Share

Chapter 7

last update Last Updated: 2025-12-14 06:02:17

Eighteen red roses, eighteen candles.

Debut ni Vanessa ngayon, araw na inaabangan niya, araw na inaabangan ng lahat. Kulang ang salitang kaligayahan kung iyon ang ihahalintulad sa nararamdaman ni Vanessa. Pakiramdam niya, parang nakalutang siya sa ulap.

A dream birthday party. A venue with full of pink balloons, a baby pink lights mixed with white lights that covers the whole venue, a sweet music that hugged each person in the venue, rose petals envelopes the whole carpet, a big chandelier and a huge birthday cake.

She released a smile, her pure black eyes that saying she was really surprised. Isa lang naman ang nakakaalam sa dream birthday party niya — si Gian, his ultimate one and only crush, wala ng iba.

Inilibot niya ang kaniyang paningin sa buong venue, all her friends was there, witnessed her dream birthday party. Party na siyang pinapangarap niya talaga. Dahan-dahan siyang bumaba sa hagdan ng bahay nila, sa bahay kasi nila isinagawa ang party niya pero hindi na iyon namistulang bahay dahil sa sobrang ganda at bongga ng design; in and out.

Nanghihinayang siyang tapakan ang mga petals sa bawat nadadaanan niya. Parang gusto niyang kunin na lang iyon at huwag ng apakan pa.

She was wearing a pink tube whole dress na ang Ate Sharon niya mismo ang may gawa. One-half of her back is open exposing her white bare back. Her whole bodies are hugged by her dress, hapit na hapit talaga iyon sa kaniyang katawan from her bust down to her waist. The dress was ankle length and a three inch above the knee right slight exposing also her good form white leg.

At age of eighteen, Vanessa already possess a best form of a woman body, namana niya iyon sa kaniyang ina. Katawan na hinahangad ng lahat ng kababaihan. Minsan nga ay may nagtatanong sa kaniya kung paano niya na-achieved ang ganitong katawan, ngiti lang ang isinasagot niya. Wala naman kasi siyang maisasagot dahil hindi naman niya alam kung paano.

Dumako ang tingin niya sa may utak ng party na ito, kay Gian. Sa lahat ng baklang naroon, si Gian lang ang hindi nagsuot ng gown. Her lips form a wicked grin, lalaking-lalaki ang crush ko ngayon ah? Bulong niya sa isip.

Tumayo ang katabi ni Gian — which is ang Daddy niya. Close talaga ang dalawa. Lumakad ang Daddy niya palapit sa kaniyang puwesto nang makababa na siya nang tuluyan sa hagdan.

“Happy birthday my princess,” bati ng Daddy niya habang nakangiti. Her Daddy is her first love, lahat naman siguro diba?

In so much happiness, she hugged her Daddy tight. “Thank you for everything, Daddy,” she whisper.

FIRST dance ni Vanessa ang kaniyang Daddy. Naging Daddy’s girl si Vanessa mula no’ng sumakabilang buhay ang kaniyang Mommy. Second dance naman niya ang kaniyang younger brother, si Jason. Kinukulit pa nga siya ng kapatid niya na tulungan sa panliligaw sa crush nito. Napahalakhak siya habang nagsasayaw silang dalawa, mukhang mauunahan pa siya ng kapatid niya.

“Ano bang pangalan ng crush mo?” tanong niya sa kapatid.

“Her name is Ellena. She’s so gorgeous Ate at ang talino pa niya.”

“Pangalan lang ang tinatanong ko Jason.” Napahalakhak na naman siya nang napakamot sa ulo ang sixteen years old niyang kapatid. “Mas matalino siya sa’yo?” intriga niyang tanong dito.

“Of course not. Mas matalino pa rin ako,” proud nitong wika. “Pero mas matalino siya sa Filipino, ang galing niyang magtagalog, Ate Van.”

A grin form in her lips again. “Yes or no lang naman ang sagot sa tanong ko, Jason.” Napakamot na naman ito sa ulo kaya napahalakhak siya. Binatang-binata na talaga ang kapatid niya. To think, sixteen years old pa lang pero may balak nang manligaw.

Iba talaga ang karisma ng mga Alvarez. Napangiti siya sa naisip.

Siya kaya kailan liligawan ng crush niya? Ito ang disadvantage ng mga babae, hindi puwedeng mag-first move. Sa lagay ba na ‘to, lalaki lang ang puwedeng manligaw? Ang unfair naman yata diba? Kapag babae ka, hanggang tingin ka na lang.

Ang swerte naman ng mga lalaki, for your eyes only ganon?

Last dance niya ang baklang si Gian. Ito naman kasi talaga ang may gawa ng lahat, ito ang nagpresenta na gawan siya ng party. Tila ba nag slow motion ang lahat nang ilahad nito sa kaniya ang kamay. Akala niya exaggerated lang ang mga writers kung mag describe pero totoo pala ang mga ganong kaartehan.

It was a dream come true para kaya Vanessa, dati ay pinapangarap niya lang na makasayaw ang crush niya. She didn’t expect all of this. Sobra-sobra na ang lahat ng ‘to kung ito ang regalo sa birthday niya.

Para sa kaniya si Gian ang pinaka-gwapo sa lahat, ‘yon nga lang berde ang dugo nito. But at this moment, hindi makikitaan ng kung anong kabaklaan ito habang kasayaw niya. He’s handsome, brooding and so adorable. Lalaking-lalaki rin ang amoy nito.

Inihilig niya ang ulo sa balikat ni Gian. “Thank you, Gian,” pasasalamat niya. Kulang ang salitang salamat pero alam niyang hindi naman humihingi ng kapalit ang lalaking ‘to.

“You’re welcome and happy birthday, Vanessa. Ang ganda-ganda mo ngayon,” sabi nito sa totoong boses. Ang lalaking Gian ang kausap niya ngayon. Ang lalaking Gian na gustong-gusto niya.

“Siyempre, ang ex-girlfriend mo ang nagtahi nga gown eh,” sabi niya habang tumatawa. Ex-girlfriend kasi ni Gian ang Ate Sharon niya, maliban pa roon ay best friend din ito ng pinsan niya.

Kung sakaling may magtanong sa kaniya kung kanino siya super insecure? Halatang-halata na sa pinsan niyang si Sharon at wala ng iba. Sino ba namang hindi maiinggit diba? Nasa pinsan niya ang taong gustong-gusto niya.

Pero hindi rin naman nagtagal ang relasyon ng dalawa dahil nagladlad si Gian at ginawa lang daw nito na cover girl ang pinsan niya. Hindi niya matukoy kung dapat ba siyang matuwa dahil nag break ang dalawa o dapat niyang ikalungkot dahil ang lalaking gusto niya ay bakla pala.

Pero hindi siya naniniwala na bakla ito kahit pa anong kalandian ang gawin ni Gian.

“Ew, nasusuka talaga ako kapag naaalala iyan, Vanessa. Para talagang napakasamang bangungot iyan.” Humalakhak siya sa sinabi nito. Try harder, Gian, bulong niya sa isip. Kahit anong gawin mo, hindi ako naniniwalang bakla ka.

“Anyways, honey. I love your body. Paano ka nagkaroon ng ganito kagandang katawan? Naiinggit talaga ako sa ‘yo,” sabi nito habang hinahaplos nang marahan ang katawan niya, dumadama at the same time.

Inggit ba talaga iyang nararamdaman mo, Gian?

“Well, Gian.”

“Janine, it’s Janine, Vanessa.”

Napahalakhak siya, ewan ba niya pero hindi talaga kayang tanggapin ng sistema niya na bakla si Gian. Kahit pilitin niya ang sarili ay ayaw hindi niya talaga kayang maniwala.

Malaki kasi ang pangangatawan nito at minsan niya na ring nakita ang six pack abs at ang V-line nito. Muntik na nga siyang matukso at hawakan iyon pero pinigilan niya ang sarili. Ang tanong, may abs ba ang totoong bakla? Kung meron man, sayang.

Minsan napapatanong siya sa sarili niya kung ano ang rason ni Gian at nagbabakla-baklaan ito? Pero kahit anong isip niya ay wala talaga siyang mahagilap na sagot. O baka hindi lang talaga niya kayang tanggapin.

“Okay, okay. Jessica,” tumatawa niyang sabi. “Thank you ulit ha?”

“Later ka na mag-thank you honey kapag nabuksan mo na ang gift ko sa ‘yo,” sagot nito sa kaniya at hinalikan siya sa noo. “Happy birthday again, honey.”

Nasabi na ba niya na ‘honey’ ang tawag sa kaniya ni Gian? Kaya mas lalong nahuhulog ang loob niya sa binata dahil sa mga sweet gestures nito. Na kay Gian na ang lahat ng gusto niya sa isang lalaki. Gwapo, mabait, sweet, caring, may nasasabi sa buhay at higit sa lahat, may abs.

A grin released by her pinkish and heart shape lips, nasabi pa niya talaga ang abs, ‘no? Extra package kasi ‘yon, kung sa pagkain pa ay extra rice na siyang hinahabol ng lahat. Magpapahuli pa ba si Vanessa? Syempre, hindi!

PUMUNTA siya sa mesa ng mga pinsan niya, no where to be found ang kapatid niyang si Jason. Siguro naghahanap ng tiyempo para maligawan ang Ellena nito. Samantalang ang Daddy naman niya ay tumabi sa mga ka-business partners nito.

“Hey, Vanessa! Happy birthday.” Narinig niyang sabi ng mga classmates niya. Lumapit siya doon. “Thank you guys, thanks for coming,” she said with a cheerful smile.

“Always welcome,” sabi ni Erick sa kaniya. “Gift ko pala,” dagdag nito na naging sanhi ng tilian ng mga classmates niya. Alam kasi ng lahat na may gusto ang binata sa kaniya, showy type kasi ito.

“Aysus,” tudyo niya habang tumatawa. “Nag-abala ka pa talaga Erick.” Natilian muli ang mga classmates niya. “You don’t have to,” dagdag niya.

“Patay basted. Sabi na nga bang wala kang pag-asa kay Vanessa eh,” sabi ng isang classmate niya kaya napakamot ng ulo si Erick. Baliw kasi itong classmate niya, ipagsigawan ba naman.

Erick is cute but still her heart belongs to Gian.

“Okay lang, friends pa rin tayo, Van, ha?” nakangiting wika ni Erick sa kaniya. She nod. Sino bang aayaw na maging kaibigan ang lalaking ‘to?

“By the way, enjoy the party guys. Maiwan ko muna kayo,” paalam niya at tinungo na ang table ng mga pinsan niya.

Tumabi siya ng upo sa Ate Sharon niya. Ang pinsan na kinaiinggitan niya. Wala itong kaalam-alam na nakakaramdam siya ng inggit dito, ito nga marahil ang dahilan kung bakit gusto niyang Education ang gusto niyang kunin sa college instead of taking Business Administration.

“Happy birthday, Vanessa,” sabi nito sa kaniya at may inilahad itong maliit na box. “Birthday gift ko for you,” patuloy ng Ate Sharon niya.

Sobrang bait ng Ate niya at sobrang talino pa, isa sa kinaiinggitan niya rito. Kahit hindi ito mag-tudo effort sa isang bagay ay nakukuha talaga ng Ate niya. Samantalang siya, kabaliktaran.

“Thank you, Ate,” nakangiti niyang pasasalamat sa pinsan.

“Open it, Van.” She nod at tinanggal ang ribbon sa gift. Cute iyon at favorite color niya ang ginawang gift wrapper. Ang sweet talaga ng Ate niya, lahat na lang yata ng katangian nito ay kinaiinggitan niya.

“Woaah! Book?” gulat niyang sabi nang makita ang laman ng gift na bigay nito. Ang libro na kinababaliwan niya. “Pa’no mo nalaman ang book na ito, Ate?”

“Ako ang nagsulat niyan.” Sharon smiled.

“Seriously?”

“Can I borrow my honey?” agad siyang napalingon ng marinig ang boses ni Gian. Si Gian lang naman ang tumatawag sa kaniya ng honey, wala ng iba. Hindi rin naman siya papayag na may iba pang tatawag sa kaniya ng ganoon.

“Of course, go ahead.” Ang Ate Sharon niya ang sumagot sa tanong ng binata. Tumayo siya at inayos ang gown niya bago tumingin sa kaniyang pinsan.

Matamis na ngumiti siya sa kaniyang pinsan. “Thank you sa gift, Ate. You’re one of my favorite author.”

Hindi niya inakalang ang writer na sinusubaybayan niya ay ang pinsan niya. Ang liit lang talaga ng mundo. Parang gusto na naman niyang mainggit dito.

Hinawakan ni Gian ang kanang kamay niya. She look at him, confused. Bakit nito hinawakan ang kamay niya? Anong ibig sabihin ng kinikilos ni Gian?

“Let’s go up. Nando’n sa kuwarto mo ang gift ko.” Excited siyang tumingin kay Gian dahil sa sinabi nito.

“Really?” tanong niya rito habang hindi mapawi ang ngiti niya sa labi.

“Ahuh, let’s go?” aya nito sa kaniya. Tumango siya.

She can’t explain the happiness she’s feeling right now. Tila ba panaginip lang ang lahat. Kung parang kay Cinderella man ang nangyayari sa kaniya ngayon, ayaw niyang pumatak ang alas-dose at bumalik sa normal ang lahat.

Kung panaginip lang din ito, ayaw na niyang magising pa siya. Gagayahin na lang niya si Sleeping beauty.

Binuksan ni Gian ang pinto ng kuwarto niya nang makarating silang dalawa sa kuwarto. Naunang pumasok ang lalaki upang pagbuksan siya ng pinto, sumunod siya rito. Her eyes literally grew bigger and her pinkish lips were slightly open. Isang malaking box ang nakalagay sa kama niya.

“Is this for real?” she asked.

“Why don’t you open it?” That’s the sign na dahan-dahan siyang lumapit sa kaniyang kama. She hold the ribbon and pull it.

Nang mahubad niya ang ribbon ay dahan-dahan niyang binuksan iyon. Doble ang pagkamangha niya kumpara kanina. Gian didn’t failed to make her surprise, every now and then.

Kinuha niya isa-isa ang mga libro na siyang laman ng kahon. Amoy na amoy niya ang halimuyak ng mga librong nahahawakan niya. She count it and it turns out that eighteen books in one big box. Nilingon niya ang lalaki at matamis na ngumiti.

“Oh my God!” bulalas niya. “You’re the best.” Mabilis niya itong ginawan ng halik sa labi na siyang ikinagulat ng lalaki. “Can you be mine?” tanong niya.

“No, ayoko sa bata.

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • Chasing the Arrogant Instructor (Tagalog Version)   Chapter 30

    KUMIKISLAP na mga mata at nakangiting mga labi ang bawat tao na nadadaanan niya. Mahigpit ang hawak niya sa bulaklak na si Mae pa ang nag-design. Kulang ang salitang saya kung ihahambing sa nararamdaman niya. Ni kahit si William Shakespeare ay hindi kayang ipahiwatig ang tindi ng nararamdaman niya.Akala niya hindi na magaganap ito. Akala niya hanggang panaginip na lang ang lahat. Akala niya hanggang sa imahenasiyon na lang talaga siya. Akala niya hindi na mapapalitan ang remembrance niya sa kasal niyang nagtila araw ng mga patay.Ang pangarap niyang beach wedding ay natupad na rin ang pangarap niyang makalakad sa aisle ay natupad na rin. Natupad na rin sa wakas.Sino bang mag-aakala na sa kasal din pala sila mauuwi ni Gian? Sinong mag-aakala na ang maarte na bakla ay magiging lalaki rin pala? Sinong mag-aakala na ikakasal ulit pala siya?Ang dami mang nangyari, ang dami mang problema na hinarap nila pero heto, sila pa rin, matatag pa rin.Sa mali man na paraan niya pinilit si Gian pe

  • Chasing the Arrogant Instructor (Tagalog Version)   Chapter 29

    NAPABUNTONGHININGA si Vanessa. Lahat ng maaari niyang maging posisyon sa pagtulog nang gabing iyon ay nasubukan na niya pero ayaw pa rin talaga siyang dalawin ng antok, naging mailap iyon sa kaniya. Dapat kaya siyang magpasalamat dahil stranded ang pinsan niyang si Sharon sa Cagayan kaya nagkaroon siya ng magandang pagkakataon na tumira pansamantala sa lungga ng baklang si Gian.Parang ang sama ko naman kung ganoon, oportunista.Bumangon siya sa kama at binuksan ang pinto ng kuwarto na papuntang terrace. Yumakap agad sa kaniya ang malamig na hangin dulot ng bagyo. Hindi naman kalakasan iyon sa lugar nila pero sapat na para magdulot ng lamig na hangin. Tumingin siya sa halos hindi na makitang buwan.Ang dami na niya talagang kasalanan, lumayas na naman siya sa bahay nila. Hindi niya rin maintindihan ang sarili, gustong-gusto niyang sawayin ang Daddy niya. Gaya ngayon, ayaw na ayaw ng Daddy niya na sumabak siya sa magulong mundo ng showbiz pero sumuway na naman siya. Iyon kasi ang traba

  • Chasing the Arrogant Instructor (Tagalog Version)   Chapter 28

    MATALIM na tingin ang ibinigay niya sa asawa na bagong bihis at kalalabas lang sa sarili niyang banyo. Wala siyang ibang nagawa kunʼdi ang papasukin ito sa bahay nila dahil iyon ang utos ng kaniyang Daddy. Si Daddy ang batas, si Daddy ang nasunod.Pagpasok nila sa bahay kanina ay agad na sumalubong si Manang Celia na bitbit ang mga damit na gagamitin ni Gian. Ang pagpaikot na lang ng mga mata ang nagawa ni Vanessa.Umayos siya sa kaniyang pagkakaupo sa kama at nilagay sa mga hita ang laptop habang nagpapatuyo ng buhok ang asawa. Ayaw man niyang aminin pero ang guwapo talaga ni Gian.Sa sobrang guwapo ng asawa mo, nakuha pang humanap ng number two, bulong niya sa isip.Hindi talaga mapagkakatiwalaan eh.Hindi siya makapag-concentrate sa binabasa niyang kuwento kaya nagbukas na lang siya ng another tab at nag-log in sa Facebook. Ilang araw na rin siyang hindi nadadayo roon dahil sa mga nangyari sa kaniya.Napansin niyang umupo ang asawa sa tabi niya kaya binigyan niya ito ng matalim na

  • Chasing the Arrogant Instructor (Tagalog Version)   Chapter 27

    MATAPOS niyang isara ang kulay rosas na kurtina sa kaniyang kuwarto ay nakarinig siya ng tatlong katok kasabay ng pagbukas ng pinto.“Hindi mo ba lalabasin si Gian?”Boses iyon ni Manang Celia. Hindi niya ito nilingon para ibigay ang tugon niya. Ayaw niyang harapin si Gian dahil naaalala lang niya kung gaano ito kagago. Ewan, pero tuwing naririnig niya ang pangalan ng asawa ay kumukulo na ang dugo niya. Sapat na ang pangalan nito para tumaas ang kaniyang dugo.“Malakas ang ulan sa labas, baka magkasakit ang asawa mo,” dagdag pa ni Manang Celia.“Should I care? Noʼng ako ang nasa hospital, nasaan siya?” malamig niyang tugon sa ginang habang nasa kurtina pa rin ang tingin.“Vanessa, huwag mo munang paandarin ang katigasan mo.”“Hindi naman, Manang. Ibinabalik ko lang kung anong binigay niya—”Hindi pa niya natatapos ang sasabihin ay muli niyang narinig ang pagbukas at pagsarado ng pinto.Ano bang mali ko? Bakit galit silang lahat sa ‘kin? Kay Gian dapat sila magalit, hindi sa ‘kin.Laba

  • Chasing the Arrogant Instructor (Tagalog Version)   Chapter 26

    LUMIPAS ang dalawang araw, nakauwi na siya sa bahay nila. Nabalitaan niyang bumalik pala ng America ang kapatid niyang pinaglihi sa kaduwagan. Hindi yata kayang panindigan ang sinabing hahanapin nito si Ellena. Naaawa siya kay Jason pero kailangan nitong matuto.Naputol ang kaniyang pagmumuni-muni nang may naglagay sa kaniya ng tasa sa kaniyang mesa kung saan nakalagay din ang ginamit niyang laptop kanina.“Hindi ka ba hahanapin ni Gian?” tanong ni Manang Celia. Bago siya sumagot ay inabot niya ang tasa.“Salamat, Manang,” nakangiti niyang sagot.Hindi niya alam kung bakit hanggang ngayon ay hindi pa rin siya naaalala ni Gian o sadiyang nalilibang na iyon sa bago nito. Bago ba talaga? Baka nga mas nauna pa ito sa kaniya.Pampalipas-oras lang ba talaga ako, Gian? Sana hindi na lang tayo umuwi rito.Hanggang sa nakalabas na siya ng hospital ay hindi na muling dumalaw pa ang magaling niyang asawa.“Vanessa? Ano ba talagang nangyari? Nag-away ba kayo kaya ayaw mong umuwi sa inyo?”Huminga

  • Chasing the Arrogant Instructor (Tagalog Version)   Chapter 25

    SA nakabukas na bintana nakatuon ang paningin ni Vanessa. Tila nag-uusap ang mga mata niya at ang mga dahon na hinahampas ng mahinang hangin. Malakas ang mga patak ng ulan na sumasabay sa pighati na nararamdaman niya. Ulan na parang naging simbolo ng kaniyang kasawian.Katulad nang narinig niya sa balita, may paparating daw na bagyo. Mukhang sasabayan talaga siya ng langit sa pagdadalamhati. Mukhang nais talagang sabayan ang bawat pagtulo ng kaniyang luha.Akala niya may makakasama na siya. Akala niya hindi na siya muling mag-iisa. Akala niya magiging ganap na ina na siya. Pero bakit ganito ang nangyari? Bakit ganoʼn?Bakit pumayag ang Maykapal na masawi ang anak niya? Bakit?Kailan matatapos ang bangungot na ito?Simula nang magising siya pagkatapos ng kaniyang operasiyon ay walang salitang lumabas sa bibig niya. Ayaw niyang magsalita. Ayaw niya. Parang gusto na lang niyang tingnan ang kawalan.Ang kawalan na sinasabayan ang kaniyang kalungkutan.Alam naman niyang hindi siya naging m

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status