My Dream Lover, Came Back As My Boss

Hindi normal ang hiling na gusto mong masampal ka sa job interview.

Pero iyon mismo ang sinabi ni Sheena Del Fuente sa CEO ng Sanchez Media Corporation.

—

Ilang oras lang ang nakalipas…

Sheena took a deep breath bago pumasok sa lobby ng Sanchez Media Corporation. Pagpasok niya, agad na bumungad ang napakalawak na espasyo—glass walls na parang salamin ng bawat galaw, polished marble floors na kumikinang sa ilalim ng ilaw, at sleek modern interiors na tila sinasabing hindi basta-basta ang kumpanyang ito. Saka ang mga empleyado—walang sayang na oras, parang sanay na sa pressure, sa success, sa expectations na mataas at walang puwang sa pagkakamali. May kanya-kanyang mundo, pero iisa ang aura: competence.

At siya?

Parang hindi bagay.

Bigla siyang nakaramdam ng liit. 

“Okay, Sheena… chill ka lang,” bulong niya sa sarili habang mahigpit ang hawak sa folder ng resume niya. Ramdam niya ang bahagyang panginginig ng mga daliri niya.

“First impression is everything.” Patuloy niyang pag-encourage sa kanyang sarili.

Dumiretso siya sa waiting area at umupo sa bakanteng upuan.

Kasama niya ang iba pang applicants—lahat mukhang confident, well-dressed, at halatang may experience na. May nagre-review ng notes, may nakapikit na parang kinokondisyon ang sarili, at may nakatingin lang sa harap pero halatang kalmado.

“Grabe… mukhang ang gagaling nila,” bulong niya.

“First time mo rin?” tanong ng katabi niyang babae.

Napalingon si Sheena at tumango. “Oo… ikaw?”

“Second time ko na dito,” sagot nito, bahagyang ngumiti.

“Mahirap makapasok, lalo na kung si Carlo Sanchez ang mag-iinterview.”

Napakunot ang noo ni Sheena. “Si Carlo Sanchez?”

“CEO,” sagot ng babae.

“Bata pa, pero sobrang powerful. Billionaire. Perfectionist… at sobrang gwapo.”

Napangiti si Sheena ng bahagya. “Talaga?”

“Yeah. Pero warning—sobrang strict. Walang patawad. Isang mali mo lang, ligwak ka agad.”

Biglang kinabahan si Sheena.

Parang hindi na siya sigurado kung ready ba talaga siya.

Parang gusto na niyang umatras habang may pagkakataon pa.

Pero bago pa siya tuluyang mag-isip ng dahilan para umalis—

“Ms. Del Fuente?”

Napalingon siya sa HR staff.

“Your turn.”

Tumayo siya.

Pagbukas ng pinto—

Natigilan siya.

Hindi dahil sa laki ng opisina.

Kundi dahil sa lalaking nakaupo sa swivel chair.

Carlo Sanchez.

Impeccably dressed. Perfect posturei. 

Parang hindi tao.

Parang sistema.

At may isang bagay pa—

pamilyar ito.

Sobrang pamilyar.

Parang nakita na niya ito dati.

Hindi niya lang maipaliwanag kung saan.

Hindi agad nagsalita si Carlo. Nakatingin lang ito. Diretso. Walang emosyon. Parang binabasa nito si Sheena mula ulo hanggang paa—hindi lang ang itsura niya, kundi pati ang pagkatao niya.

“Ms. Del Fuente,” malamig nitong sabi.

“Sit.”

Isang salita.

Pero parang utos na hindi puwedeng suwayin.

Umupo siya. Maingat. Halos hindi niya maramdaman ang upuan niya dahil sa kaba.

“Why do you want to work here?”

Diretso. Walang kahit konting comfort. Walang small talk. Walang “good morning.”

Napakurap si Sheena.

Parang biglang nawala ang lahat ng sagot na inihanda niya kagabi.

“B-Because… I want to grow in the media industry…”

“Explain your skills. Be specific.”

Mas bumilis ang tibok ng puso niya.

Isa-isa siyang sumagot—about sa writing experience niya, sa organizational skills, sa pagiging adaptable. Pero habang tumatagal, pakiramdam niya… parang bawat sagot niya ay hinuhusgahan bago pa niya matapos.

“Give me an example.”

“How do you handle pressure?”

“What makes you different from the others outside?”

Sunod-sunod.

Walang pagitan.

Walang pagkakataon na huminga.

At habang tumatagal—

lalong lumalakas ang pakiramdam niya.

May mali.

May mali talaga.

Hindi lang sa interview.

Kundi sa kanya.

Sa pakiramdam na ito.

Sa lalaking kaharap niya.

Hanggang sa hindi niya napigilan.

“Sir…”

Tumigil si Carlo.

Huminga siya ng malalim, parang doon nakasalalay ang lahat.

“I know this sounds weird…”

Lumakas ang tibok ng puso niya, halos marinig na niya sa tenga niya ang kalabog niyon.

“Pero… puwede mo ba akong sampalin?”

Tumahimik ang buong silid.

Parang pati hangin huminto.

“What?” malamig na tanong ni Carlo.

“Para magising ako…” halos pabulong niya, pero sapat para marinig.

“Kasi parang… hindi totoo ‘to.”

Mas tumalim ang tingin ni Carlo.

“I don’t hit people in my company.”

Sandaling katahimikan.

“If you cannot separate reality from imagination… this position is not for you.”

Parang bumagsak ang mundo ni Sheena sa salitang iyon.

Parang may pinto na isinara—hindi lang sa opportunity, kundi sa sarili niyang confidence.

—

Paglabas ni Sheena ng building, hindi niya maalala kung paano siya nakalakad pababa. Parang lahat ng nangyari ay nasa ulap—malabo, magulo, at paulit-ulit na bumabalik sa alaa niya.

Carlo.

Ang interview.

Ang tingin nito.

At ang sinabi niya.

“Not for you…”

Iyon na lang ang paulit-ulit sa isip niya. Parang mantra na pilit niyang tinatanggap para hindi masaktan.

Iwas disappointments.

Pagdating niya sa bahay, diretso siyang humiga sa kama. Hindi na siya nagpalit ng damit.

“Congrats, Sheena…” sarkastiko niyang bulong, habang nakatitig sa kisame.

“Sample ng kahihiyan, 100% complete. Sampal pa more.”

Tinakpan niya ang mukha ng unan.

Pero kahit pinipilit niyang kalimutan iyon…

bumabalik.

Ang eksena.

Ang boses.

Ang presensya.

Si Carlo Sanchez.

At yung pamilyar na mukha nito—

may pagkahawig.

“Kamukha lang niya,” pilit niyang sabi sa sarili.

Pero hindi mapigil ng utak niya.

Na isipin ang pagkahawig nito kay Homer Alejandrino.

Parehong tindig. Parehong aura. Parehong paraan ng pagtitig na parang may nakikita silang hindi mo kayang itago.

“Hindi… coincidence lang ‘to,” bulong niya.

Pero hindi siya kumbinsido.

—

Biglang nag-ring ang phone niya.

Napabalikwas siya mula sa pagkakahiga at agad kinuha ang phone sa tabi niya. Unknown number.

Nag-alinlangan siya sandali bago sumagot.

“Hello?”

“Good afternoon, Ms. Del Fuente. This is HR from Sanchez Media Corporation.”

Bigla siyang napaupo nang maayos. Parang bumalik ang lahat ng tension sa katawan niya.

“Opo?”

“We’re calling to inform you that you are hired.”

Napatigil siya.

“You are assigned as the personal assistant of Mr. Carlo Sanchez. Please report tomorrow.”

Saglit siyang hindi nakapagsalita.

“Okay po… thank you,” aniya.

Call ended.

Napatulala siya.

Wait… what?

Personal assistant?

Hindi naman iyon ang in-applyan niya.

At bukas agad?

“Ang bilis naman…” bulong niya.

Pero mas malakas ang isang tanong sa isip niya—

Bakit siya?

Sa dami ng mas qualified.

Sa dami ng hindi nagsabi ng “sampalin mo ako” sa interview.

Bakit siya ang pinili?

—-

Ano ang dahilan kung bakit na-hired si Sheena bilang personal assistant ni Carlo Sanchez? Bakit ganoon na lang kabilis ang lahat? At sino nga ba si Homer Alejandrino, ang pangalang patuloy na bumabalik sa isip ni Sheena?

 Ano ang koneksyon niya sa nakaraan ni Sheena Del Fuente… at sa lalaking ngayon ay unti-unting gumugulo sa kanyang mundo?

 Subaybayan ang mga susunod na kabanata.

 Huwag kalimutang i-follow at i-add to library/subscribe and click heart, para masundan ang kwento nina Sheena at Carlo.