Mag-log inBakit ka kasi bumabangga sa mabangong pader? Hehehe..
Humugot ako ng malalim na buntong-hininga bago pinatuyo ang kamay ko gamit ang tissue. Tinitigan ko pa sandali ang sarili ko sa salamin.Mukha pa naman akong composed.Sana.Pagkatapos no’n ay saka ko binuksan ang pinto.Agad bumungad si Chandler na nakatayo mismo sa harap nito. Nakasandal siya sa d
MitchNakakairita ang pagdating ng babaeng ‘yon.As in sobra.At oo, aminado ako—nagseselos ako.Malay ko ba kung bakit kailangan ko pang i-deny sa sarili ko eh kitang-kita naman siguro sa mukha ko kanina pa. Imagine mo ba naman, kakadating lang ng babae tapos bigla na lang tatalon payakap kay Chand
“True,” dagdag ni Ate Jewel. “Para maiba naman ang surrounding mo.”Napalingon si Mitch sa kanila saka ngumiti.Polite smile na naman.“Thank you. Siguro nga minsan ay dalawin ko sila,” nakangiting tugon ni Mitch.Pero bilang boyfriend niya, kitang-kita ko iyong pilit.At mas lalo akong hindi mapaka
ChandlerHindi ko alam kung bakit biglang naging uncomfortable ang pakiramdam ko matapos banggitin ni Chanton ang pangalan ni Venice.Siguro dahil kilala ko si Mitch.Hindi siya iyong tipo ng babae na dramatic agad o selosang magwawala nang walang dahilan. Pero matalino siya. Observant. At higit sa
Pagdating namin sa unit ni Chanton, nadatnan namin si Mitch sa sala. Nakaupo siya sa malaking gray sofa habang kausap si Honey na may hawak namang feeding bottle para sa baby nila. Relaxed lang ang atmosphere, may mahina pang tugtog ng OPM sa background. Pero sa totoo lang, kahit anong aesthetic pa
Chandler “Ano nga pala ang sabi ni Chancy tungkol doon sa issue ng isa sa mga player mo?” tanong ni Chanton na mas seryoso na. “At ano na rin ang plano mo kay Lily?” Tahimik akong napasandal habang nakatingin sa kanya bago nagsalita. “Of course,” malamig kong sagot, “she can’t get away sa ginawa
Estella“Tigilan mo na ang panggugulo, Maui.”Napatingin ako kay Chansen na siyang nagsalita. Matigas ang boses, kalmado pero ramdam ang pagpipigil. Pati ang mga bisita ay natahimik, nakatuon lahat ng atensyon sa kanya. Ang ilan ay nakahinto pa sa gitna ng pagkain, ang iba naman ay hawak ang cellpho
Estella “Bakit ganyan kayo makipag-usap? Parang nilalait niyo ako,” reklamo ni Nayomi, halatang pigil ang inis pero nanginginig ang labi. Kanina pa siya nag-a-attitude, pero ngayon lang niya nahalata? Really? “Kung nakikinig ka at inalam mo lang ang proseso ng contest,” mahinahon kong sagot, “nal
Estella“Walo na ang mga anak ko,” panimula ni Mommy, sabay ngiti habang inaalala ang nakaraan, “nang atakihin ako ng insecurities. Ang masama pa, sumabay ‘yon sa panahon na abala ang Daddy n’yo sa pagpe-prepare ng anniversary namin. Tinutulungan siya ng secretary niya—na, ayun, hindi ko alam, girlf
Honey Wala na rin akong nagawa. Kahit pa pilitin kong magmatigas, heto at nakaupo ako ngayon sa isa sa maraming upuan sa isang malamig at seryosong silid na matatagpuan sa second floor ng isang security agency. Ang mga dingding ay kulay abo, sterile at walang kahit anong warmth, parang eksaktong re







