LOGIN"Hindi mo kailangang magpanggap na bayani at magpaawa sa harap ko ngayon dahil ang bawat sugat at pasa na nakuha mo ay hinding-hindi kailanman makakabura sa katotohanang ikaw mismo ang may kagagawan kung bakit kami lumayas nang luhaan noon!" ang mariin, matalim, at walang katumbas na lamig kong sigaw habang nakatayo ako nang tuwid at mayabang sa gitna ng malinis na silid ng ospital, nakadekwat ang aking mga braso habang pinapanood ko siyang nakahiga at nakatitig sa akin nang may basang mga mata at nanginginig na labi."Alam ko... alam ko na huli na ang lahat para humingi ng tawad sa mga panahong sinaktan at pinahiya kita, Loraine, pero sana ay maintindihan mo kahit sa konting paraan na ang pagliligtas ko kay Eliana ay hindi para sa sarili kong konsensya kundi dahil hinding-hindi ko kakayanin ang mabuhay sa mundong ito kapag may nangyaring masama sa inyong dalawa," ang nanginginig, basag, at pautal-utal na sagot ni Rafael habang pilit niyang iniaangat ang kanyang mabigat na katawan mul
"Kailangan ba talagang isugal mo ang buhay mo at magpakabayani nang ganyan para lang sa bata gayong may sarili naman kaming mga security guards at armadong tao na magtatanggol sa kanya laban sa kahit sinong demonyo?" ang malamig, pormal, at may halong inis kong tanong habang nakatayo ako nang tuwid sa tabi ng puting hospital bed kung saan kasalukuyang nakahiga si Rafael, ang kanyang kaliwang balikat ay balot na balot ng makapal na benda habang ang kanyang mukha ay maputlang-maputla pero nakatitig sa akin nang may malungkot, nanghihina, at nagmamakaawang mga mata na parang kinakain ng konsensya."Wala akong pinagsisisihan sa ginawa ko, Loraine, kahit pa abutin ko ang hangganan ng kamatayan, dahil ang tanging nasa isip ko noong mga oras na iyon ay ang kaligtasan ni Eliana at ang katotohanang hinding-hindi ko kakayanin kung may mangyaring masama sa kanya o sa iyo," ang mahina, pautal-utal, at nanginginig na sagot ni Rafael habang dahan-dahan niyang iginalaw ang kanyang kanang kamay para
"Sige, ikanta niyo na ang lahat ng nalalaman niyo tungkol sa nag-utos sa inyo dahil kung hindi ay sisiguraduhin kong sa piitan na kayo tatanda habambuhay!" ang galit kong sigaw habang nakatayo ako sa harap ng dalawang lalaking inaresto ng aking security team sa backstage area, ang aking kaliwang balikat ay balot ng makapal na benda at patuloy pa rin sa pagtagas ng kaunting dugo."Wala kaming kinalaman sa sinasabi mo, mister... pinag-utos lang sa amin iyon ng isang kliyente na nagbayad ng malaking pera para kunin ang bata!" ang nanginginig na tugon ng unang suspek habang nakayuko siya sa semento ng interrogation room, ang kanyang mga kamay ay nakaposas sa bakal na mesa."Huwag na kayong magsinungaling pa dahil hawak ko na ang bank transfer records at ang tawag sa telepono na nagmula mismo sa cell phone ni Sophia Delgado mula sa loob ng pambansang piitan!" ang madiin kong bulyaw habang ibinagsak ko ang kopya ng mga ebidensya sa ibabaw ng mesa, ang tunog ng papel ay nagpatahimik sa kanil
"Tumakbo ka na papunta sa dressing room ni Mommy at huwag na huwag kang lilingon sa likod mo kahit anong mangyari sa paligid mo!" ang nanginginig ngunit mariing sigaw ko habang marahas kong itinulak palayo ang isang lalaking may hawak na matalim na patalim na sumusugod direkta sa kinaroroonan ni Eliana sa backstage area ng high-profile fashion expo ng Étoile Noire."M-mister! Natatakot po ako... nasaan po si Mommy?" ang umiiyak na sagot ng bata habang nakatingin siya sa akin nang may matinding takot sa kanyang mga mata, ang bereken na munting katawan ay yumayanig sa gitna ng magulong backstage kung saan nagkalat ang mga nasirang costume, mamahaling pabango, at makeup tables."Pumunta ka na doon sabi eh!" ang muli kong bulyaw habang mabilis kong sinangga ang saksak ng pangalawang thug gamit ang aking kaliwang braso, ang matalas na blade ay tuwirang bumaon sa aking laman at nagpakawala ng mainit at mabilis na agos ng dugo na agad na namula sa aking suot na puting polo.Isang matinding d
"Siguraduhin ninyong hindi kayo magkakamali sa gagawin ninyong pag-atake sa backstage area dahil kung mabibigo kayo ay isasama ko kayo sa pagbagsak ko sa kulungan!" ang nanggigigil at nanginginig kong bulong habang mahigpit kong idinikit ang aking tainga sa maliit na plastic phone ng piitan, ang aking mga mata ay nanlilisik sa matinding poot habang kausap ko ang aking huling criminal associate mula sa labas."Wag kang mag-alala, Miss Sophia, kilala mo naman ang grupo namin kapag pera ang usapan... kukunin namin ang batang babae sa gitna ng fashion expo ng Étoile Noire at gagawin naming pain para lumuhod sa atin ang yaman ng mga Villareal," ang nakaka-lokong sagot ng lalaki sa kabilang linya bago ko marahas na ibinaba ang receiver sa unit nito.Isang matinding decisive action at power shift ang biglang umikot sa aking isipan habang nakatayo ako sa madilim na sulok ng aking kulungan. Ang pagkakaaresto sa akin at ang pagtanggi ng hukom sa aking bail ay hindi nagpatigil sa aking pagnanais
"Isinusumpa ko sa iyo, Rafael, na sisingilin kita sa bawat segundong paghihirap ko sa loob ng kulungang ito dahil ikaw ang may kasalanan ng lahat!" ang malakas at nagwawalang sigaw ni Sophia habang ikinukubli ng mga guwardiya ang kanyang mukha sa harap ng napakaraming mamamahayag sa labas ng regional trial court."Tumahimik ka diyan, Sophia, dahil ang tanging sumpa na dapat mong katakutan ay ang sarili mong kasakiman na kusang sumira sa buong buhay mo," ang malamig kong tugon habang dahan-dahan akong naglalakad palayo sa witness stand, ang aking sapatos ay lumilikha ng seryosong tunog sa makinis na sahig ng courtroom."Mr. Villareal, may nais pa po bang idagdag ang inyong kampo bago tuluyang isara ang unang araw ng paglilitis laban sa aking kliyente?" ang pormal na tanong ng defense attorney ni Sophia na kitang-kita ang matinding kaba at panginginig sa kanyang boses habang nakatitig sa mga hawak kong dokumento."Wala na akong sasabihin sa isang taong walang kaluluwa, dahil ang bawat s
"Gising ka na ba talaga o balak mo na namang magpatay-patayan diyan sa kama para kaawaan kita, Loraine?" bulyaw ni Rafael mula sa siwang ng pinto, ang boses niya ay may kasamang malupit na kalabog ng kahoy na yumanig sa aking ulunan."Gising na ako, Rafael, inaayos ko lang itong unan ko," sagot ko
"Tumabi ka nga sa pinto, Loraine, hindi mo ba nakikitang nakaharang ka sa dadaanan ko?" bulyaw ni Rafael habang isinusuka ng malamig na hangin ng madaling araw ang kanyang nangangamoy alahas at alak na pigura sa loob ng foyer."Gusto lang naman kitang tulungan sa coat mo, Rafael, kanina pa ako nagh
"Rafael... bakit ka nandito?"Bulong ko habang nakahiga sa malaking kama ko sa loob ng malamig na kwarto. Hindi ko inasahan na darating siya nang ganito. Alas-tres na ng madaling araw, at ang amoy ng alak ay bumalot agad sa hangin nang bumukas ang pinto. Nakita ko siyang nakatayo doon, ang kanyang
"Ma'am Loraine, kailangan niyo na po bang ilagay itong truffle steak sa warmer dahil mag-aalas diyes na ng gabi," tanong ni Aling Maria habang nakahawak sa gilid ng apron niya, bakas sa mukha ang pagod at labis na pag-aalala sa akin."Huwag muna, Aling Maria, parating na si Rafael dahil nangako siy







