Kabanata 3: ALOK

TINULUNGAN ko si Nanay sa mga pinamili niya. Bahagya kong tinabi ang mga iyon at inalalayan makaupo siya sa nag-iisang long sofa.

"Tinanghali ka ata nay, marami bang bumibili sa bayan?" saad ko matapos magmano sa kanya.

"Oo eh sinusumpong pa ako nitong rayoma ko." ngumiwi ang mukha niya tila may iniinda. Napahawak ako sa balikat niya.

"Okay ka lang po? Sana ako na lang ang tumulak sa bayan" nag-alala kong sabi.

Mabilis siyang umiling. Nagpapahid sa pawis na bumubuo sa noo niya.

"Ikuha mo lang ako ng tubig Den, nauuhaw ako bigla." mahinang tulak niya sa akin para tumayo.

"Sige nay." saglit ko siyang iniwan para kuhanan siya ng maiinom. Pagbalik ko nagsalita ulit siya.

"Nga pala sino iyong kakaalis lang na kotse. Nakita kong galing dito, nakasalubong sa sinakyan kong tricycle?" kalmado ang boses ni Nanay. Pinatapos ko muna siyang tumungga ng tubig.

"Si Kikay iyon Nay, Anak ni Victor at Connie. Naalala niyo ho sila?" natigil siya, naniningkit ang mga matang tumingin sa akin. Dahan-dahan akong naupo sa tabi niya.

"Kikay? Hindi ba doon na iyon naninirahan ng Maynila." kunot noong sabi niya. 

Nakita niya akong napakibit balikat. Inaabot niya iyong isang newspaper sa may lamesa. 

"Nay totoo po ang sinasabi ko." natatawang sabi ko. Bigla ba naman akong hampasin.

"Papaano nga hindi ba naglayas iyon kasi nagrebelde-" tila siya pa ang nainis. Napakamot ako sa leeg ko.

"Aba anong nakakatawa Eden. Baka nakalimutan mo panay ang paninira ng nanay niya nung nahulog kayo pareho sa puno. Ikaw ang sinisi ng batang iyon hind-" Maagap ko siyang pinahinto sa bilis ng pagsasalita. Inirapan niya ako, hinahawi ang hintuturo kong nakaharang sa bibig niya.

"Kalma ho. Okay naman po kami at isa pa ang liliit pa namin dati. Kaya nga pumarito siya kanina para makipag ayos, may dala pa siyang pasalubong." nginuso ko ang nakapatong na paperbag sa gilid niya lang din.

"Plastic ang ganyan na tao." kumikibot ang bibig niya. Malaki talaga ang hinanaing niya sa pamilya ni Carmelle. Away bata lang naman ang nangyari noon pinalaki pa ng aming mga ina.

"Hay ewan ko sayo nay." Tumayo na ako para tumungo ng kusina. Kailangan ko na palang magluto sa pananghalian namin. 

Sa kalagitnaan ng pagpapakulo ko ng tinolang manok. Sumilip ako sa gawi ni Nanay. Nakaupo pa din naman siya, iyon nga lang napatawa ako ng tahimik.

Padabog niya kasing hinalungkat ang dala ni Carmelle. Akala ko ba ayaw niya. Nakita ko pa paano umamo ang mukha niya ng kumagat ng tobleron chocolate. Napailing iling kong binalingan ang niluluto ko.

Minsan kasi pahirapan ng pride ang nasa dugo nila. Hindi nakapagtataka nakuha ko iyon sa kanya.

"KAIN na ho." Si nanay ang nag lead ng dasal bago kami nagsimulang kumain. Habang nasa kaligatnaan ng aming pananghalian. Naisip ko iyong offer ng aking kababata.

Pinagmasdan ko siyang abala sa paghiwa ng karne.

"Ikaw ang gusto kong papalit sa former work ko dun sa Manila." 

"Teka lang Carms, bakit ako ang ipapalit mo. Edi mawawalan ka ng trabaho." napatampal naman siya sa noo niya.

"Hindi na ako mawawalan ng trabaho kasi magreresign naman na ako. Kumbaga ikaw ang papalit sa posisyon ko. Grab mo na." pamimilit niya.

Tama kaya na papayag ako. Pero tiyak hindi iyon aayon.

"Ayaw mo ba?"

"Wait lang pag iisipan ko muna."

"Kung natatakot ka sa Nanay mo. Ipa-intindi mo na lang hanggang sa papayag siya. Luluwas na ako sa susunod na araw. Babalik din agad ako ng Manila, may aasikasuhin pa din akong iba."

"Ba't ang bilis naman ata ng pag-alis mo kakauwi mo pa lang dito." hindi ako makapaniwala na nakaya niya pang iwan ang mga magulang muli para magpunta agad pabalik ng Maynila. 

"Dapat ngayon palang pag-iisipan mo na para malaman ko bukas ang magiging desisyon mo. Tandaan mo hindi ka na bata na palaging aasa sa nanay mo. Be independent dzai walang mawawala dun."

"Nay?" tawag kong pansin sa kanya. Tamad siyang nag angat ng tingin na kagagaling sa pag-ihip ng sabaw.

"Den?"

Nangangapa ako ng isasagot. Tama pa ba itong sasabihin ko o mamalasin. Inabot ko ang baso na puno ng tubig.

Pinagmasdan niya akong umiinom. Nakakalahati ko pa iyon.

Halos mapatalon ako ng tumunog ang kutsara na tinabi niya sa plato. Ninerbyos ako bigla

"Natameme ka agad diyan."

Humilig ako sa sandalan ng upuan. Siya naman mabagal ang pag nguya ng karneng manok. Puno ng pagtataka ang ipinakita niyang tingin.

"May iba pa kasing pinunta ni Carmelle rito kanina. Hindi lang iyong pangkamustahan kundi nang-aalok ng -" nauutal kong sabi. Nakaabang ako sa kilos ng kanyang kamay, hawak ang sandok para pangkuha  ng gulay sa mangkok.

"Anong klaseng alok ba iyan. Kung nakakaganda iyan sa future mo edi okay lang tanggapi-"

"Ako po iyong ipapalit niya bilang Personal Assisstant sa Maynila!" 

Pareho kaming nagulat nang magkasabay na bumitaw ng salita. Bahagya akong yumuko ng mabitiwan niya ang sandok pabalik sa mangkok.

Umalingawngaw iyon kahit hindi naman kalakas ang pagbagsak nun. Kumabog ng malakas ang puso ko lalo ng hindi ito makaimik.

Pagkaraan binasag niya din ang nakakabinging katahimikan.

"Anong trabaho iyan." malumanay na sabi niya. Hindi iyon tanong.

"Parang secretary po pero ako ang taga asikaso, tagadala."

"So parang katulong, Utility?" Suminghap si Nanay ng hindi ako makasagot. Napangunahan ako ng takot.

"Kailan?" nagpatuloy siyang kumain ng kanin upang pigilan ang sarili na huwag ako bulyawan. Basang basa ko na ang mannerism ni Nanay.

"Kung papayag ka po... Sa susunod na araw ang alis namin." pikit matang tugon ko.

"Mas mabuting mag pokus ka muna sa kursong tinapos. Gusto ko maging guro ka sa hinaharap" binasa ko ang labi kong natutuyo kahit pa kakainom ko pa ng tubig.

"Sayang naman po nay."

Bumibigat ang sagutan namin. Nang magtama ang aming tingin mag ina, nahinuha kong hindi na maganda ang naging reaksyion niya. Namumula ang bandang dibdib niya at magkadugtong na halos ang dalawang kilay.

"Anong ibig mong sabihin Eden." mahinahon ngunit may bantang salita na binitawan niya.

"Pero kasi nay mas may advantage na pasukin ko ang ibang klase na trabaho para may experience ako kahit naman-" padabog siyang tumayo at nilampasan akong hindi natapos ang sasabihin.

Nalaglag ang panga ko ng iwan niya ako mag-isa. Sinundan ko si Nanay ng tingin na puno ng pagsusumamo. Na sana tignan niya ako na hindi na dapat tratuhing bata. 

"Nay" winaksi niya ang braso kong pilit siyang hawakan sa oras ng dumaan siya sa akin.

"Bahala ka Eden" Iyan ang huling sinabi niya ng tuluyang lumaho ang likod niya ng makapasok ng kwarto.

Bumagsak ang braso ko ng mapagtanto ang ginawa ko. Hindi ko na dapat pilitin kung ayaw niya. Bukas ko nalang kakausapin si Carmelle. Ayaw ni nanay kaya makinig na lamang ako sa nag-iisang taong na naniwala sa akin.