Mag-log inAng sweet naman nila...
ChandlerDahil nakainom ako, hindi pumayag si Mitch na ako ang mag-drive pauwi.Kahit tahimik siya simula nang lumabas kami ng club at halatang drained pa rin sa nangyari, nanatiling matigas ang ulo niya pagdating sa bagay na iyon. Kaya kahit na buksan ko na ang sasakyan ay hindi parin siya sumakay.
Hindi siya sanay lalo na at ang bahay nila sa Pateros ay literal na katapat lang ng police station.Kaya sigurado akong natatakot siya ngayon.Mabilis akong lumapit sa kanya at agad kong hinawakan ang magkabilang braso niya nang marahan.“Love,” mahina kong tawag habang hinaharap siya sa akin.Bahag
ChandlerHindi ko na maalala kung sino ang unang sumugod.Ang malinaw na lang sa isip ko ay ang mabilis na pagkulo ng dugo ko nang makita kong may gumalaw papunta sa direksyon ko. Kasunod no’n ay ang matinding pagtilapon ng kamao ko diretso sa mukha ng lalaking nasa harapan ko.Umalingawngaw ang mal
“Hindi namin siya pinagkaisahan—”“Bullshit.”Putol ko agad sa lalaking nagsalita.Kitang-kita ko kung paano sila nagkatinginan.At halatang umaasang hindi ako gagawa ng eksena.Wrong move.“Do you even know who you’re talking to?” malamig kong tanong.“Love…” mahinang tawag ni Mitch habang bahagyan
ChandlerPaglapit ko sa kanila ay agad kong napansin ang pulang-pula niyang mga pisngi. Hindi iyon dahil sa makeup o sa init ng ilaw sa hallway. Galing iyon sa sampal.Lalong sumikip ang dibdib ko dahil do’n.Dahan-dahan kong hinawakan ang mukha niya gamit ang dalawang kamay ko, marahang hinahaplos
Tahimik ko lang silang pinagmamasdan habang nakasandal sa couch, pero kahit naririnig ko ang ingay at tawanan nila, kalahati lang ng atensyon ko ang nasa mesa.Ang kalahati ay nasa pintuan pa rin.Wala kahit sino sa mga babae ang nagtangkang lumapit o mag-alok ng inumin sa akin. Hindi dahil may sina
Tumahimik kami pareho.Ang dating akala kong isang masaklap na pangyayari, iyon pala ay planodo. Isang desisyong pinag-isipan. Isang hakbang na sinadya.Doon ko mas naintindihan na napakalalim ng galit ni Tita Marie.Sa simula’t-simula ay hindi niya matanggap na may ibang mahal ang aking ama kaya hi
HoneyParang umiikot ang mundo habang pilit kong idinidilat ang mga mata ko. Mabigat ang talukap ko at tila ayaw sumunod ng katawan ko sa utos ng isip ko. Ang unang pumasok sa kamalayan ko ay ang kirot na hindi pa malinaw kung saan nanggagaling, basta alam kong may masakit. Ramdam ko ang bigat ng sa
Wait Recruit? Kung hindi ko pa alam, ayaw din niya sa akin dahil babae ako.Hindi ba si Sol ang nag-handle noon?“So… you believed in me?” tanong ko, medyo teasing ang tono.He looked away first.“Your stats were solid,” sagot niya.“Stats lang?” pang-aasar ko. “Wala man lang bonus points for charm?
ChantonNagpunta na nga kami sa hospital kung saan nagpapagaling pa rin si Jacob. Tahimik ang hallway, amoy disinfectant, at may kakaibang bigat sa hangin. Yun tipong kahit wala kang sakit, parang napapagod ka pa rin. Ewan ko ba, ayaw ko lang talaga sa ganitong lugar. Kaya hanga ako kay Mommy, feeli







