MasukPigil na pigil ba Chansen?
Chandler“Chandler, sobrang thank you dahil tinulungan mo ako.”Halata sa mukha ni Lily ang pasasalamat. Hindi lang sa paraan ng pagngiti niya, kundi sa lalim ng tingin niya na parang gusto niyang siguraduhin na naiintindihan ko kung gaano kalaki ang naitulong namin sa kanya. May konting pagod din d
MitchTahimik akong nakaupo sa sofa, pinipilit ang sarili kong mag-focus sa palabas na tumatakbo sa TV. Pero hindi ko talaga mapigilan ang mga mata ko sa paligid—kay Ryan, kay Mico, kay James, at kay Cecilio. Parang bawat galaw nila, bawat maliit na expression, may sariling kwento. Yung tipong alam
Mitch“Gilbert?” ulit ko, mas malinaw na ngayon ang pagkakabigkas ko, pero mas halata rin ang pagkalito sa boses ko. Lahat kasi sila ay parang natulala na lang, na para bang may biglang bumalik na alaala na hindi nila inaasahan.Walang sumagot sa akin agad.Sa halip, si Cecilio ang unang nagsalita,
MitchPanibago na namang araw, pero parang may bitbit pa rin akong pagod mula kahapon—hindi sa katawan, kundi sa isip. Katatapos lang naming mag-almusal at nagdesisyon na tumambay sa living area. Walang masyadong ganap, chill lang. Nakabukas ang TV, naghahanap ng mapapanood habang hinihintay ang scr
MitchHindi agad natapos doon ang usapan.Akala ko, pagkatapos ng mga sinabi nila ay babalik na sa normal ang lahat—kanya-kanyang kain, konting biruan, tapos usapang laro na ulit. Iyong tipong parang walang nangyari, parang wala kaming binuksang topic na medyo… personal. Pero kahit pilit nilang gina
Alam na nila. At ngayon… may nakita pa sila. Hindi ko napigilan ang mapayuko. “Hindi niyo naman alam ang buong story…” mahina kong sabi, halos bulong. “Alam namin,” sagot agad ni Ryan. “Kaya nga hindi kami nagko-conclude.” “Concern lang kami,” dagdag ni Cecilio. “Sa’yo.” Unti-unti akong napahi
“Para hindi mo ako laging tinataboy. You intrigue me."Tumikhim ako, pilit pinapakalma ang sarili. “Chancy, akala ko ba lunch lang ’to?”“Lunch nga. Pero bakit hindi natin sabayan ng kaunting honesty?”Napapikit ako sandali. Focus, Gianna. Huwag mong hayaang hilahin ka niya sa lambing niyang walang
GiannaOkay. Ito na nga. Nasa loob kami ng banyo. Magkatapat. Hubad. Basa. At literal na magkadikit ang katawan.Kung may CCTV ang langit, sure akong nagtatawanan na ang mga anghel ngayon habang minamarkahan ako sa “baka mabudol ng hormones” list.“Gianna, face value, pandesal at embutido. Hindi ka
Si Mama, retired na sa pagtitinda ng kung ano-ano at masaya na sa kanyang mga halaman sa harap ng bahay. Minsan, masaya siyang magbantay ng mga pamangkin ko kapag may lakad ang mga hipag ko. Halos may sarili na siyang kindergarten sa bahay kapag ang tatlong makukulit ay naiwan sa kanya.Mabilis kami
ChancyDalawang araw na ang nakalipas mula nang manggaling ako sa ospital. Ako mismo ang naghatid kina Gianna at ng mama niya pauwi sa condo.Tahimik lang ang biyahe. Gusto ng mama ni Gianna na sa tabi ko maupo ang babae ngunit pinilit ko na magtabi na sila sa backseat.Hindi naman sa ayaw kong maka







