LOGINChandler“Love, are we good?”“Ha?” maang niyang tanong habang nakatingin sa akin na parang lutang pa rin.Napangiti ako bago marahang pinisil ang dulo ng ilong niya.Cute.Hindi ko alam kung matutuwa ba ako o matatakot dahil mukhang nakalimutan na niya iyong tungkol kay Venice.Well, kung gano’n ng
Mitch“Good morning, Love…”Nakangiting mukha ni Chandler agad ang bumungad sa akin nang dahan-dahan kong idilat ang mga mata ko.Ilang segundo muna akong nakatulala habang ina-adjust ng utak ko iyong liwanag sa paligid at iyong init ng katawan niyang nakahiga sa tabi ko.At nang tuluyan akong matau
Mature ContentMitch“Chandler…” mahina kong ungol nang maramdaman ko ang marahan ngunit delikado niyang paghaplos sa sensitibong bahagi ko habang abala naman ang labi niya sa dibdib ko.Napapikit ako kasabay ng pag-arko ng aking likod.Pakiramdam ko literal nang nawawala iyong lakas ko sa bawat gal
Napasinghap ako nang maramdaman kong nasa magkabilang gilid ng katawan niya iyong mga binti ko.Biglang naging sobrang intimate ng posisyon namin.At kahit ilang beses nang may nangyari sa amin…Hindi pa rin talaga ako sanay.Lalo na kapag ganito siya makatingin.Iyong isang kamay niya ay nasa bewan
Mitch“I can explain about Venice,” mahinang sabi ni Chandler habang mahigpit akong nakayakap sa kanya.May kung anong bigat sa boses niya na parang ayaw niya talagang magkaroon ako ng maling idea tungkol sa babaeng iyon.Hindi ko alam kung bakit, pero kusang umangat ang mga kamay ko at niyakap ko r
Iyong mga simpleng detalye na hindi mo agad mapapansin pero consistent niyang ginagawa para sa’yo.Iyong paraan ng pag-aalala niya nang hindi niya kailangang sabihin nang diretsahan.Napangiti tuloy ako nang hindi ko namamalayan kaya mabilis akong umiwas ng tingin bago pa niya mahalata.“Let’s go,”
Chansen Meryenda muna ang pinahanda ni Mommy, at gaya ng dati, parang fiesta ang dating kahit simpleng get-together lang. Paborito ko pa naman ‘yung ginataang bilo-bilo niya, kaya napangiti ako habang inaayos ni Estella ang mangkok ko. Sa patio na rin kami kumain. Pero bago pa man kami makapagsimu
EstellaHindi siya fancy, walang guests, walang magarbong lugar, at mas lalong walang sing-sing. Pero higit sa lahat, hindi ko inaasahan na maiisipan pa niyang yayain akong magpakasal ulit — and that’s what really matters. Parang na-freeze ang mundo ko sa moment na ‘yon. I swear, parang lumulutang a
“Wow… congrats, Miss Alletse!” sabi ng isa sa mga staff na nag-aayos ng mga damit sa rack, pilit na pinapakalma ang awkward na hangin sa loob. “Thank you,” nakangiting tugon ni Estella, mahinahon pa rin ang tono kahit halata kong medyo nailang din siya. Pero bago pa man ako makahinga nang maluwag,
Nanginginig ang kamay ko. Lumuluhang hindi ko alam kung dahil sa hilo o sa takot. Maya-maya, narinig ko ang pinto na bumukas. “Estella!” sigaw ni June, agad akong nilapitan. Kasunod niya si Vivian, may hawak na bote ng tubig. “Girl, what happened? Okay ka lang?” Umiling ako, nanginginig pa rin.







