LOGINPagdating namin sa unit ni Chanton, nadatnan namin si Mitch sa sala. Nakaupo siya sa malaking gray sofa habang kausap si Honey na may hawak namang feeding bottle para sa baby nila. Relaxed lang ang atmosphere, may mahina pang tugtog ng OPM sa background. Pero sa totoo lang, kahit anong aesthetic pa
Chandler “Ano nga pala ang sabi ni Chancy tungkol doon sa issue ng isa sa mga player mo?” tanong ni Chanton na mas seryoso na. “At ano na rin ang plano mo kay Lily?” Tahimik akong napasandal habang nakatingin sa kanya bago nagsalita. “Of course,” malamig kong sagot, “she can’t get away sa ginawa
“Ano ba ‘yan,” reklamo ni Chanton habang napapalatak pa. “Walang thrill.”Napatingin ako sa kanya nang walang emosyon.“Anong gusto mo?” tanong ko. “Magpanggap akong waiter tapos biglang magpapatugtog ng exposed video sa family dinner nila?”Biglang natawa nang malakas si Kuya Lualhati habang si Cha
Chandler“We tried to find anything about Vergara Pharmacy pero wala naman kaming nakita na kahit anong anomaly. Instead, isa pa nga sila sa mga katuwang ni Tita Sarina during medical missions.”Tahimik akong nakatingin kay Kuya Lualhati habang nagsasalita siya. Nakaupo siya sa likod ng malawak niya
Ganito pala iyong pakiramdam kapag nakita mo na talaga iyong taong gusto mong makasama habambuhay.Hindi nakakatakot.Hindi magulo.Parang natural lang.Parang tama lang talaga na siya iyong nasa tabi ko.Isang mabilis na halik muna ang ibinigay ni Mitch sa labi ko bago siya tuluyang tumayo mula sa
ChandlerDama kong bahagya siyang natigilan sa sinabi ko.Hindi man iyon ganoon kahalata sa ibang tao, pero dahil si Mitch ang kaharap ko, agad kong napansin ang mabilis na pagbabago ng ekspresyon niya. Saglit na lumaki ang mga mata niya bago niya iyon pilit tinakpan ng taas-noo niyang tingin at ng
Honey“Kalagan mo na ng tali ’yan at nang masimulan na,” malamig na utos ng isang lalaki.Kahit nakapikit ako, ramdam ko agad kung sino siya, ang lalaking sa palagay ko ay siyang nakakakilala sa Boss Juan na tinutukoy nila. Base sa palitan nila ng salita, halata ring hindi nila alam kung sino talaga
ChantonNanatiling titig na titig si Honey sa ama. Ni hindi siya kumurap. Para siyang na-freeze sa kinauupuan niya, parang kung gagalaw siya kahit kaunti ay tuluyang babagsak ang mundong kinalalagyan niya. Halatang-halata na hindi niya mapaniwalaan ang narinig.“D-Dad, what are you saying?” nangingi
“Sa lahat ng pinapagawa ko sa inyo,” patuloy ko, halos pabulalas na ang bawat salita, “wala man lang kayong kayang tapusin nang malinis?”Nanahimik siya. Hindi na siya tumingin sa akin. Alam niyang wala na siyang depensa.Sa puntong iyon, hindi lang galit ang nararamdaman ko, kundi frustration. Dahi
ChantonMarahan akong kumatok—isang mahinang tunog lang, sapat para marinig pero hindi nakakagulat. Pagkatapos, dahan-dahan kong binuksan ang pintuan ng aking silid. Parang kusa agad hinanap ng mga mata ko si Honey. Automatic. Instinct. Kaya sa kama agad ako tumingin.At doon ko siya nakita.Naka-up







