로그인Ang sakit sa ulo niyan, Chancy. Kahit ako ay hindi matatahimik kapag ganyan.
ChandlerHindi agad sumagot si Mitch. Nakatayo lang siya sa harap ko, tuwid ang tindig, pero ramdam ko ang bigat ng emosyon na pilit niyang kinokontrol. Ang mga mata niya—hindi na lang galit—may halong sakit, pagkalito, at kung ano pang hindi niya masabi.“Ano ang gusto mong sabihin ko?” tanong niya
Chandler“No text, no calls… pero kasama si Lily?” sabi niya, nakataas ang isang kilay, matalim ang tingin na parang kayang tumagos sa’kin.Kung ibang sitwasyon lang… baka natawa pa ako.Ang liit niya, pero kung makatingin at magsalita ay parang siya pa ang mas malakas sa amin. Parang kapag nauwi sa
ChandlerTahimik ang biyahe namin ni Lily. Siya nasa backseat, ako nasa harap at nagdadrive, parehong walang imik habang umaandar ang sasakyan sa kalsadang halos walang kasabay. Tanging ingay lang ng makina at mahihinang busina sa malayo ang maririnig—pero kahit gano’n, ramdam ko na may gustong sabi
ChandlerNapatingin kami pareho ni Lily sa pintuan nang bigla itong bumukas, at sabay na pumasok sina Kuya Lualhati at Chanton.“Ano na’ng nangyari?” tanong ko agad, hindi na nagpaka-formal.“Well, alert na ang buong kapulisan,” panimula ni Kuya Lualhati habang naglalakad papasok. “Mabigat ang kason
Chandler“Chandler, sobrang thank you dahil tinulungan mo ako.”Halata sa mukha ni Lily ang pasasalamat. Hindi lang sa paraan ng pagngiti niya, kundi sa lalim ng tingin niya na parang gusto niyang siguraduhin na naiintindihan ko kung gaano kalaki ang naitulong namin sa kanya. May konting pagod din d
MitchTahimik akong nakaupo sa sofa, pinipilit ang sarili kong mag-focus sa palabas na tumatakbo sa TV. Pero hindi ko talaga mapigilan ang mga mata ko sa paligid—kay Ryan, kay Mico, kay James, at kay Cecilio. Parang bawat galaw nila, bawat maliit na expression, may sariling kwento. Yung tipong alam
ChantonSa totoo lang, kahit anong pilit kong i-rewind sa utak ko ang mga nangyayari, hindi ko pa rin ma-gets kung paano sa ganitong klaseng sitwasyon malalaman ni Honey ang lahat. Hindi ko ‘yon na-anticipate. Hindi ko in-expect. At higit sa lahat, hindi ako handa.Ramdam ko agad ang hiya na gumapan
ChantonSa tuwing napapatingin ako kay Honey, kusang lumuluwag ang dibdib ko, parang may invisible na kamay na nag-aalis ng bigat sa paghinga ko. Hindi ko man masabi nang direkta, pero ramdam ko kahit papaano na nakakalimutan na niya ang pagiging broken-hearted niya. Hindi man tuluyang nawawala, per
At ngayon, mas lalong dumami ang tanong kaysa sagot. “Nasa probinsya ako,” sagot ko, sinisikap panatilihing steady ang boses ko kahit sabog na ang isip ko. “Hindi ko pwedeng sabihin sa ngayon kung nasaan exactly, but I am planning on creating content out of this trip. Kaya doon nyo na lang malalama
Chanton“Chanton,” bungad agad ni Kuya Lualhati nang sagutin niya ang tawag ko. Rinig ko pa yung faint na kaluskos sa background, parang nasa office siya. “Nasaan ka ngayon?”“Honey’s condo,” sagot ko habang pinasadahan ko ng tingin ang paligid, sinisigurado kong naka-lock lahat ng pinto.“Are you f







