เข้าสู่ระบบDahil sa kanyang kalagayan na hindi pa siya makakilos nang malaya, kusa at bukal sa loob na nagprisinta ang dalawa upang maghanap ng ebidensiyang maaaring magturo sa taong pinaghihinalaan niyang may pakana ng aksidente.Hindi madali ang ginagawa nila. Delikado, nakakapagod, at higit sa lahat, maaari
Third PersonAgad na kumunot ang noo ni Jared nang mag-vibrate ang kanyang cellphone. Halos awtomatiko niyang kinuha iyon mula sa gilid ng kama, umaasang baka si Riz na ang nag-message o baka sakaling nagbago ang isip nito at nagpasyang bumalik agad. Ngunit nang mabasa niya ang kakaunting linyang ip
“Do you have something to say?”Napakurap si Jacob.“No, Sir.”“Then don't.”“Yes, Sir.”Mabilis na yumuko ang assistant, ngunit ilang segundo lamang ang lumipas bago niya muling nasulyapan ang mukha ng amo. Hindi na niya napigilan ang sariling mapangiti nang palihim nang makita niyang muling ibinal
Third PersonHapon iyon, ngunit kakaiba ang liwanag na sumasalubong sa loob ng private room ni Jared. Ang maaliwalas na sinag ng araw na sumisingit mula sa malalaking bintana ay tila may dalang panibagong pag-asa, malayong-malayo sa maputla at mabigat na atmosphere na ilang buwan nang bumabalot sa b
“Aba, at pinagtatanggol pa niya…”Napailing ako at natawa.“Hindi naman sa gano'n. Sinasabi ko lang kung ano ang totoo.”“Hmm.”Nagkatinginan sila ni Lolo.Agad kong napansin iyon.May something.Iyon ang klase ng tinginan ng dalawang taong matagal nang magkasama at may pinag-uusapang bagay na ayaw
RizLimang araw na mabilis na lumipas dahil halos pare-pareho lang ang naging routine namin. Check-up. Medication. Monitoring. Rehabilitation assessment. At siyempre, pakikipagtalo kay Jared sa mga pagkakataong feeling niya ay kaya na niyang gawin ang mga bagay na hindi pa naman dapat niyang ginagaw
Gianna“Ang ibig mong sabihin, nagsama na kayo ng soon-to-be mother and sister-in-law mo sa pagpapagawa ng wedding gown na susuotin mo sa kasal niyo ni Chancy, na wala pang date ha! At higit sa lahat, hindi pa nagkakaharap ang mga parents niyo?” litanya ni Hailey habang nanlalaki ang mga mata sa sob
Gianna“Sweetheart, are you sure okay ka lang maiwan dito mag-isa?” tanong ni Chancy habang nakatayo sa harap ko. Nakaayos na siya para umalis, white shirt na hapit sa katawan, light jacket, at yung signature niyang pabango na madalas kong inaamoy sa kanya kapag yakap ko siya.Ako naman, nakaupo sa
Napakagat ako sa labi. “Paano po kung matagal pa siyang gumising?”“Kung hindi pa rin siya magising sa loob ng 12 hanggang 24 hours post-op, doon pa lang kami magsisimulang mag-order ng additional tests, CT scan o MRI ng utak, kung saka-sakaling may gusto kaming i-rule out,” paliwanag niya. “Pero sa
Gianna“Mukhang masaya ka, Architect ah,” puna ni Engr. Jaime habang papalapit ako sa aking sasakyan. Ang araw ay unti-unting lumulubog, at ramdam na ang pagod mula sa mahaba naming araw sa site. Tapos na ang oras ng trabaho at handa na akong umuwi sa condo.Kanina lang ay nag-message ako kay Chancy







