LOGINParang doon lang nagsink in sa akin ang ibig sabihin ng ginawa ko.Unti-unting nawala ang ngiti sa labi ko habang nakatitig pa rin sa screen.“Wait…” mahina kong bulong, kasabay ng unti-unting pag-akyat ng kaba sa dibdib ko.Paano kung may makakita?Paano kung may makapansin?Paano kung mas lalo lan
“Ano’ng ibig niyang sabihin…?” bulong ko sa sarili ko, halos hindi pa rin makapaniwala.Hindi na ako nag-aksaya ng oras at agad kong binuksan ang social media. Medyo nanginginig pa ang mga daliri ko habang hinihintay kong mag-load ang screen. At nang tuluyan itong lumabas, doon ko nakita ang hindi k
Napapikit ako sandali, pilit inaayos ang gulo ng isip ko, pero kahit anong gawin ko, paulit-ulit lang akong bumabalik sa iisang bagay.Sa gitna ng lahat ng ito—ng gulo, ng duda, ng pressure, si Chandler lang ang sigurado ako.At sa ngayon, pinili kong kumapit sa katiyakang iyon.Dahil sa dami ng hin
Mitch“Anak, okay ka lang ba?”May halong kaba ang boses ni Mama, at kahit hindi ko siya nakikita, malinaw sa isip ko kung paano siya ngayon—malamang nakakunot ang noo, hawak ang phone nang mahigpit, hinihintay ang sagot ko na parang doon nakasalalay ang kapayapaan ng isip niya.Nasa living room ako
“Hindi ako maliligo ng isang taon,” tugon naman ng lalaki dahilan upang magtawanan ang lahat ng nakarinig.Mukha naman siyang harmless kaya hinayaan ko na lang.Ang tanong lang, pipirmahan ba talaga ni Mitch iyon?Sa t-shirt mo na lang. Baka magreklamo ang mama mo kapag naamoy ka niya at masisi pa a
Bahagya siyang natawa, pero agad din siyang umiling.“Hindi na lang,” sabi niya. “Matanda na sila ni Mama, at baka mainip lang din siya. Hindi naman niya hilig yung ginagawa ko.”Saglit siyang tumahimik bago muling nagsalita, mas mahina na ang boses.“Masaya na silang nakikita ako sa TV.”May kakaib
Chansen Masaya akong makita ang kasiyahan sa mukha ng aking asawa. Yung literal na glow niya, parang hindi lang liwanag, parang mismong araw na biglang tumapat sa kinauupuan ko. Ang kinang sa mga mata niya ay hindi maitatanggi, para iyong bituin sa langit na kumikinang sa gabing marikit. At sa toto
Nasa Rizal ang headquarters ni Kuya Lualhati, ang lalaking minsang tinulungan kami noong mga panahong nasa panganib ang buhay ng miyembro ng aming pamilya. May asawa na rin siya, na hanggang ngayon ay hindi pa rin nagsi-sink in sa akin. Dati siyang carefree, palaban, halos ayaw pa nga sa commitment,
Estella“Ang ganda mo, my love.”Titig na titig sa akin si Chansen, para bang kahit konting iglap ay may mawawala sa kanya. Kita ko sa mga mata niya ‘yong sinseridad, hindi lang basta papuri, kundi ‘yong tipong parang proud siya na ako ang babaeng kaharap niya. Pero syempre, kahit kinikilig na ako s
HoneyTanghalian na nang tuluyang matapos ang aming cleanup drive, at sa buong oras na ‘yon ay hindi pa rin natatapos ang call namin ni Chanton, as in straight, walang patid, parang naka-automatic mode ang bunganga niya. He’s so annoying, sobrang kulit, sobrang clingy sa boses, pero hindi ko maintin







