INICIAR SESIÓNDahil sa kanyang kalagayan na hindi pa siya makakilos nang malaya, kusa at bukal sa loob na nagprisinta ang dalawa upang maghanap ng ebidensiyang maaaring magturo sa taong pinaghihinalaan niyang may pakana ng aksidente.Hindi madali ang ginagawa nila. Delikado, nakakapagod, at higit sa lahat, maaari
Third PersonAgad na kumunot ang noo ni Jared nang mag-vibrate ang kanyang cellphone. Halos awtomatiko niyang kinuha iyon mula sa gilid ng kama, umaasang baka si Riz na ang nag-message o baka sakaling nagbago ang isip nito at nagpasyang bumalik agad. Ngunit nang mabasa niya ang kakaunting linyang ip
“Do you have something to say?”Napakurap si Jacob.“No, Sir.”“Then don't.”“Yes, Sir.”Mabilis na yumuko ang assistant, ngunit ilang segundo lamang ang lumipas bago niya muling nasulyapan ang mukha ng amo. Hindi na niya napigilan ang sariling mapangiti nang palihim nang makita niyang muling ibinal
Third PersonHapon iyon, ngunit kakaiba ang liwanag na sumasalubong sa loob ng private room ni Jared. Ang maaliwalas na sinag ng araw na sumisingit mula sa malalaking bintana ay tila may dalang panibagong pag-asa, malayong-malayo sa maputla at mabigat na atmosphere na ilang buwan nang bumabalot sa b
“Aba, at pinagtatanggol pa niya…”Napailing ako at natawa.“Hindi naman sa gano'n. Sinasabi ko lang kung ano ang totoo.”“Hmm.”Nagkatinginan sila ni Lolo.Agad kong napansin iyon.May something.Iyon ang klase ng tinginan ng dalawang taong matagal nang magkasama at may pinag-uusapang bagay na ayaw
RizLimang araw na mabilis na lumipas dahil halos pare-pareho lang ang naging routine namin. Check-up. Medication. Monitoring. Rehabilitation assessment. At siyempre, pakikipagtalo kay Jared sa mga pagkakataong feeling niya ay kaya na niyang gawin ang mga bagay na hindi pa naman dapat niyang ginagaw
Pero wala pa rin akong malinaw na sagot kung ano nga ba ang totoong lagay ko.Napatingin ako sa kumot na nakatakip sa ibabang bahagi ng katawan ko. Hindi ko pa ramdam nang buo ang mga binti ko. Pero hindi ko na lang muna pinapansin.Hindi pa ngayon. Hindi pa ako handang malaman kung anong totoo. Ayo
Hanggang sa nakita ko na ang pamilyar na pinto at huminto sa tapat nito. Humugot ng malalim na hininga. Inayos ang buhok ko kahit hindi naman magulo. Hinawakan ko ang door knob, pero hindi ko agad binuksan.Anong aabutan ko sa loob?Kumatok muna ako bago maingat na pinihit ang seradura at dahan-daha
Sa sasakyan niya kasi ay hindi ko magawa iyon dahil hindi naman niya ako hinahayaan na mag-drive non.Halos dalawang oras bago kami nakarating sa Sarina's dahil sa traffic na normal na sa Manila.Ng marating namin ang hotel ay sa harap na ako huminto. Bumaba ako at pinagbuksan ng pinto si Gianna bag
Chancy“Magkainan na tayo at naghihintay na ang hapag,” masiglang yaya ni Mama matapos ang sandaling tawanan at kantiyawan sa mesa.Napabuntong-hininga ako sa dami ng saya na nag-uumapaw sa paligid. Mabuti na lang at nagkasya kami kahit medyo siksikan na. Pero hindi iyon naging sagabal, parang mas n







