LOGINBinuksan ko ang message.Love: Nakauwi na kami ni Mama.Nakahinga ako nang maluwag.Kanina pa pala ako naghihintay ng update mula sa kanya nang hindi ko namamalayan.Mabilis akong nag-reply.Me: Okay Love, tulog ka na. I love you.Pagkatapos ng ilang segundo ay dumating agad ang sagot niya.Love: Go
Napatingin si Mama kay Papa at saka sa amin.Halatang ayaw pa rin niyang umalis ngunit sa huli ay wala na rin siyang nagawa kundi ang tumango.Bago sila tuluyang lumabas ay lumapit muna siya sa kama ni Papa. Marahan niyang hinaplos ang noo ng asawa bago yumuko at humalik sa pisngi nito.Tahimik akon
Parang may usapang hindi kailangang sabihin nang malakas.Parang may mga tanong at sagot na ipinapasa gamit lamang ang mga mata.At hindi lang ako ang nakapansin.Sa kabilang banda ng silid ay tahimik na nakatayo si Mitch habang pinagmamasdan ang kanyang mga magulang. Nakakunot ang noo niya at seryo
Nakatitig siya sa glass panel ng silid habang mahigpit ang hawak sa braso ko.Tahimik siya ngunit hindi iyon ordinaryong katahimikan.May iniisip siya.At habang pinagmamasdan ko ang direksyon ng tingin niya, napansin ko rin sina Mama at Papa niya.May kakaiba sa paraan ng pag-uusap nilang dalawa.H
ChandlerSobra ang naging pag-aalala ko nang matanggap ko ang text mula kay Sol tungkol sa tawag na natanggap ni Mitch.Hindi pa kami tapos mag-usap nila Kuya noon. Nasa kalagitnaan kami ng seryosong discussion tungkol sa aming family business at may ilang detalye pa kaming kailangang plantsahin, pe
“Hey,” mahina niyang sabi habang marahang hinihimas ang likod ko.Sa simpleng salitang iyon ay parang biglang bumigat ang mga mata ko.Hindi ko namalayang ganito pala kabigat ang dala ko hanggang sa may yumakap sa akin.Naghiwalay rin kami makalipas ang ilang segundo.“Nasaan si Papa?” tanong niya.
ChansenThree days to go!Grabe, hindi ko na maitago ‘yong excitement ko. Tatlong araw na lang at kasal na namin ni Estella. Si Ms. Zelda pa rin ng Wedding Bells ang wedding organizer, perfectionist pero sobrang ayos kausap. Pero syempre, hindi na si Maui ang stylist.Napailing ako habang binabasa a
Hindi ko man lang naramdaman ang paglapit niya; marahil masyado akong nalulunod sa mga iniisip ko.“Hey,” mahina kong sabi. Hinalikan niya ako sa noo, marahan at puno ng lambing, bago umikot sa harapan ko at umupo sa tabi ko. Ang presensya niya pa lang ay parang sapat nang dahilan para mag-relax ako
Chansen Parang biglang sumakit ang ulo ko sa sinabi niya. O baka nabingi lang ako? Hindi ko sigurado kung tama ba talaga ang narinig ko o guni-guni lang dahil sa sayang nararamdaman ko para sa nalalapit na kasal namin ni Estella. “Pakiulit nga,” sabi ko, pilit na kalmado ang tono pero ramdam ko na
Chansen“Tignan mo, my love…” malambing na sabi ni Estella habang pinapakita sa akin ang 3D design ng interior ng pinaparenovate nilang studio. Nasa tablet niya ang digital layout, at habang ipinapaliwanag niya ang bawat detalye—mula sa placement ng sound panels hanggang sa aesthetic ng lounge area—







