LOGINPa-like, comment and gem votes po. Maraming salamat!
MitchPanibago na namang araw, pero parang may bitbit pa rin akong pagod mula kahapon—hindi sa katawan, kundi sa isip. Katatapos lang naming mag-almusal at nagdesisyon na tumambay sa living area. Walang masyadong ganap, chill lang. Nakabukas ang TV, naghahanap ng mapapanood habang hinihintay ang scr
MitchHindi agad natapos doon ang usapan.Akala ko, pagkatapos ng mga sinabi nila ay babalik na sa normal ang lahat—kanya-kanyang kain, konting biruan, tapos usapang laro na ulit. Iyong tipong parang walang nangyari, parang wala kaming binuksang topic na medyo… personal. Pero kahit pilit nilang gina
Alam na nila. At ngayon… may nakita pa sila. Hindi ko napigilan ang mapayuko. “Hindi niyo naman alam ang buong story…” mahina kong sabi, halos bulong. “Alam namin,” sagot agad ni Ryan. “Kaya nga hindi kami nagko-conclude.” “Concern lang kami,” dagdag ni Cecilio. “Sa’yo.” Unti-unti akong napahi
Mitch Kinabukasan, paggising ko pa lang ay may kakaibang bigat na agad akong naramdaman. Hindi iyon dahil sa pagod mula sa laban kahapon o sa puyat, kundi dahil sa katahimikan ng phone ko. Dahan-dahan kong kinuha iyon mula sa bedside table at agad na tiningnan ang screen. Wala pa rin. Walang mes
Mitch Tahimik ang kwarto, pero hindi ang isip ko. Nakahiga ako sa kama, nakatitig sa kisame habang hawak pa rin ang phone ko, na para bang anumang oras ay iilaw iyon at lalabas ang pangalan niya. Ilang beses ko nang chineck ang screen kahit wala namang notification. Paulit-ulit, parang umaasa sa w
“Mitch, missing sila,” paalala ni Cecilio. Hindi pa man ako nakakareact, biglang may sumulpot mula sa gilid ng mapa. Isang mabilis na galaw, kasunod ang stun na hindi ko na naiwasan. Sunod-sunod na damage ang bumuhos. “Back! Back!” sigaw ni Ryan. Pero alam kong huli na. Sa harap ng screen ko, n
Channing“Ayaw mong magalit ako pero kanina pa ako dumating ni hindi ka humalik sa akin.”Natigilan ako. Oo nga, kaya natural lang na magalit siya sa akin. “I'm really sorry, babe.”“Nawala sa isip mo dahil sa babaeng yon!”“I’m really sorry, babe. Huling beses na itong mangyayari ‘yon, hindi na ma
ArnieKagaya ng gusto ni Channing ay pinag planuhan namin ang aming 1st month wedding anniversary kaya expected ko na ang mga mangyayari.Hindi naman ako against na dahil naiintindihan ko naman din ang fear niya. Kagaya niya ay takot din ako na mawala siya sa akin, kaya nga hindi ko gusto na makipag
ArnieOne week before ng aming wedding, nasa bahay lang ako at naghihintay dumating si Ate Cha dahil alam ko naman na dadaan siya dito sa amin bago sumundo kay Mira na naging routine na yata niya.Hindi ko makakalimutan ang sayang bumalot sa mukha niya ng sabihin ko sa kanya ang tungkol sa kasal nam
ChanningMonday. Apat na araw matapos ang interview at pag-uusap namin ni Lualhati sa aking opisina kasama sila Dad at dalawang beses pa kaming nakatanggap ng threat ang asawa.Ngayon, gusto ko sanang isama si Arnie sa office dahil kailangan kong pumunta doon ngayon. Pero sinabi niya na mas makakapa





![My Professor, My Fuck Buddy [SSPG]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

