ログインBreak-in mo na si Jacob... hahaha
Mitch Ramdam ko pa rin ang init ng noo niya na nakadikit sa akin, ang steady niyang paghinga na parang sinasabayan ang akin, at yung paraan ng pagkakahawak niya sa akin—hindi nagmamadali, pero hindi rin bumibitaw. “Love…” mahina niyang ulit, parang tinitikman ang salitang iyon habang nakatitig sa
Mitch Magkalapit kami. Sobrang lapit na halos wala nang espasyo para sa kahit anong pagdududa. Ramdam ko ang init ng hininga niya na marahang tumatama sa balat ko, at sa bawat segundo na lumilipas, mas lalo kong nararamdaman kung gaano ako ka-aware sa presensya niya. Hindi siya gumagalaw, at gano
Mitch Hindi ko maipaliwanag kung kailan eksaktong nagbago ang atmosphere sa pagitan namin, pero malinaw kong naramdaman ang shift. Kanina, puno ng tensyon at inis ang hangin sa paligid namin, parang isang maling salita lang ang kailangan para tuluyan kaming sumabog. Ngayon, ibang klase na. Mas ta
MitchHindi ko alam kung anong mas nakakainis. Yung kaba na nararamdaman ko habang kaharap ko siya, o yung katotohanang kahit anong pilit kong magalit, hindi ko magawang panindigan hanggang dulo.Nakaupo pa rin ako sa kandungan niya.At oo, aware ako doon. Sobra...Ramdam ko yung init ng katawan niy
Saglit akong natigilan.Parang may kung anong kumalabit sa dibdib ko, hindi dahil guilty ako, kundi dahil alam kong mali ang dating nito kung iba ang makakakita. At mukhang gano’n na nga ang nangyari.Dahan-dahan akong tumingin pabalik kay Mitch, pilit pinapakalma ang sarili ko bago magsalita. “Hind
ChandlerMay kakaibang kaba na bumalot sa akin. Yung tipong hindi mo ma-explain kung saan nanggagaling, pero ramdam mo hanggang dibdib. Parang may mabigat na bagay na unti-unting pumipisil sa puso ko habang papalapit ang sandali na kailangan naming mag-usap.Mag-uusap daw kami.Plano ko naman na tal
Mature ContentChansenHinawakan ko ang kanyang baba at dahan-dahang iniangat para mapatingin siya sa akin. “Tumingin ka lang sa akin, Estella. Huwag kang matakot. Wala nang iba, ako lang. Ako lang ang lalaking hahawak sayo.”Napapikit siya, saka unti-unting dumilat. Doon ko nakita ang pagkalito at
EstellaNagsimula na kaming mamili nila June ng damit. Dinalhan kami agad ng saleslady ng isang rack na punong-puno ng mga gown na parang galing sa fashion magazine. Halos mapanganga ako sa dami ng choices. Hindi talaga ako magaling pumili ng mga ganito, kaya kung tutuusin, life saver talaga na kasa
Chansen“Hi, Ate Cha. Hi, Tita,” nakangiting bati ni Maui sa pamilya ko nang makalapit kami. May lambing pa sa boses niya, parang sanay na sanay na siya sa kanila. Pero agad kong napansin kung paano siya biglang tumingin kina Estella, seryosong-seryoso ang mukha ng asawa ko, walang hint o kahit anon
Estella“Estella, darating ba si Chansen ng lunchtime?” tanong ni June habang nakasandal siya sa swivel chair at nilalaro ang ballpen na parang baton.Nag-angat ako ng tingin mula sa pagche-check ng mga records namin. Ang dami na talagang estudyante ni Miss Cherry, kaya kahit papaano ay proud ako sa







