LOGINJared“Bakit ba ayaw mong tanggapin ang treatment plan na sine-suggest ni Dr. Nazario?”Pagod na ang boses ni Lola nang itanong niya iyon. Hindi ito ang unang beses na narinig ko ang mga salitang iyon mula sa kanya. Simula nang maaksidente ako, halos pare-pareho na lang ang laman ng bawat pagdalaw n
Jared“Is this it?”Hindi ko inalis ang tingin sa mga dokumentong nasa harapan ko habang tinatanong si Jacob. Nakatayo siya sa kabilang bahagi ng silid, hawak ang tablet na ginagamit niya para sa mga report. Mula sa tono pa lang ng boses ko ay alam niyang hindi ako nasiyahan sa narinig ko.“Yes, Sir
"He's still our patient.""Hindi personal ang mga sinasabi niya. He's just hurting.""Don't let his anger stop you from doing your job."Ilang beses ko nang narinig ang mga linyang iyon mula sa kanya.Hindi ko alam kung hinahangaan ko ba ang pasensya niya o naiinis ako dahil hindi niya magawang sumu
JaredPagbukas pa lang ng p***o ng private suite ko, alam ko nang si Dr. Nazario ang pumasok. Hindi ko na kailangang lingunin pa dahil kabisado ko na ang paraan ng pagkatok niya—kalmado, walang pagmamadali, at parang laging kontrolado ang bawat kilos.Ngunit hindi lang siya ang dumating. May isa pa
Napalingon ako sa isang nurse na nasa gilid ng silid.Tahimik nitong pinupulot ang mga bubog ng nabasag na flower vase at inaayos ang mga papel na nagkalat sa sahig. Nakayuko siya habang naglilinis, ngunit kapansin-pansin ang bahagyang panginginig ng mga balikat niya.Napakunot ang noo ko.Hindi ko
Kaya bago pa man ako tuluyang maging doktor, inihanda ko na ang sarili ko sa iba't ibang klase ng ugali ng mga pasyenteng makakaharap ko.Minsan hindi gamot ang unang kailangan nila.Kundi pang-unawa.“At isa pa,” dagdag ko habang nakangiti, “kung may pagkakataong magalit siya sa akin, hahayaan ko l
Gianna “Hindi ba masyado nang malayo ang biyahe mo, anak, eh dito ka pa nanggagaling?” tanong ni Mama pagkabukas ko ng pinto at nakaupo siya sa sofa sa sala. Galing ako sa trabaho, pero imbes na dumiretso sa condo, ewan ko ba, napunta ang mga paa ko sa bahay niya. Parang hinatak ako ng damdamin kon
Nagdalawang-isip ako kung sasabihin ko ba sa kanya ang tungkol sa inuupahan namin ng kapatid niya. Pero sa mga sandaling ito, hindi na mahalaga ang hiya. Kailangan kong mapanatag ang sarili ko, at siya lang ang alam kong pwedeng makatulong.“Wala po siya dito sa bahay na tinutuluyan namin. Tinext ko
Gianna“Hahaha!! Tsaka alam mo ba kung gaano kakulit noon si Chancy?” bungad ni Ate Cha habang nangingiti. “Naku, sa sobrang kulit niya, mangunguna 'yan sa paglakad sa amin tapos bigla na lang huhubarin ang salawal niya para ipakita ang pwet!”Napuno ng halakhakan ang buong silid pagkatapos niyang s
Napatingin siya sa akin at bahagyang ngumiti. Hindi ko alam kung dahil ba sa presensya ko o dahil may sasabihin siyang magaan sa loob. Pero anuman iyon, tiniyak kong naroon ako para marinig."Kamusta ka na, anak? Mas magaan na ba ang pakiramdam mo?" tanong ni Mommy Sarina habang lumapit din sa tabi







