CHAPTER 5

EVANGELINE POV

Naramdaman ko ang mabilis na paghigpit ng hawak ni Gideon sa bewang ko.

"Ibinebenta na nila ngayong gabi?" malamig at matalim ang boses ni Gideon habang nakatitig sa tauhan niyang hinihingal sa p***o.

"Opo, Boss. Sa mismong underground vault ng Grand Regency Hotel sa BGC," ulat ng tauhan. "Ang akala ng lahat Biyernes pa ang Gala, pero pinalabas lang pala 'yun ni Magnus para maging diversion. Ngayong gabi gaganapin ang auction para sa client list ng Ordo Dei. Dumating na rin ang mga buyers mula sa Russian syndicate."

Umakyat ang matinding kaba sa dibdib ko.

Kung maibebenta na ni Ignacio ang client list ngayong gabi, mawawalan ng silbi ang lockbox ni Mama. At kapag nangyari 'yun, mawawalan din ako ng halaga kay Gideon—at mas lalong mawawalan ako ng pagkakataong mabawi ang pamanang para sa akin at maiganti ang sarili ko.

Dahan-dahang binitawan ni Gideon ang bewang ko at mabilis na humarap sa kaniyang desk. "Ihanda ang tactical team. Aalis tayo sa loob ng sampung minuto."

"Teka," harang ko sa kaniya habang mabilis siyang nagkakarga ng bala sa kaniyang baril. "Sama ako."

Napatigil si Gideon at tiningnan ako nang matagal, tila ba sinusuri kung nasisiraan na ako ng bait. "Hindi ito simpleng ensayo, Evangeline. Live-fire zone ang pupuntahan natin. Mapapatay ka doon."

"At kapag naiwan ako rito, hahayaan lang kitang kunin ang pera nang wala ako?" hamon ko sa kaniya. "Ako lang ang nakakaalam ng backdoor encryption ng Ordo servers. Kahit pa mapasok niyo ang vault, hindi niyo mananakaw ang pondo at hindi niyo mababara ang transfer nang wala ang master bypass key ko. Kailangan mo ako."

Inilagay ni Gideon ang baril sa kaniyang holster, lumapit sa akin, at yumuko para magpantay ang paningin namin. Amoy na amoy ko ang mabigat na amoy ng pulbura at tabako sa kaniya.

"Kung sasama ka, isuot mo 'to," utos niya sabay hagis sa akin ng isang bulletproof vest at isang maliit na silenced pistol. "At kapag sinabi kong dumapa ka, dadapa ka. Malinaw?"

"Malinaw," sagot ko habang mabilis na isinusuot ang vest at ikinakasasa ang baril.

Pagkalipas ng kalahating oras, nakatago na ang itim na SUV ni Gideon sa nakadilim na VIP parking ng Grand Regency Hotel. Umuulan nang malakas sa labas, at ang patak ng tubig sa salamin ay kasabay ng mabilis na tibok ng puso ko.

Ginamit namin ang service elevator para makababa sa underground vault level. Kasama namin ang tatlo sa pinakamagagaling na mercenaries ni Gideon—lahat armado at nakatakip ang mga mukha.

"Naka-block ang signal sa ibaba," bulong ni Gideon habang hawak ang kaniyang MP5 submachine gun. "Sa oras na magbukas ang p***o ng elevator, diretso tayo sa control room."

Nang tumunog ang elevator at bumukas ang p***o, agad na bumungad sa amin ang dalawang guard na may hawak na automatic rifles. Bago pa man sila makasigaw, dalawang mabilis na putok mula sa silencer ni Gideon ang nagpabagsak sa kanila sa semento. Walang ligaw na galaw. Walang ingay.

Mabilis kaming tumawid sa madilim na hallway patungo sa server control room. Ginamit ko ang biometric thumbprint ko at ang itinagong pambihirang passcode para buksan ang glass door. Lumabas ang berdeng ilaw sa scanner: ACCESS GRANTED.

Pumasok ako sa loob at mabilis na tumipa sa main terminal. Lalabas na sana sa screen ang buong financial log ng Ordo Dei nang biglang mamatay ang mga ilaw at pumula ang buong silid.

WARNING: SECURITY BREACH DETECTED.

"Naka-trap ang system," gulat kong bulong habang sinusubukang i-override ang program. "Naka-link 'to sa main security system ni Magnus!"

Bago pa man makapagmura si Gideon, bumingaw ang bakal na p***o sa likod namin. Pumasok ang sunod-sunod na mga armadong lalaki na nakasuit, at sa gitna nila ay dahan-dahang pumasok si Ignacio Roxas—kasama si Consuelo at si Magnus Ortigas.

Malamig ang ngiti sa mukha ni Magnus habang pinapanood kami na nakapaligid sa terminal.

"Sabi ko na nga ba, papunta rito ang anak mo, Ignacio," halakhak ni Magnus habang iniaayos ang kaniyang pormal na coat. "Napakadaling hulihin ng isang galit na bata."

Tumingin ako kay Ignacio. Walang kahit anong awa o pagsisi sa mga mata ng tatay ko. "Sana ay tinanggap mo na lang ang kapalaran mo, Evangeline. Mas madali sana para sa ating lahat kung nagpakasal ka na lang kay Magnus."

"Mamatay muna ako," galit kong sagot habang itinutok ang baril ko sa kaniya.

"Ibaba mo ang baril mo, Miss Roxas," malamig na singit ni Consuelo habang may hawak na champagne glass, tila ba nag-eenjoy sa palabas. "Wala kayong takas. Pinalilibutan ng limampung tauhan ni Magnus ang buong floor na 'to."

Tumingin ako kay Gideon. Nakatayo siya sa tabi ko, nananatiling kalmado habang nakatutok ang baril niya kay Magnus. Walang bakas ng takot sa mukha niya, na tila ba inaasahan na niya ang eksenang ito.

"Gideon Aragon," wika ni Magnus sabay hakbang palapit. "Isang sikat na mercenary leader... nagpapagamit sa isang batang walang alam. Alam mo ba kung kanino talaga nagtatrabaho ang pamilya Roxas noong nabubuhay pa ang nanay ni Evangeline?"

Kumunot ang noo ko sa sinabi ni Magnus. "Anong pinagsasasabi mo?"

Tumingin sa akin si Magnus, at ang ngiti sa labi niya ay mas lalong naging nakakatakot.

"Hindi ba sinabi sa 'yo ng kakampi mo?" tanong ni Magnus sabay turo kay Gideon. "Limang taon ang nakararaan, bago mamatay ang nanay mo... si Gideon Aragon ang pumatay sa kaniya. Ang lalaking kasama mo ngayon ang mismong bumatay sa ina mo para makuha ang pondo ng Ordo Dei."

Parang huminto ang ikot ng mundo ko.

Nawalan ng hangin ang baga ko habang dahan-dahan akong lumingon kay Gideon. Tinitigan ko ang mukha niya—nag hahanap ng pagtanggi, ng galit, o kahit anong patunay na nagsisinungaling si Magnus.

Pero hindi kumaila si Gideon. Nananatiling matalim ang kaniyang mga mata, at walang kahit anong emosyon na lumabas sa kaniyang mukha.

"Totoo ba 'yun?" mahina at nanginginig kong tanong sa kaniya habang unti-unting bumababa ang hawak kong baril. "Gideon... totoo ba?"

Tumingin sa akin si Gideon. Sa gitna ng pulang ilaw at ng mga nakatutok na baril sa amin, dahan-dahan siyang nagsalita.

"Iyon ang trabahong binayaran sa akin limang taon na ang nakararaan," malamig niyang sagot.

Nalaglag ang puso ko sa sahig. Ang lalaking pinagkakatiwalaan ko para tulungan akong maghiganti... ay ang mismong taong pumatay sa nanay ko.

Bago pa man ako makapagsalita o makagalaw mula sa matinding gulat, mabilis na pinalibutan kami ng mga guards ni Magnus at inagaw ang mga baril namin. Hawak na ako ng dalawang lalaki habang ibinabagsak si Gideon sa semento at nakatutok ang limang baril sa ulo niya.

Lumapit si Magnus at itinutok ang kaniyang revolver sa noo ni Gideon.

"Tapos na ang laro, Aragon," wika ni Magnus habang inilalagay ang daliri sa kalabit ng baril. "Any last words?"