulo, parang may hinahabol na sagot na ayaw magpakita.Si Javier.Buhay na buhay. Paulit-ulit iyong umiikot sa utak ko.May amnesia.May bagong pangalan.May “asawa.”At may kwentong hindi tugma sa katotohanan.Hindi ko puwedeng sarilinin ito. Hindi ko kayang sarilinin ito.Huminga ako nang malalim at tumayo. Parang may apoy sa dibdib ko na hindi mapakali. Kinuha ko ang cellphone sa mesa, nanginginig ang kamay ko habang hinahanap ang pangalan ni Eli sa contacts.Isang tawag lang.Isang tawag para sabihin ang katotohanan.Isang tawag para hindi ako mabaliw.Pinindot ko ang call.Isang ring.Dalawa.Tatlo.“Sol?” sagot niya, halat

More Chapters

You may also like

Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status