LOGINTatlong babae. Tatlong bilyonaryo. Tatlong pag-ibig na isinulat ng tadhana. Nagsimula ang lahat sa isang pag-ibig na puno ng pagsubok. Book 1 – Sheena & Carlo Isang simpleng babae ang umibig sa kanyang istrikto at malamig na bilyonaryong boss. Namuo ang pag-ibig. Ngunit bago nila natagpuan ang kanilang masayang wakas, kinailangan nilang harapin ang mga lihim ng nakaraan, kabilang ang katotohanang may isang kapatid pala si Sheena na matagal niyang hindi nakilala. Book 2 – Antonette & Gabby Sa Taiwan, nakilala ni Antonette Del Fuente ang bilyonaryong si Gabby Ong, ang vice president ng Ong Grand Hotel. Habang lumalalim ang kanilang damdamin para sa isa't isa, nagsimulang bumalik ang mga lihim na alaalang matagal ng nakabaon. Sa pagitan ng pag-ibig at katotohanan, kaya ba nilang piliin ang isa't isa kapag nabunyag na ang lahat? Book 3 – Ruby & Enzo Minsang iniwan ni Ruby ang lalaking nakatakda niyang pakasalan. Pinili niyang sumama sa isa pang bilyonaryo—ang publisher na si Enzo. Ngunit hindi lahat ng pagpili ay nagdudulot ng kapayapaan. Kapag muling nagkrus ang landas ng nakaraan at kasalukuyan, handa ba siyang harapin ang kapalit ng desisyong minsan niyang ginawa? Tatlong kuwento ng pag-ibig. Tatlong babaeng haharap sa sakit, pag-asa, at ikalawang pagkakataon. At isang serye na magpapatunay na ang tunay na pag-ibig ay laging may tamang oras para matagpuan.
View MoreUnang kwento...
----- Hindi normal ang hiling na gusto mong masampal ka sa job interview. Pero iyon mismo ang sinabi ni Sheena Del Fuente sa CEO ng Sanchez Media Corporation. Ilang oras lang ang nakalipas… Sheena took a deep breath bago pumasok sa lobby ng Sanchez Media Corporation. Pagpasok niya, agad na bumungad ang napakalawak na espasyo—glass walls na parang salamin ng bawat galaw, polished marble floors na kumikinang sa ilalim ng ilaw, at sleek modern interiors na tila sinasabing hindi basta-basta ang kumpanyang ito. Saka ang mga empleyado—walang sayang na oras, parang sanay na sa pressure, sa success, sa expectations na mataas at walang puwang sa pagkakamali. May kanya-kanyang mundo, pero iisa ang aura: competence. At siya? Parang hindi bagay. Bigla siyang nakaramdam ng liit. “Okay, Sheena… chill ka lang,” bulong niya sa sarili habang mahigpit ang hawak sa folder ng resume niya. Ramdam niya ang bahagyang panginginig ng mga daliri niya. “First impression is everything.” Patuloy niyang pag-encourage sa kanyang sarili. Dumiretso siya sa waiting area at umupo sa bakanteng upuan. Kasama niya ang iba pang applicants. Lahat mukhang confident, well-dressed, at halatang may experience na. May nagre-review ng notes, may nakapikit na parang kinokondisyon ang sarili, at may nakatingin lang sa harap pero halatang kalmado. “Grabe… mukhang ang gagaling nila,” bulong niya. “First time mo rin?” tanong ng katabi niyang babae. Napalingon si Sheena at tumango. “Oo… ikaw?” “Second time ko na dito,” sagot nito, bahagyang ngumiti. “Mahirap makapasok, lalo na kung si Carlo Sanchez ang mag-iinterview.” Napakunot ang noo ni Sheena. “Si Carlo Sanchez?” “CEO,” sagot ng babae. “Bata pa, pero sobrang powerful. Billionaire. Perfectionist… at sobrang gwapo.” Napangiti si Sheena ng bahagya. “Talaga?” “Yeah. Pero warning...sobrang strict. Walang patawad. Isang mali mo lang, ligwak ka agad.” Biglang kinabahan si Sheena. Parang hindi na siya sigurado kung ready ba talaga siya. Parang gusto na niyang umatras habang may pagkakataon pa. Pero bago pa siya tuluyang mag-isip ng dahilan para umalis— “Ms. Del Fuente?” Napalingon siya sa HR staff. “Your turn.” Tumayo siya. Pagbukas ng p***o. Natigilan siya. Hindi dahil sa laki ng opisina. Kundi dahil sa lalaking nakaupo sa swivel chair. Carlo Sanchez. Impeccably dressed. Perfect posture. At may isang bagay pa...pamilyar ito. Sobrang pamilyar. Parang nakita na niya ito dati. Hindi niya lang maalala kung saan. Hindi agad nagsalita si Carlo. Nakatingin lang ito. Diretso. Walang emosyon. Parang binabasa nito si Sheena mula ulo hanggang paa, parang binabasa hindi lang ang itsura niya, kundi pati ang pagkatao niya. “Ms. Del Fuente,” malamig nitong sabi. “Sit." Isang salita. Pero parang utos na hindi puwedeng suwayin. Umupo siya. Maingat. Halos hindi niya maramdaman ang upuan niya dahil sa kaba. “Why do you want to work here?” Diretso. Walang kahit konting comfort. Walang small talk. Walang “good morning.” Napakurap si Sheena. Parang biglang nawala ang lahat ng sagot na inihanda niya kagabi. “B-Because… I want to grow in the media industry…” “Explain your skills. Be specific.” Mas bumilis ang tibok ng puso niya. Isa-isa siyang sumagot—about sa writing experience niya, sa organizational skills, sa pagiging adaptable. Pero habang tumatagal, pakiramdam niya… parang bawat sagot niya ay hinuhusgahan bago pa niya matapos. “Give me an example.” “How do you handle pressure? “What makes you different from the others outside?” Sunod-sunod. At habang tumatagal... May mali. May mali talaga. Sa pakiramdam na iyon. Sa lalaking kaharap niya. Hanggang sa hindi niya napigilan. “Sir…” Tumigil si Carlo. Huminga siya ng malalim. “I know this sounds weird…” Aniya. “Pero… puwede mo ba akong sampalin?” Pakiramdam niya, tumahimik ang buong silid. Parang pati hangin huminto. “What?” malamig na tanong ni Carlo. “Para magising ako…” halos pabulong niya, pero sapat na tinig niya para marinig nito ang sabi niya. “Kasi parang… hindi totoo ‘to.” patuloy pa niya. Mas tumalim ang tingin ni Carlo. “I don’t hit people in my company.” wika nito. “If you cannot separate reality from imagination… this position is not for you.” patuloy ng lalaki Parang bumagsak ang mundo ni Sheena sa salitang iyon. Parang may p***o na isinara, hindi lang sa opportunity, kundi sa sarili niyang confidence. — Paglabas ni Sheena ng building, hindi niya maalala kung paano siya nakalakad pababa. Parang lahat ng nangyari ay nasa ulap. Malabo, magulo, at paulit-ulit na bumabalik sa alaa niya. Carlo Sanchez. Ang interview. Ang tingin nito. At ang sinabi nito. “Not for you…*Iyon na lang ang paulit-ulit sa isip niya. Parang mantra na pilit niyang tinatanggap para hindi masaktan. Iwas disappointments. Pagdating niya sa bahay, diretso siyang humiga sa kama. Hindi na siya nagpalit ng damit. “Congrats, Sheena…” sarkastiko niyang bulong, habang nakatitig sa kisame. “Sample ng kahihiyan, 100% complete. Sampal pa more.” patuloy niya Tinakpan niya ang mukha ng unan. Pero kahit pinipilit niyang kalimutan iyon, bumabalik sa isipan niya ang nangyari. Ang eksena. Ang boses. Ang presensya. Si Carlo Sanchez. At yung pamilyar na mukha nito... Ay may pagkahawig. “Kamukha lang niya,” pilit niyang sabi sa sarili. Pero hindi mapigil ng utak niya. Na isipin ang pagkahawig nito kay Homer Alejandrino. Parehong tindig. Parehong aura. Parehong paraan ng pagtitig na parang may nakikita silang hindi mo kayang itago. “Hindi… coincidence lang ‘to,” bulong niya. Biglang nag-ring ang phone niya. Napabalikwas siya mula sa pagkakahiga at agad kinuha ang phone sa tabi niya. Unknown number. Nag-alinlangan siya sandali bago sumagot. “Hello?” “Good afternoon, Ms. Del Fuente. This is HR from Sanchez Media Corporation.” Bigla siyang napaupo ng maayos. Parang bumalik ang lahat ng tension sa katawan niya. “Opo?” “We’re calling to inform you that you are hired.” Napatigil siya. “You are assigned as the personal assistant of Mr. Carlo Sanchez. Please report tomorrow.” Saglit siyang hindi nakapagsalita. “Okay po… thank you,” aniya sapagdaka Call ended. Napatulala siya. Wait… what? Personal assistant? Hindi naman iyon ang in-applyan niya. At bukas agad? “Ang bilis naman…” bulong niya. —- Ano kaya ang dahilan kung bakit na-hired si Sheena bilang personal assistant ni Carlo Sanchez? Bakit ganoon na lang kabilis ang lahat? At sino nga ba si Homer Alejandrino, ang pangalang patuloy na bumabalik sa isip ni Sheena? Subaybayan ang mga susunod na kabanata. Huwag kalimutang i-follow at i-add to library/subscribe and click the heart, para masundan ang kwento nina Sheena at Carlo.Kabanata — Ang Batang Laging Kasama“Gabby!”Mabilis na inalalayan ni Antonette ang lalaki nang bahagya itong mawalan ng balanse.Napatingin si Gabby sa kanya.“Okay lang ako.”“Hindi ka okay.”“May naalala lang ako.”“Ano?”Hindi agad sumagot si Gabby.Muli niyang sinubukang alalahanin ang batang lalaki.Puting damit.Maliit na katawan.At ang ngiting pamilyar na pamilyar sa kanya.Pero sa tuwing pilit niyang hinahabol ang alaala, tila may bahagi nito na biglang nawawala. Hindi niya alam at hindi niya maintindihan kung bakit?“Hindi ko pa rin makita ng malinaw ang mukha niya.”“Pero kilala mo siya?”Tumango si Gabby.“Pakiramdam ko.”“Baka kaibigan mo noong bata ka.”“Hindi.”Sigurado siya.“Hindi lang isang kaibigan ang batang iyon.”Napatingin si Antonette kay Gabby.“Bakit?”“Hindi ko alam.”Napabuntong-hininga si Gabby.“Pero pakiramdam ko, napakalapit niya sa akin.”Hindi na nagtanong si Antonette.Sa halip, hinayaan muna niya itong ayusin ang mga naiisip.Pagkaraan ng ilang san
“Anak…”Muling narinig ni Gabby ang tawag ng matandang babae.Nanatili siyang nakatingin dito habang pilit inuunawa ang sitwasyon.Hindi niya kilala ang babae.Sigurado siya roon.Pero bakit ganoon na lamang ang pagtingin nito sa kanya?Para bang matagal na siyang hinihintay.Para bang ang taong nakikita nito sa harapan niya ay isang taong matagal ng nawala.“Ma’am…” maingat na tawag ni Antonette.Hindi agad sumagot ang matanda.Nakatitig lamang ito kay Gabby.Maya-maya, lumapit ito.“Anak ko…”Napaatras ng bahagya si Gabby.“Pasensya na po, pero…”Hindi niya natapos ang sasabihin.Biglang hinawakan ng babae ang kanyang braso.“Buhay ka.”Napakunot-noo si Gabby.“Ma’am, nagkakamali po kayo.”Umiling ang babae.“Hindi.”“Hindi po ako…”“Anak kita.”Napatigil si Gabby.Napatingin siya kay Antonette na tila humihingi ng tulong.Lumapit si Antonette sa kanila.“Ma’am, baka napagkakamalan ninyo siya.”Tumingin ang matanda kay Antonette.“Hindi ko siya napagkakamalan.”Muli nitong binalinga
Ilang sandali silang nanatili sa harap ng kubo. Hindi agad nagsalita si Antonette.Maging si Gabby ay tila pinag-iisipan kung dapat ba nilang alamin kung ano ang nasa loob.“Baka may staff lang na nagpahinga rito,” sabi ni Antonette.“Posible.”“Pero bakit parang wala naman akong alam na may ganitong kubo rito?”Tumingin si Gabby sa paligid.“Baka matagal na itong nandito.”Lumapit siya sa pinto.“Gabby, teka.”Napahinto ito.“Bakit?”“Baka hindi tayo dapat basta pumasok.”Napangiti si Gabby.“Hindi naman ako papasok agad.”Inilapit lamang niya ang kamay sa pinto upang itulak ito ng kaunti.Sa paggalaw nito, mas lumawak ang bukana.Mula sa kinaroroonan nila, nakita nila ang loob ng kubo.May lumang mesa.May ilang upuan.At sa isang sulok ay may maliit na aparador na natatakpan ng alikabok.“Wala namang tao,” sambit ni Antonette.“Pero kanina may narinig tayo.”Tumango siya.“Baka daga.”Napangiti si Gabby.“Daga?”“Bakit? Hindi ba posible?”“Posible.”Muli nitong itinulak ang pinto.
Parehong napatigil sa pag-uusap sina Antonette at Sheena nang biglang tumunog ang cellphone ni Antonette. Napatingin siya sa screen. Nang makita niya ang pangalan ng tumatawag, bahagya siyang napangiti. Si Gabby. Agad niyang sinagot ang tawag. “Hello, Gabby?” “Antonette, dumating na ako sa Isabela.” Napatingin si Antonette kay Sheena. “Nasa Isabela ka na?” “Oo. Nasa resort na ako ngayon.” Napangiti si Antonette. “Ang bilis naman.” “Maaga akong umalis kanina. Gusto ko sanang makapaglibot agad.” “Ah, okay. Mag-isa ka lang?” “May mga staff naman dito, pero may gusto sana akong hilingin sa’yo.” “Ano ’yon?” Saglit na nagkaroon ng katahimikan sa kabilang linya bago nagsalita si Gabby. “Pwede mo ba akong samahan mamasyal sa buong resort?” Napatingin si Antonette sa paligid. “Bakit? Hindi mo ba kabisado ang resort?” “Hindi lahat. Marami pa akong bahagi rito na hindi ko napupuntahan. At saka…” Natatawang nagpatuloy si Gabby. “Mas gusto kong may kasama.” Napangiti si Antonet
Pagpasok nila sa loob ng opisina, agad itong naupo sa upuan nito, na bumalik sa dati nitong cold, distant, unreadable aura. Habang si Sheena ay nakatayo pa rin, tahimik at hawak ang tablet. Pero hindi niya maayos ang sarili niya dahil sa kalabog ng dibdib na nararamdaman... Ang kabang hindi n
Lumapit pa si Carlo. “At ngayon?” mababa ang boses. “Who do you see?” patuloy nito. Hindi siya makagalaw. Hindi makasagot. - Bigla siyang nagising. Hinihingal. Pawis. Kumakabog ang dibdib. “Ano ba yon?…” tanong niya sa sarili at napahawak siya sa dibdib. Parang hindi pa rin nawala an
Pagbalik ni Sheena sa desk niya, iba na ang pakiramdam niya. Now she knew... May dahilan kung bakit siya tinatrato ng ganito. Hindi siya ñ ni Carlo. Hindi dahil siya si Sheena. Kundi dahil .... Kamukha niya ang taong sumira rito. Huminga siya ng malalim. At saka pumikit. “Hindi ako si Ruby,
“Others get consideration,” malamig na pagpapatuloy ni Carlo, hindi inaalis ang tingin sa kanya. “They get adjustments. Second chances.” “You won’t.” Narinig niyang sabi nito. Hindi niya alam kung bakit ganun ang nasabi ng boss niya sa kanya Oo, CEO ito at boss niya. Assistant lang siya nit


















Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.