Mag-log inSyempre, may nakakakita sa inyo tapos sikat ka pa.
At sa simpleng palitan ng mga salitang iyon, pakiramdam ko ay gumaan ang lahat.Hindi ko man alam kung ano ang eksaktong nangyari sa dinner nila, pero base sa tono niya, wala namang mali. Wala akong naramdamang bigat mula sa kanya, sapat na iyon para sa ngayon.Mas magaan ang pakiramdam ko habang na
Isipin mo, halos kasing edad lang ni Mitch si Honey tapos tatawagin kong ate.“Nasa ikapitong buwan na,” sagot ni Chanton, may halong ngiti habang sinisiguradong maayos ang pagkakalagay ng pagkain sa harap ng asawa niya. “Malapit na.”“Magkakaroon na kami ng baby dito!!” biglang sabat ni Amber, halo
Walang paligoy-ligoy.Walang pagtatago.“Hindi lang naman ako basta lalaki sa buhay niya,” dagdag ko, mas mabagal ang tono. “Boss niya ako. Mas matanda ako. At… alam niyo naman kung anong klaseng pamilya ang meron ako.”Tahimik ulit.Ramdam ko na iniintindi nila.Hindi nila ako pinuputol. Hindi nila
ChandlerDahil wala si Mitch, nagdesisyon akong pumunta sa agency ni Chanton.Hindi ko rin maipaliwanag kung bakit doon agad ang punta ko, pero siguro dahil iyon ang lugar na alam kong may kakayahang pakalmahin ako o kahit paano, ilihis ang isip ko sa bagay na hindi ko makontrol.Sa totoo lang, kina
MitchParang biglang bumagal ang oras matapos kong bitawan ang mga salitang iyon.“May boyfriend na po ako.”Hindi ko na iyon binawi. Wala na ring dahilan para palambutin pa. Sa mismong sandaling iyon, alam kong wala nang atrasan—kahit gaano pa kabigat ang maaaring kasunod.Tahimik.Iyon ang unang s
Dahil si Chandler… hindi lang basta lalaki sa buhay ko.Amo ko siya.Ipinagkatiwala ako ng mga magulang ko sa kanya—yung taong inaasahan nilang gagabay at mag-aalaga sa akin sa mundong pinasok ko.At ngayon, siya rin yung taong minahal ko.Doon ako natakot.Huminga ako nang malalim, pilit kinakalma
Chansen“Damn, wala ka na naman sa sarili mo!”Halata ang inis at pag-aalala sa tinig ni Kuya Jerome habang naglalapag ng mga dokumento sa table ko. Nandito kami ngayon sa office ng ML Bank at kasalukuyan niyang tine-turn over sa akin ang mga responsibilidad niya bilang CEO.Pangatlong araw ko na it
3 Months Later…Gianna“Hi, dear…” malambing na bati ni Mommy Sarina sa akin nang pagbuksan ko siya ng pinto. Nasa condo pa rin ako, naka-work from home mode, at gaya ng inaasahan, heto na naman siya at bumisita. Bakit? Because I’m pregnant.At oo, iniwan ako ng walanghiyang si Chancy bago ko pa nal
Gianna"Hey, okay ka lang?"Napapitlag ako sa tanong na 'yon ni Drew. Parang sinundot ang tahimik kong pag-iisip. Nakatingin siya sa akin, hindi lang basta tingin, kundi ‘yung tipong may mabigat na laman. Parang may gustong sabihin, pero nahihirapan siyang ibuka ang bibig niya. Kita ko ang guilt sa
ChancyMinsan pala, hindi kailangang sumigaw para maramdaman mong panalo ka. Hindi kailangang magpaliwanag nang paulit-ulit, hindi kailangang pilitin ang sarili mong ipaglaban kapag kusa kang pinili.Gising ako, pero pinipikit-pikit ko pa ang mga mata ko para lang maamoy ko ang buhok ni Gianna sa il







