MasukSee you sa next chapter...
Siguro ay dahil pareho kaming batang tingnan ni Jeanette kaya ganoon.Sa unang tingin, hindi talaga namin aakalain ng ibang tao na doktor na kami. Lalo na si Jeanette na mas mukhang fresh graduate kaysa isang resident doctor. Ako naman ay madalas ding mapagkamalan na intern kapag hindi ako naka-form
RizNakita namin ang Daddy ni Jeanette kaya agad kaming lumapit sa kinaroroonan niya. Kasalukuyan itong nakatayo malapit sa isa sa mga table habang abala sa pagtingin sa cellphone niya. Nang marinig niya ang papalapit naming mga yabag, bahagya siyang nag-angat ng tingin bago tuluyang ibaba ang hawak
Mas gusto ko pa ring manatili sa tabi ni Jeanette kaysa pilitin ang sarili kong makipag-usap sa mga taong halos hindi ko naman kilala.“Let's go,” sabi ko matapos kong ibalik ang pen sa staff.“Finally,” sagot niya, sabay ayos ng buhok niya habang naglalakad kami. “Akala ko may makikita kang kakilal
Lalo na kapag pera, negosyo, at pangalan ng pamilya ang nakasalalay.Alam ko rin na hindi kayang maimpluwensyahan ng kahit na sino ang aking mga magulang. Pareho silang may sariling prinsipyo at sapat na karanasan para malaman kung sino ang dapat nilang papasukin sa buhay nila at kung sino ang mas m
Riz“Hindi pupunta ang parents mo?” tanong ni Jeanette habang inaayos ang pagkakahawak niya sa manibela.Nasa iisang sasakyan kami at sabay kaming pumunta sa Royal Hotel para sa gaganaping charity ball. Galing pa kami sa salon kung saan halos dalawang oras kaming nagpaganda at nagpaayos, kaya nang m
Unti-unting bumukas ang pintuan.Napaunat ako ng pagkakaupo sa aking wheelchair nang makita ko kung sino ang pumasok.Si Uncle Melchor.Hindi ko inaasahan ang pagdating niya, lalo na't wala naman siyang appointment sa schedule ko. At base sa ekspresyon ng mukha niya, hindi rin ito simpleng social vi
Chancy“Wow…” Hindi ko napigilan ang sarili kong mapabulalas nang masilayan ko si Gianna sa suot niyang damit. Para akong nawala sa sarili sa ilang segundong pagtitig.Napakabagal ng takbo ng oras habang pinagmamasdan ko siya. Ang ganda niya, mas maganda pa sa inaasahan ko. Yung damit na ‘yon, akala
Gianna“Masayang-masaya ‘yan?” tanong ni Mama habang nakaupo kami sa sala. Naririnig pa namin ang tawanan sa kusina ng dalawa kong kapatid na lalaki na abalang tumutulong kay Chancy sa paghuhugas ng pinagkainan. Kami sana ni Mama ang gagawa niyon, pero agad na umeksena ang fiancé ko at pinilit ang m
Matapos ang paulit-ulit na reklamo niya sa biyahe dahil sa matinding traffic, napilit ko na rin siyang subukan ang pagko-commute papasok. Ako na ang bahalang sumundo sa kanya pauwi, lalo na kapag galing siya sa site visit.“Noon ay ayaw na ayaw niya,” natatawa kong naalala ang pagkukunot ng noo niya
Dahan-dahan akong tumingin sa kanya. Buo ang loob ko kahit may bakas ng pangamba. "Opo, Ma. Mahal ko siya. Hindi siya perpekto... pero kahit kailan, hindi niya ako pinasakay. Hindi niya ako pinaasa. Lagi siyang nariyan." Tahimik si Mama. Nagtagpo ang aming mga mata, at ramdam ko ang paglalaban ng k







