Mag-log inPa-like, comment and gem votes po. Maraming salamat, God bless!
Kung kailangan kong maghintay, kahit gaano katagal, pipiliin ko pa rin iyon kung iyon ang paraan para hindi siya masaktan o mapigilan.Siguro ganoon din ang nasa isip niya.Siguro pareho kaming nagtatago ng parehong tanong, parehong takot, at parehong pag-asa.At sa tahimik na sandaling iyon, doon k
Chandler“Alam mo, kahit hindi mo sabihin, halata naman sa itsura mo,” wika ni Kuya Lualhati habang marahang tumatayo mula sa kanyang swivel chair. May halong biro at pag-unawa ang tono niya, na para bang matagal na niyang binabasa ang mga bagay na hindi ko kayang sabihin nang direkta.Inaayos niya
Meron pa akong kailangang harapin at ayusin.Hindi naman sa nagmamadali pero gusto ko na maging maluwag palagi ang schedule ko para kung sakaling kailanganin ako ni Mitch ay palagi akong available.Pagdating ko sa agency, hindi na ako nag-aksaya pa ng oras. Deretso agad ako sa opisina ni Kuya Lualha
ChandlerHangga’t maaari, gusto kong manatili lang sa HQ. Hindi dahil wala akong ibang kailangang gawin, kundi dahil mas komportable ako roon lalo na kung nangangahulugan iyon na anumang oras na gustuhin kong makita si Mitch ay puwede.Isang elevator ride lang, isang lakad pababa, at nandiyan na siy
Habang pinagmamasdan ko sila, may kung anong kumirot sa puso ko—hindi sakit, kundi paghanga. Ganun pala ang itsura ng pagmamahal na tumagal ng maraming taon.Well, nakikita ko rin naman ang pagmamahalan ng aking mga magulang. Ngunit sa tingin ko, kumpara sa mag-asawang Lardizabal ay mahiyain sina Ma
Hindi ko agad alam kung ano ang mararamdaman ko.Hanggang sa—“AYIEEEEE!” sabay-sabay na reaksyon ng buong mesa.Biglang sumabog ang tawanan, kulitan, at sunod-sunod na komento mula sa kung saan-saan.“Maraming pwedeng flower girls at abay!” excited na sabi ni Ate Nina, halos hindi na mapakali sa ki
Chancy“You’re finally good to go, Mr. Lardizabal.”Parang may sumabog na liwanag sa dibdib ko sa narinig kong iyon mula kay Dr. Liem. Sa wakas, matapos ang ilang buwan na pagdurusa, therapy, pag-aalinlangan, at tahimik na dasal, heto na ang kumpirmasyon na hinihintay ko.“Thank you, Doc,” masaya ko
At higit sa lahat, na mahalaga siya. Na hindi siya kailanman naging kulang sa mga mata ko.Habang umiikot kami sa mga aisle, hindi maiwasang mapatingin ang ilang tao. Yung iba, simpleng tingin. Yung iba, may konting pagtataka. Pero ‘di ko pinansin. Wala silang alam. Wala silang karapatan.Tumigil ka
Ang swerte ko, hindi lang dahil sa naging parte ako ng buhay ni Chancy, kundi dahil may pagkakataon akong mapabilang sa ganitong klaseng pamilya. Isang pamilyang hindi lang may yaman, kundi may puso at halaga.Bigla kong naisip, pamilya. Anak. Mga anak.Napatigil ako sa pag-iisip. Kailan ba ako huli
"How are you?" tanong ni Chandler, seryoso na ang mukha."I'm doing fine." Ngumiti ako para makita nila na totoo ang sinasabi ko.Tumigil saglit si Chandler at tumingin sa akin ng seryoso. “Hindi mo lang alam, pero proud na proud kami sa ‘yo. You fought hard.”Napalunok ako. Hindi ko alam kung dahil


![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)




