LOGINPa-like, comment and gem votes po. Maraming salamat, God bless!
Ngunit hindi nagtagal ang katahimikan na iyon.May narinig akong pagbukas ng pinto sa katabing cubicle.Napahinto ako.Kasunod nito ay isang boses—malinaw, pamilyar.“Yes, may kasamang girlfriend si Chandler. Kailangan ko pa ngang lumabas para magyosi dahil ayaw ni Chandler na makalanghap ng usok an
MitchDahil sa akin, nag-order si Chandler ng kung anu-anong pagkain—fried chicken, fries, pati kung anong pulutan na hindi ko na maalala ang pangalan. Parang gusto niyang siguraduhin na may mapagkakaabalahan ako, na hindi ako maiilang sa lugar na hindi ko naman talaga nakasanayan.Napangiti ako sa
“At ni Chandler, of course,” singit ni Arnie mula sa upuan niya, may pilyong ngiti.Narinig ko ang bahagyang pag-ubo ni Chandler sa tabi ko, parang gusto niyang pigilan ang usapan bago pa lumalim.Pero hindi ko napigilan ang mapatingin sa kanya.Sandali lang, pero sapat na para makita ko yung itsura
MitchPagkapasok namin sa private room ng club, parang biglang tumahimik ang mundo ko—o baka ako lang ang biglang naging hyper-aware sa lahat. Ang ilaw ay dim, may halong kulay na gumagalaw sa dingding, at kahit wala pang malakas na tugtog, ramdam ko na agad na hindi ito yung mga lugar na nakasanaya
“Sige, mag-ingat sa pagmamaneho, Chandler,” sagot ng papa niya, seryoso pero may halong tiwala na rin sa boses.Tumango ako bilang sagot bago ako napatingin kay Mitch. Nakangiti siya—yung tipong may gustong sabihin pero pinipigilan.“Mukhang sanay ka na tumawag ng Mama at Papa ah,” tukso niya, at hi
ChandlerSa wakas, tapos na rin ang isang linggong bakasyon ni Mitch—at kahit ilang araw lang ‘yon, pakiramdam ko ang daming nagbago sa akin. Hindi sa pagitan namin, kundi sa loob ko mismo. Mas naging klaro. Mas naging buo.Mamaya, susunduin ko siya sa kanila. At pagkatapos noon, diretso kami sa usu
“Last resort ko na rin si Chansen kung sakali. Naniniwala naman ako na kapag nagsalita na sila Tristan at ‘yung tatlo pang judges na nagbibigay kay Nayomi ng "passed", maiintindihan din ng viewers at fans ang punto ko.”Agad na umiling si Vivian, halatang hindi satisfied sa sinabi ko. “Hindi. Dapat
EstellaNasa loob na kami ng grand event hall ng Sarina’s, at kahit wala na ang red carpet sa harap namin, hindi bumababa ang intensity ng ilaw at mga camera. Patuloy ang flash mula sa press sa likod ng velvet ropes, at ang mga usapan ng crowd na humahanga at nagpapaalam ng kanilang mga komento ang
Estella Pagkatapos ng mga pormal na pagpapakilala ay nanatili pa muna kami sa living area. Hindi pa raw tapos maghanda ang mga kasambahay, kaya ayon sa Mommy ni Chansen, magpatuloy daw muna kami sa kwentuhan. Unti-unti na ring nawawala ang kaba ko. Kahit hindi ako kasing-yaman ng pamilya nila, may
EstellaBalik-trabaho na naman ako, at sa totoo lang, sobra ang saya na nararamdaman ko, mapa-personal man o career.Hindi ko talaga inaasahan na magiging ganito kainit ang pagtanggap ng mga tao sa akin bilang Alletse. Minsan naiisip ko, totoo ba ‘to? Ako ba talaga ‘yung pinapanuod nila at sinusupor







