LOGINHi, sana po ay sama sama pa rin tayo sa story ni Channing... See you po sa next chapter!
Chandler“Finally! You’re all awake!” bulalas ng isang lalaki, puno ng yabang at tila ba nananadya ang tono, parang matagal niyang hinintay ang eksenang ito at ngayon ay nag-eenjoy na siya sa bawat segundo.Binuhusan nila ako ng malamig na tubig. Tumagos iyon sa buong katawan ko, gumising hindi lang
Chandler“Damn it! When is this bastard going to wake up?” galit na sigaw ng isa sa tatlong lalaking nakatayo sa harapan ko. Ramdam ko ang gigil sa boses niya, ‘yung tipong halatang ilang oras na silang naghihintay at paubos na ang pasensya.Kahit nakapikit ako, alam kong nakatutok ang mga mata nila
Mitch“Mitch, I know this is hard on you,” mahinahong sabi ni Sir Sol habang nakatayo siya sa harap ko, hawak pa ang tablet na gamit niya sa pagre-review ng laro. “Kung hindi mo kayang maglaro, just tell me.”Katatapos lang ng practice namin. Isang buong session na dapat sana ay productive, pero nau
Paano kung may nabago na?Paano kung hindi na sila kasing bilis ng dati, kasing tibay, kasing handa sa biglaang panganib?Hindi sila superhero. Tao pa rin sila. Nasasaktan. Napapagod. Pwedeng magkamali.Si Kuya Lualhati naman ang kabaligtaran nila sa paraan ng pakikipaglaban. Hindi kamao ang sandata
Mitch“Ate Honey…” humihikbi kong tawag habang tuluyan na niya akong niyakap, parang hindi na niya hinintay pang tuluyang bumigay ako bago niya ako saluhin.Sa sandaling iyon, lahat ng pilit kong kinukubli—lahat ng takot, pangamba, at pagod ay parang sabay-sabay na bumuhos palabas.Dama ko ang marah
“Maupo ka muna, Mitch…” mahinang sabi ni Ate Honey habang marahan niya akong inaalalayan palapit sa sofa.Hindi ko na tinutulan. Para akong nawalan ng lakas bigla, kaya hinayaan ko na lang ang sarili kong bumagsak sa upuan na katabi lang din naman ng crib. Magkatabi kaming naupo, pero ramdam kong pa
At aaminin ko, kahit noon pa man, sa tuwing inaangkin niya ako… kahit ramdam kong sarili lang din niya ang pinapaligaya niya, nadadala pa rin ako. Oo, may halong pait at pagkabigo dahil hindi ko maramdaman na para sa akin iyon, pero hindi rin ako immune sa sarap at init na dulot niya.Selfish siya d
Chansen “May problema ba sa banko?” Napaangat ako ng tingin sa tanong ni Estella na may kasamang pag-angat ng kilay habang hawak pa ang tuwalya na pinapatuyo ang kanyang buhok. Nakatayo siya sa harapan ko, nakabathrobe lang, at kahit simpleng ayos niya ay parang hindi niya alam kung gaano siya ka-m
Napahinto ako, bahagyang natigilan. Hindi ko inaasahan na kahit simpleng exposure lang sa show ay may ganitong epekto. Nakakakaba, pero nakakatuwa rin.“Gusto ko sanang mas madagdagan pa ang certification ng AMS para mas lumawak pa ang market natin,” sabi ko pagkatapos ng ilang segundong katahimikan
Estella“Bakit ganyan ka makatingin?” Pinasingkit ko ang mga mata ko habang nagtataka sa expression ni Chansen. Para bang may tinatagong sikreto yung tingin niya. Over the phone pa lang, nagulat na ako nang yayain niya akong mag-date. Kaya ngayong kaharap ko na siya, parang mas hindi ko tuloy alam k







