FAZER LOGINSiguro ay dahil pareho kaming batang tingnan ni Jeanette kaya ganoon.Sa unang tingin, hindi talaga namin aakalain ng ibang tao na doktor na kami. Lalo na si Jeanette na mas mukhang fresh graduate kaysa isang resident doctor. Ako naman ay madalas ding mapagkamalan na intern kapag hindi ako naka-form
RizNakita namin ang Daddy ni Jeanette kaya agad kaming lumapit sa kinaroroonan niya. Kasalukuyan itong nakatayo malapit sa isa sa mga table habang abala sa pagtingin sa cellphone niya. Nang marinig niya ang papalapit naming mga yabag, bahagya siyang nag-angat ng tingin bago tuluyang ibaba ang hawak
Mas gusto ko pa ring manatili sa tabi ni Jeanette kaysa pilitin ang sarili kong makipag-usap sa mga taong halos hindi ko naman kilala.“Let's go,” sabi ko matapos kong ibalik ang pen sa staff.“Finally,” sagot niya, sabay ayos ng buhok niya habang naglalakad kami. “Akala ko may makikita kang kakilal
Lalo na kapag pera, negosyo, at pangalan ng pamilya ang nakasalalay.Alam ko rin na hindi kayang maimpluwensyahan ng kahit na sino ang aking mga magulang. Pareho silang may sariling prinsipyo at sapat na karanasan para malaman kung sino ang dapat nilang papasukin sa buhay nila at kung sino ang mas m
Riz“Hindi pupunta ang parents mo?” tanong ni Jeanette habang inaayos ang pagkakahawak niya sa manibela.Nasa iisang sasakyan kami at sabay kaming pumunta sa Royal Hotel para sa gaganaping charity ball. Galing pa kami sa salon kung saan halos dalawang oras kaming nagpaganda at nagpaayos, kaya nang m
Unti-unting bumukas ang pintuan.Napaunat ako ng pagkakaupo sa aking wheelchair nang makita ko kung sino ang pumasok.Si Uncle Melchor.Hindi ko inaasahan ang pagdating niya, lalo na't wala naman siyang appointment sa schedule ko. At base sa ekspresyon ng mukha niya, hindi rin ito simpleng social vi
Chansen“So, you’re telling me na plinano ni Maui ang lahat ng ito ng mag-isa?” gulat kong tanong, habang hindi pa rin makapaniwala sa mga naririnig ko. Ramdam ko pa rin ang bigat ng mga salitang lumabas sa bibig ko. Kaharap ko ngayon sina Tristan at Kuya Lualhati, at parang ayaw pa ring mag-sync ng
Biglang natahimik ang lahat. Lahat sila, sabay-sabay akong tiningnan na parang may narinig silang hindi kapani-paniwala. Napangiti ako, tapos natawa na rin.“Confident si bilas!” biro ni Ate Gianna, sabay tawa.“Of course,” balik ko, nakangiting may halong pride. “Kasi totoo naman ‘yung sinabi ko. K
Estella Huling araw ko na itong pupunta sa studio. Ayaw na kasi nila June na magpagod pa ako. “Beauty rest, girl! Hindi stress!” paulit-ulit nilang paalala. At dahil halos pamilya ko na rin sila na ayon na rin sa kanila, wala akong choice kundi sumunod. Pero siyempre, sinigurado kong hindi mawawala
Estella“So, okay na ang lahat? Wala na kayong gustong ipabago?” tanong ko kina June at Vivian habang inaayos ko ang pagkakapatong ng tablet sa harap ko. Nasa isa na naman kaming video conference, pero this time, hindi na puro kulitan. Mas seryoso na ang usapan dahil nakasalalay dito ang renovation







