LOGINPara akong natauhan.Hindi ko inaasahang makikita ko ang pangalan niya roon.Kanina lang ay sinabi niyang marami pa siyang kailangang i-review na documents.Ibig sabihin...Sa kabila ng pagiging abala niya, naglaan pa rin siya ng oras para buksan ang livestream ko.Hindi ko napigilang mapangiti.Kas
Pero hindi nila kayang baguhin ang katotohanan.Hindi nila kayang burahin ang mga alaalang magkasama naming binuo.At lalong hindi nila kayang baguhin ang pagmamahalan naming dalawa.Huminga ako nang malalim bago marahang inilapag ang cellphone sa mesa.Unti-unting gumaan ang pakiramdam ko.Tama sil
MitchHindi ko napigilang buksan ang comment section.Alam kong hindi iyon ang pinakamagandang gawin. Bilang isang professional player at content creator, matagal ko nang alam na hindi lahat ng mababasa ko sa social media ay dapat kong dibdibin. Sanay na akong may pumupuri, may pumupuna, at may mga
Kahit nasa opisina siya at siguradong nakatambak ang mga dokumentong kailangang basahin, nagagawa pa rin niyang sumingit ng mga linyang kayang magpangiti sa akin.Hindi ko namalayang nakatitig na pala ako sa screen ng cellphone ko habang nakangiti."Ano 'yan?"Napapitlag ako nang marinig ang boses n
"E, di ba nga ikakasal siya?" inosenteng tanong ni James."Oo nga pala," natatawang sagot ni Ryan. "Practice lang."Bago pa ako makaganti ng asar, dumating si Ate Monette na may bitbit na dalawang pitsel ng orange juice.Isa-isa niya iyong inilapag sa gitna ng mesa bago kami tiningnan."Kayo talaga,
MitchSimula nang ma-finalize ang wedding date namin ni Chandler, parang naging paborito na akong asarin ng buong Team ArmyGamers.Halos araw-araw na lang ay may bago silang dahilan para tuksuhin ako. Kahit nasa gitna kami ng scrims at seryosong-seryoso ang lahat sa practice, hindi pa rin nila pinal
Honey“You can cry if you want to, baby…”Muli kong tinignan si Chanton. Sa mga mata niya, malinaw ang sincerity—walang awa na nakakababa, kundi yung uri ng pag-unawa na nagsasabing naiintindihan kita kahit hindi mo pa masabi lahat. May lungkot din doon, parang nasasaktan siya dahil nasasaktan ako.
Napabuntong-hininga ako. “Hindi ko maintindihan kung paano mo nagagawa ‘yan.”Ngumiti siya ng kaunti. “Hindi rin ako sigurado kung paano. Alam ko lang… ayoko nang tumakbo.”Tinawag ang pangalan niya.Tumayo siya agad. Ako rin.Habang naglalakad kami sa pasilyong malamig at kulay abo, ramdam ko ang t
MitchPangatlong araw ng paghihintay. Araw-araw akong nagpupunta sa mga social media account at site ng ArmyGamers Team para tignan ang resulta. At ngayon, heto at nanlalaki ang aking mga mata.The selection has been completed and we are happy to announce and welcome to the team, @IamYellow4 as the
Honey“Chanton, okay ka lang ba?” tanong ko habang pinagmamasdan siya. Ilang beses ko na kasing napapansin, madalas parang wala siya sa sarili. Tahimik, tapos tutok na tutok sa cellphone niya, kagaya na lang ngayon.“Yes, baby…” mabilis niyang sagot.Natigilan ako sandali. Maagap naman siya sumagot,







