LOGINUnder his watch ka niya, Hon...
Magulo.Makulit.Pero organized sa sarili nilang paraan.Si Mitch ay tumingin kay Venice, at bagamat mabilis lang, nahuli ko iyong bahagyang pagbabago sa expression niya.Hindi tuluyang nawala iyong ngiti.Pero hindi na rin iyon katulad kanina.May kaunting tension.Kaunting pag-iingat.At dahil kil
ChandlerNakarating kami sa 6th floor kung saan naroon ang apat na gaming rooms.“So…” sabi niya habang umiikot ang tingin sa paligid. “This is your world.”Bahagya akong napangiti.“I guess you can say that.”Hindi ko na idinagdag ang katotohanan na ilang beses na rin akong kinausap ni Kuya Chanden
Competitive gaming was different.May adrenaline. May strategy. May pressure na parang chess na may kasamang digmaan.Kaya nang malaman kong unti-unting pinapalawak ng pamilya ang negosyo papunta sa IT at digital industry kapalit ng casino sa lahat ng hotel and resort business namin ay hindi ko na i
Chandler“Venice.”Bahagya akong napataas ng tingin nang makita ang babaeng kakapasok pa lamang sa aking opisina. Nakasuot siya ng eleganteng blouse at skirt na bagay sa kaniyang polished image. Tulad ng dati, maayos ang kaniyang aura at may dala iyong klaseng confidence na alam kong matagal nang ba
Chandler“Love, are we good?”“Ha?” maang niyang tanong habang nakatingin sa akin na parang lutang pa rin.Napangiti ako bago marahang pinisil ang dulo ng ilong niya.Cute.Hindi ko alam kung matutuwa ba ako o matatakot dahil mukhang nakalimutan na niya iyong tungkol kay Venice.Well, kung gano’n ng
Mitch“Good morning, Love…”Nakangiting mukha ni Chandler agad ang bumungad sa akin nang dahan-dahan kong idilat ang mga mata ko.Ilang segundo muna akong nakatulala habang ina-adjust ng utak ko iyong liwanag sa paligid at iyong init ng katawan niyang nakahiga sa tabi ko.At nang tuluyan akong matau
“Let’s take down your opponent,” sabi ni Ryan. Nagulat ako, pero pumayag ako syempre.Bago pa makarating ang minions ng katapat ko sa tore niuya ay naclear ko na iyon kaya ang wave ng minions ko naman ngayon ang nasa tore na niya.Pinasok ko na at sumunod si Ryan. Hindi pa mate-take down ang tore pe
Chanton“Maximus, maraming salamat sa pagtulong sa anak ko.”Nilingon ko si Sen. Deguia habang binibitawan niya ang mga salitang iyon. Kita ko sa mukha niya na kahit bahagya na siyang nakahinga ng maluwag, kahit papaano ay nabawasan ang bigat sa dibdib niya, nandoon pa rin ang isang emosyon na mahir
Unknown POVMalakas kong ibinato ang baso ng alak diretso kay Juan. Walang pag-aalinlangan—hindi siya umiwas, hindi kumurap. Hinayaan niyang tumama iyon sa ulo niya na parang deserved niya ang bawat basag ng salamin. Bumagsak ang baso sa sahig, kasunod ang tunog ng pumutok na katahimikan. Ngayon, ra
HoneyNakatulog ako ng mahimbing, yung klase ng tulog na parang hiniram sandali ng katawan ko matapos ang lahat ng emosyonal na pagod. Hindi ko na namalayan kung anong oras ko tuluyang naipikit ang aking mga mata, at lalong hindi ko napansin kung kailan ako iniwan ni Chanton.Paggising ko, agad kong







