LOGINNapahinga nang malalim si Riz.Hindi niya alam kung bakit, pero nang marinig niya iyon mula mismo kay Jared, mas lalo niyang naramdaman ang bigat ng issue.“Binigyan ko ng gamot ang pasyente at nawala ang mga sintomas,” paliwanag niya. “Bukod pa doon, nagsagawa rin kami ng allergy test. Hindi ako ba
Third Person“Do you like the food?” tanong ni Jared nang mapansin niyang nakakadalawang subo na si Riz.Nasa harap nila ang isang mesa na puno ng pagkain mula sa restaurant ng Royal Hotel, isang lugar na kilala bilang isa sa pinakamahal at pinaka-exclusive na kainan sa Bukidnon. Maayos ang pagkakah
Hindi siya tanga. Kahit nagsisimula pa lamang siya sa kanyang residency, ilang taon na niyang pinag-aralan ang medicine, at hindi naman siya isang doktor na basta nanghuhula ng diagnosis base lamang sa unang tingin.Alam niya ang pagkakaiba ng isang simpleng pamamantal na dulot ng kagat ng insekto a
Pagdating niya roon ay mabilis niyang sinuri ang mga chart at nagtanong sa isang nurse tungkol sa mga bagong admission. Habang ginagawa iyon, napansin niyang wala si Jeanette sa station.Nagra-round na siguro ang kaibigan niya.Magkikita sana sila ni Jeanette sa doctor’s lounge mamaya dahil pareho n
Third PersonNag-aalala ang pamilya ni Riz para sa kanya, lalo na ang kanyang mga magulang. Hindi man nila direktang sabihin, kapwa nila alam na may posibilidad na maging komplikado ang sitwasyon sa pagitan ni Riz at Jared, lalo na’t may mga usap-usapan tungkol sa bracelet na nakuha ng lalaki sa auc
Napatingin ako sa kanya nang diretso.“Ano bang kakumpetensya?” mabilis kong sagot, halos mapailing na rin ako sa sinabi niya. “Walang ganon.”Bahagyang napangiti si Charles, pero hindi ko siya pinagbigyan na gawing biro ang usapan.“Whatever happened in the past ay nakaraan na,” dagdag ko, mas kalm
EstellaDignified looking si Chansen habang nagsasalita. Tipong kahit hindi mo siya gustuhin, mapapatingin ka talaga. Malalim ang boses niya, buo at kontrolado, parang bawat salita ay tinimbang muna bago bitawan. Kita kong kuha niya ang atensyon ng lahat, parang may invisible na tali na nakakabit sa
Chansen“Ano ang plano mo, hahayaan mo lang na ganyan? Kailan mo siya balak ipakilala sa lahat?” tanong ni Mommy makalipas ang mahabang katahimikan. Kita ko sa mukha niya ang pag-aalala, pero may halong inis na rin.“She… she wanted a divorce,” mahina kong sabi, halos pabulong. Para bang kasalanan k
“Exactly,” dagdag ni Vivian, tumagilid pa ng upo at tumiklop ng braso. “Ano’ng nagbago?”Humugot ako ng malalim na hininga, saka tiningnan sila nang diretso. “Hindi ko pala kaya mag-isa lang. Kapag ganon kasi, magiging limited lang ang students natin. Parang… binibigyan ko lang ng hangganan ‘yung ka
Pagkatapos naming mag-usap ni Tristan ay nilibot ko siya sa studio. Kahit dalawang taon na rin mula nang itayo namin ni June at Vivian ang lugar na ‘to, hindi pa rin ako nagsasawang pagmasdan ang bawat sulok. Ang mga soundproofed na pader na may nakadikit na acoustic foam, ang makintab na grand pian







