KABANATA 4: ISANG INA

Sumapit ang gabi hindi ako pinatulog ng konsensiya ko. Walang kibo si nanay at nagkulong ng kwarto. Kaya kinabukasan maaga akong nagising para gawin ang palagi ko ng ginagawa sa bahay. Linggo ngayon at magsisimba ako pagkatapos nito.

Dinaanan ko pa ang ibang kapitbahay na nais o-order ng kakanin.

"Dalawang bilao sa akin Den puro kutsinta lang ha."

"Sige po Te Pacita"

Tumungo ako sa sumunod na bahay.

"Ay isa lang sa akin gaya pa rin ng dati na puto. Medyo out of budget pa ngayon, sa susunod na lang dadamihan ko."

"Okay lang Lumi. Salamat pa rin at babalik na lang ako bukas rito." paalam ko.

Malimit ang nag order ngayon kaya napagpasyahan ko ng tutungo sa simbahan namin. Mag a-alas nueve na din sa umaga. Late na ata Ako.

Inabot ako ng 10 minutes pagdating, tamang tama ang pagdating ng kora at pari. Mabuti na lang din may bakante pang mauupuan.

"TAO po" kakatapos lamang ng misa ay sinadya ko ng dinaanan ang bahay ni Carmelle.

Pansin kong maraming tao sa bakuran nila.

"Uy Eden naparito ka." nakilala ako nung isa malapit sa kinatatayuan ko. Nakabukas naman ang gate nila pero nahihiya akong pumasok.

"Bogart nandiyan ba pinsan mo?" Tanong ko ng makalapit siya.

May tinuro siyang direksyon kaya sinundan ko iyon ng tingin.

Nandoon si Carmelle tumulong sa pag iihaw ng barbecue.

"Pasok ka uyy. Eto naman parang others." pabirong sabi at nilahad ang kamay sa akin para pumasok.

"Salamat may pag uusapan lang kami."

"Kung ganun lapitan mo lang. Matutuwa pa yan."

tumango ako nang makapasok sa bakuran nila.

"Carms." tawag ko ng malakas na boses. Nakuha ko naman atensyon niya ng lingonin Ako.

"Dzai! Halika, kain tayo may despidida Kasi kami konti lang pam-pamilya." natatawang sabi niya na pinagtuturo ang ibang kamag anak.

"Nakakahiya. Hindi dumaan lang talaga ako dito tungkol dun kahapon." pinaypayan niya ang bagong batch ng barbecue na sinalang.

"Ayy Oo nga pala. Huwag mo ng isipin iyon-" may sinenyas siya sa ibang bata. Iyon pala pabigyan Ako ng plastic na upuan.

Tinanggap ko iyon.

"Saan ka ba galing. Bihin na bihis ka." sumulyap siya sa suot kong damit. Babalik na naman ang atensyon niya sa pinaypayan na barbecue.

"Galing ako sa simbahan, nagsimba lang Kasi linggo ngayon." aniya ko.

"Ah ganun ba. Nga pala binilhan na kita ng ticket." sabi niya nang hinawi ang tumatabing na buhok sa mata.

"Anong ticket?" naguguluhan kong Tanong.

Siya naman napahinto sa ginagawa at pumamewang.

"Ng Eroplano dzai. Bukas ng madaling araw flight natin. Balak ko naman talagang puntahan ka after nito. Since nandito ka naman edi sasabihin ko-" napakurap kurap siya . Tumagilid ang ulo niya ng tignan ako ng diretso.

"Wait Wala kang alam?" bulalas niya ng napahawak sa baba niya.

Huh? Anong nakain nito. Bakit niya naman Ako bibilhan na hindi naman ako pinayagan ni nanay.

Humagalpak siya ng tawag ng may napagtanto, mas lalong pinagtataka ko. Pinagtitinginan na kami ng ibang tao.

"Family please continue what you were doing there, don't mind us." pa english niya pang sabi ng lingunin ang mga ito.

Nanatiling clueless ang mukha ko.

"Naparito Ako para sabihin sayo na hindi pumapayag si Nanay. Nagalit pa nga, pasensiya na kung tatanggihan ko iyong offer-"

"Oh my dear God!" dismayadong tugon niya. Sa kabila ng tinig na iyon malawak ang ngiti niya. Hindi ngumisi na talaga siya.

"Ano bang nakakatawa." pinandilatan ko siya ng mata.

Mukhang may mali sa pagkakaintindi ko.

Nilapag niya iyong paypay at mabilis pa sa alas kwatro siyang umakbay sa akin, Inakay ako papalayo sa maraming tao.

Nagpatianod Ako. Huminto kami ng ilang layo sa pinagmulan ng ingay at kasiyahan.

"Nagkausap na kayo ni Ante?"

"Oo naman hindi nga siya pumapayag."

"Talaga? Parang iba naman ang pagkakasabi niya kaninang alas singko." nagkukunwari siyang nag-iisip at napapasuklay sa buhok niya gamit ang daliri.

Nanlaki ang mga mata ko sa sinabi niya. "Pumunta si Nanay rito?" kapagkuwan ay pilya siyang ngumisi.

"Of course my dear childhood friend. May konting katanungan naman siyang sinabi. Maayos ko naman pinaliwanag sa kanya about sa magiging trabaho mo dun. And guess what Umo-o na si Alejandra. Makakapunta ka na ng Maynila Eden!"

Tila nabingi Ako sa mga sinabi ni Carmelle. Excited siyang binahagi na makakapunta na Ako sa matagal kong pinangarap na mapuntahan.

Namalayan ko na lang ang iba't ibang emosyon na bumaha sa kaloob-looban ko.

Si Nanay pumapayag na? Impossible. Anong dahilan kung bakit nagbago agad ang isip niya. I'm supposed to be happy but hearing all of these.

Pain suddenly kicking in, because I feel hurt, guilty and regret. I feel awful and selfish.

Ang overprotective kong Nanay na walang ginawa kundi alagaan, alalayan, arugahin, pinapakain, binihisan, pinapa-aral at higit sa lahat ang Nanay na palaging ipagtanggol ako sa kahit na sino ay...

Pumapayag na malayo ang nag-iisang anak sa kanya.

"Uyy saan ka pupunta?" tawag ni Carmelle sa akin ng tinalikuran ko siya.

"Uuwi Muna Ako sa Amin." tipid kong sagot.

NAABUTAN ko siyang nagdidilig ng halaman. Hindi ko man sinadyang maapakan ang lupa na nabasa ng tubig. Nadulas pa din Ako. Gulat na napalingon si Nanay.

"Ano bang pumasok sa kokote mo ng mag dive ka diyan." ang nakatulalang mukha niya ay napalitan ng pagkairita.

Pinagpagan ko ang aking bestida nang makabawi sa pagtayo.

"Nay alam ko na ho." ani ko.

Imbes na magulat, bigla niyang iniwas ang tingin ng nakasimangot. Doon na Ako lumapit sa kanya.

"Kailangan para naman tuluyan mo ng makalimutan ang gunggong na yon. Maaliw ka pa dun sa Maynila kaysa naman dito ka mabubulok sa pamamahay natin. Mas maiging marami kang alam na hindi ko kailanman naranasan-"

Kusang tumulo ang luha ko ng ibaon ang aking mukha sa dibdib niya. Natigilan siya. Mahigpit na yakap ang binigay ko kay Nanay.

Mabilis ang tibok ng kanyang puso.

"I love you Nay. Pangako hindi kita bibiguin, tutuparin ko lahat ng pangarap natin." naiiyak kong sambit. Tahimik siya pero naramdaman ko ang halik niya sa buhok ko.

"Basta para sayo Eden kaya kong magsakripisyo."

simpleng salita ngunit puno ng emosyon ang pagkakasabi niya sa mga katagang iyon. Tuluyan ng kumirot ang puso kong nanabik sa huling yakap ng Isang anak sa kanyang Ina.