ログインMitchPanibago na namang araw, pero parang may bitbit pa rin akong pagod mula kahapon—hindi sa katawan, kundi sa isip. Katatapos lang naming mag-almusal at nagdesisyon na tumambay sa living area. Walang masyadong ganap, chill lang. Nakabukas ang TV, naghahanap ng mapapanood habang hinihintay ang scr
MitchHindi agad natapos doon ang usapan.Akala ko, pagkatapos ng mga sinabi nila ay babalik na sa normal ang lahat—kanya-kanyang kain, konting biruan, tapos usapang laro na ulit. Iyong tipong parang walang nangyari, parang wala kaming binuksang topic na medyo… personal. Pero kahit pilit nilang gina
Alam na nila. At ngayon… may nakita pa sila. Hindi ko napigilan ang mapayuko. “Hindi niyo naman alam ang buong story…” mahina kong sabi, halos bulong. “Alam namin,” sagot agad ni Ryan. “Kaya nga hindi kami nagko-conclude.” “Concern lang kami,” dagdag ni Cecilio. “Sa’yo.” Unti-unti akong napahi
Mitch Kinabukasan, paggising ko pa lang ay may kakaibang bigat na agad akong naramdaman. Hindi iyon dahil sa pagod mula sa laban kahapon o sa puyat, kundi dahil sa katahimikan ng phone ko. Dahan-dahan kong kinuha iyon mula sa bedside table at agad na tiningnan ang screen. Wala pa rin. Walang mes
Mitch Tahimik ang kwarto, pero hindi ang isip ko. Nakahiga ako sa kama, nakatitig sa kisame habang hawak pa rin ang phone ko, na para bang anumang oras ay iilaw iyon at lalabas ang pangalan niya. Ilang beses ko nang chineck ang screen kahit wala namang notification. Paulit-ulit, parang umaasa sa w
“Mitch, missing sila,” paalala ni Cecilio. Hindi pa man ako nakakareact, biglang may sumulpot mula sa gilid ng mapa. Isang mabilis na galaw, kasunod ang stun na hindi ko na naiwasan. Sunod-sunod na damage ang bumuhos. “Back! Back!” sigaw ni Ryan. Pero alam kong huli na. Sa harap ng screen ko, n
“Jacob… tell me,” halos pakiusap ko na. “If you love me, bakit mo ako kailangang saktan? Yun lang sana, masagot!" Halos pasigaw na ang salita ko.Napapikit siya ng mariin na parang sinusuntok ng emosyon ang loob niya. Pero huminga siya ng malalim na tila ba desisdido na siya sa kanyang sasabihin.“I
“Keeping Honey’s identity a secret is his way of protecting her,” sabi ni Kuya Lualhati, mababa ang tono, parang pinipiling maging kalmado. “Ama siya, Chanton. And believe me… Sen. Deguia was so stressed nung nag-usap kami about sa security ng anak niya. Don’t blame him. Iba-iba tayo ng paraan para
Honey“Hi, love,” malambing at may halong ngiti ang bati ni Kuya Chase nang makalapit kay Ate Nina. Parang automatic na gumaan ang aura sa paligid nila. Mabilis niya itong hinila palapit at binigyan ng halik, simple lang pero punô ng lambing, yung tipong sanay na sanay na sila sa isa't isa. Sabagay,
Napahinto rin ako, automatic. Hindi ako ang tipo ng babae na super selosa dahil talagang madali akong magbigay ng tiwala. Pero hindi ibig sabihin non ay hindi na ako marunong magtaka.Ang sabi ni Jacob sa akin, pupuntahan daw niya ang nanay niya.So… anong ginagawa niya dito?Masakit para sa akin, s







